People I know

தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம்!

2007-08-15T22:01:00.000-05:00

காந்திக்கும் தனது குடும்பத்துக்கும் சம்பந்தம் இல்லாவிட்டாலும் காந்தி என்ற பெயரை சேர்த்து மக்களை ஏமாற்றினார் இந்திரா. அவரை ஒன்றுமில்லாமல் செய்யும் அளவிற்கு அவருடைய மருமகள் சோனியா இருக்கிறார். ராஜீவ் காந்தி பிரதமர் ஆகும் வரை இந்திய நாட்டு குடியுரிமை கூட கோராதவர் திடிரென்று நாட்டிற்க்கு பெரும் தியாகம் செய்தவர் ஆகிவிட்டார். ஆமாம் அவர் செய்த தியாகம் தான் எவ்வளவு!
பதவி மீது மோகமே இல்லாவிடாலும் தனக்கு மெஜாரிட்டி எம்.பி. களின் ஆதரவு இருப்பதாக ஜனாதிபதியிடம் பொய் கணக்கு காட்டி ஆட்சியை கவிழ்த்து பிரதமர் ஆக ஆசை பட்டார். அதணால் போனது வாஜ்பாய் ஆட்சி மட்டுமின்றி நாட்டிற்கு மறுதேர்தல் மூலம் பெரிய செலவு வைத்தார்.
தன் கண்வரை கொன்றவர்களுக்கு உதவி புரிந்தனர் என்று ஜெயின் கமிஷனால் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுடன் பதவிக்காக கூட்டு வைத்தார். நல்ல வேளை கலாம் அதற்கு வேட்டு வைத்தார். அதற்கு பழி வாங்கும் வகையாக central govt ல் ஒரு பன்னீராக சிங்கை ஆக்கினார். ஆத்திரம் தீராமல் கலாமுக்கு ஆப்பு வைத்தார்.
அப்படியும் பதவி வெறி அடங்காமல் கேள்விக்குறிய தகுதிகளுடைய குற்றச்சாட்டிற்க்கு ஆளான ஒரு பெண்மனியை குடியரசு தலைவியாக்கி கூத்தடித்தார். இத்தனையும் எதற்க்காக? தான் பிரதமர் ஆக வேண்டும் என்பதற்காக! ஆடுத்து நமது மத்திய பன்னீர் செல்வத்திற்கு ஆப்படித்து இவர் பிரதம்ர் ஆகும் நாள் நெருங்கி விட்டதாக பட்சிகள் கூறுகின்றன!
சர்வேசா! இந்த தேசம் என்னும் பயிருக்கு தண்ணீராக குருதியை பாய்ச்சிய தியாகிகள் பலர். அவர்களுக்காகவவது பாரதத்தை காப்பாற்று! நெஞ்சு பொறுக்கவில்லை ஐயனே!

குறிப்பு:
தனது உறவினர் குவட்ரோச்சியை காப்பாற்ற அம்மையார் ஆடும் தில்லாலங்கடி ஆட்டம் எல்லோரும் அறிந்ததே! பேசாமல் அவரை ஜனாதிபதி ஆக்கி இருக்கலாமே திருமதி காந்தி. எங்கள் ஓட்டு பிச்சைகார ஊழல் எம்.பி.க்கள் நீங்கள் நாயை நிறுத்தினாலும் ஓட்டு போடுவார்களே! நீங்கள் பீரதமர், க்வட்ரோச்சி ஜனாதிபதி. 60 ஆண்டுகளில் நாடு அடைந்த வளர்ச்சிக்கு நாட்டின் மீது பற்றுக் கொண்டவர்கள் யாரேனும் இருந்தால் புள்காங்கிதம் அடைந்திருப்பார்கள்!!!

செயற்கை

2007-01-11T23:24:00.000-05:00

கூரையின் மேலே கூட புல் தரை போடுகிறார்கள். விஞ்ஞானம் வளர்ந்துவிட்டது. அப்படி தான் அன்று ஒரு நாள் நான்கவது மாடியில் நின்றுக் கொண்டு குனிந்து இரண்டாவது தளத்திலிருக்கும் புல் தரையை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். மிக பசுமையாக இருந்தது. யாரோ தினமும் நீர் பாய்ச்சிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் போல. ரம்மியமாக தான் இருக்கிறது. ஆனால் வெயில் கொஞ்சம் ஏறினாலோ, காற்று கடுமையாக அடித்தாலோ தாங்குமோ தெரியவில்லை. செயற்கையாக இருப்பதால், நம் காதலை போலவே சோதனைகளை தாங்காது என்றே எண்ணுகிறேன்!

மழை ஏன் பெய்கிறது?

2006-10-29T01:54:00.000-05:00

எவ்வளவோ ஆண்டுகளாக ஆராய்ச்சி செய்தாலும் மழை ஏன் ஒரு இடத்தில் பெய்கிறது அல்லது பெய்வதில்லை என்பதை மனிதர்களால் அறிய முடியவில்லை. மழை எப்படி பெய்கிறது என்பதை வள்ளுவனுக்கு முன்பே நாம் அறிந்து வைத்திருக்கிறோம் என்பது தெளிவாகிறது. ஆனால் திடீரென்று ஒரு இடத்தில் மாதக்கண்க்கில் மழையின்றி இருப்பதற்க்கும் திடீரென்று கரை கம்மாயெல்லாம் கரைப்புரண்டு ஓடும் அளவும் மழை பொழிவதற்க்கும் உண்டான காரணிகளை கணிக்க முடியாமல், மனிதனின் விஞ்ஞான ஆறிவு இயற்கையிடம் தோற்று நிற்கிறது. இது மட்டும் சரியாக தெரிந்தால் மழைக்கு கூட "time table" போட்டு விடுவோம் என்பதால் இறைவன் சில விஷயங்களை இரகசியமாகவே வைத்திருக்கிறான் போலும்.

வள்ளுவனிடம் கேட்டால் கற்புக்கரசிகள் சொன்னால் மழை பெய்யும் என்பான். வேதியர்கள் தாங்கள் செய்யும் காயத்ரி ஜபத்தினாலேயே மழை பெய்யும் என்பார்கள். வருண ஜபம் என்ற மந்திரத்தை தூய்மையான அந்தனர்கள் ஜபித்தால் மழை பெய்யும் என்ற நம்பிக்கை அரசர்களிடம் வேரோடிருந்த்தாக கேள்விபட்டிருக்கிறேன். போன நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் கூட தென்மாவட்டங்களின் சமஸ்தானங்களில் (அவையெல்லாம் வானம் பார்த்த பூமியன்றோ?), வறட்சி காலத்தில் வருண ஜபம் செய்ய அந்தணர்கள் அழைக்கப் படுவார்கள் என்றும், அவர்கள் ஜபித்து மழை வரவில்லையென்றால் முள்ளின் மீது நின்றுக்கொண்டு கால்களில் இரத்தம் சொட்ட சொட்ட மழை வரும் வரை ஜபிப்பர் என்றெல்லாம் என் நண்பனின் பாட்டி சொன்னதுடன், அவள் கணவரும் அவ்வாறு ஜபிப்பதற்க்கு அழைக்கப்படும் ஒரு வேதவித்து என்று கூறியிருக்கிறாள். விஞ்ஞானமோ மூடநம்பிக்கையோ, எப்படியாவது மழை வந்தால் சரி என்பதே என் கருத்து.

மழைமேகங்கள் தோன்றும் போதெல்லாம் அதை ஒரு பேரதியசயமாக கருதி கற்பனையில் மிதந்து விடுகிறேன். அன்று கூட அதே மயக்கம் தான். இரண்டு தினம் கழித்து சென்னையில் நடந்த ஒரு interview விற்க்கு போகவேண்டியிருந்தது. ஆனால் எப்பொழுதும் போல reserve எல்லாம் செய்யாமல் கடைசி நேரத்தில் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று இருந்துவிட்டேன்.

ஆனால் அன்று பார்த்து மழை பலமாக பெய்துக்கொண்டிருந்தது. மதுரையிலிருந்த்து சென்னைக்கு தான் ஐந்து நிமிடத்திற்கு ஒரு வண்டி இருக்கிறதே ஏதெனும் ஒன்றில் தொற்றிக்கொண்டு விடலாம் என்று தெனாவெட்டு வேறு என்னை யாதொரு கவலையும் இல்லாமல் மேலே சொன்ன மழை ஏன் பெய்கிறது என்ற அதி முக்கியமான ஆராய்ச்சியில் தள்ளிவிட்டிருந்தது. நிதானமாக சாப்பிட்டு இதையே யோசித்துக்கொண்டே ஒரு வழியாக பெரியார் bus stand ஒன்பது மணி போல சென்று சேர்ந்தேன்.

என் கெட்ட நேரம் அன்று ஏதோ முகூர்த்த நாளோ அல்லது பண்டிகையோ (தீபாவளியோ) சரியாக நினைவில்லை, ஆனால் எல்லா வண்டியும் full. சாதாரணமாக இப்படி வந்து நிற்கும் பயணிக்கு ராஜ மரியாதை குடுக்கும் omni bus காரர்கள் என்னை சீந்தக் கூட இல்லை. சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு agent ஒருவன் "Madras போனுமா. இப்படி வாங்க" என்று அழத்து போனான். ஏதோ ஒரு பேர் தெரியாத omni காரர்க்ளிடம் இட்டு சென்றான். Bus எதுவும் கண்ணுக்கு தென்படவில்லை ஆனால் ticket போட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள் ("230 எடுங்க. ஆமா அம்பது ரூபா extra தான், last minute ல சீட்டு தரோம் இல்ல"). ரொம்ப தூரம் நடந்தே அழைத்து சென்று ஒரு bus குள் விட்டான்.

அந்த வண்டியை பார்த்து அதிர்ந்து விட்டேன். மிக பழசாகயிருந்தது மட்டுமில்லாமல் மழை வேரு உள்ளெ ஒழுகிக்கொண்டிருந்தது. அந்த வண்டி முழுவதும் வடநாட்டவர்கள் இருந்தார்கள். என்னை இன்னும் ஒன்றிரண்டு இளிச்சவாய் தமிழர்களை பிடித்து போட்டு கொண்டிருந்தான் அந்த Agent. வண்டி ஒரு மணி நேரம் (10:30 மணிக்கு) கழித்து எடுத்தார்கள். எனக்கு தெரிந்த "ek gawn mein" ஹிந்தியில் என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த கணவன் மனைவியிடம் விசாரித்த வகையில் வண்டியில் இருக்கும் வடநாட்டுக் கோஷ்டியை ஏமாற்றி 500 ரூபாய்க்கு டிக்கெட் போட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்துக் கொண்டேன். இந்தக் கூட்டம் ஏற்கனவே வேறொரு டுபாக்கூர் பார்ட்டியிடம் அதிக விலைக்க்கு கன்யாகுமாரியோ கொடைகானலோ போயிருக்கிறார்கன் என்பது தெரிந்தது.

ஒரு பதினைந்து நிமிடம் சென்றிருக்கும், வண்டி மேலூரை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தது. திடீரென்று ஒருவன் ஹிந்தியில் சத்தமாக கத்த ஆரம்பித்தான். உண்மையில் அவன் மனைவியுடன் சேர்ந்து இராமேஸ்வரம் செல்ல வேண்டியவன். பணத்திற்கு ஆசைப்பட்டு அவனை 1000 ரூபாய்க்கு ஏமாற்றியிருக்கிறார்கள். அவன் பணம் திரும்ப கேட்டு சண்டை போட ஆரம்பித்து விட்டான். அவனுக்கு மீண்டும் பெரியார் bus stand போகவும் தெரியாது (மதுரையில் எப்பொழுது 5,6 bus stand கள் யிருக்கும், எனக்கே எந்த ஊருக்கு எந்த பஸ் ஸ்டாண்ட் என்று தெரியாது!). அது போக அவனுக்கு பணத்தை திரும்ப தரும் அதிகாரம் கண்டக்டருக்கு இல்லை என்றும் பஸ் ஸ்டாண்ட் சென்று கம்பெனியில் கேட்டுக் கொள்ளக் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். (companyயே டுபாக்கூர், இதில் policy மயிறு வேற என்று எண்ணிக்கொண்டேன்). அவனை நட்ட நடு ரோட்டில் இறக்கி விட்டு விட்டார்கள்.

வண்டி லொட லொட என்று ஒடிக்கொண்டிருந்தது. கொட்டாம்பட்டி அருகே நான் நினைத்தது நடந்தே விட்டது. Bus Break down. இந்த வடக்கத்தியினர் கொந்தளித்து விட்டனர். என்னை போன்ற அப்பாவிகள் மற்றும் எங்கள் ஹிந்தியின் புண்ணியத்தால் அவர்கள் ஏமாற்றப்பட்டதை வேறு தெரிந்துக்கொண்டு விட்டார்கள். நானும் மிகுந்த கோபமடைந்து விட்டேன். பஸ் காரர்களிடம் சென்று எனக்கு நாளைக்கே interview இருக்கிறது என்றும் வண்டி சரியான நேரத்தில் போகவில்லை என்றால் police க்கு போவேனென்றும் கத்தினேன். conductor கண் காட்டவும் இரண்டு தடியர்கள் driver பக்கதிலிருந்து எட்டிப் பார்த்து "என்ன அங்க soundu" என்று கரகரப்பாக கேக்கவும் வடிவேலு பாணியில் சீட்டுக்கே திரும்பினேன்.
என் அருகில் இருந்த சேட் தம்பதிகள் கேட்டதால் அவர்களுக்கு நடந்ததை சொன்னேன். கொஞ்ச நேரத்தில் ஏதோ செய்து வண்டியை மீண்டும் எடுத்து விட்டார்கள்.

வண்டி திருச்சியை தாண்டி சென்றுக்கொண்டிருந்தது. மீண்டும் விஷேஷமான முனங்கல்கள் செய்துவிட்டு நின்று விட்டது. மீண்டு அதே சண்டை. ஆனால் இம்முறை வண்டியை எடுக்க முடியவில்லை. சாலை எல்லாம் மழை வேறு நச நச என்று பெய்துக்கொண்டிருந்தது. பஸ்காரன் இனி வண்டியை எடுக்க முடியாது என்று சொல்லிவிட்டான். கூட்டத்தார் அவர்களை கொன்று விடுவார்கள் போல இருந்ததால் அவர்கள் பயந்துக்கொண்டு வேறு வண்டியில் ஏற்றிவிடுவதாக சொல்லி போகும் வண்டிகளை நிற்த்த் முயற்ச்சி செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் ஏற்கனவே எல்லா வண்டியும் full ஆக ஓடிக்கொண்டிருந்ததால் யாரும் நிற்கவில்லை. (இவர்கள் fraud கம்பெனி என்பதாலும் கூட இருக்கலாம்).

கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு வண்டிகாரன் நிறுத்தி கொஞ்சம் சீட்டு இருப்பதாக கூறினான். கூட்டத்தில் ஒரு சாரார் முந்திக்கொண்டு ஓடினர், நானும் தான். ஆப்பொழுது என் அருகில் அமர்ந்திருந்த பெண்மனி பெரும் குரலெடுத்து அவர்களை திட்டினாள். எனக்கு interview இருக்கிறது என்றும், அவர்கள் முதலில் எனக்கு ஒரு சீட் பிடித்துக் கொடுத்தே அவர்கள் போக வேண்டும் என்று கூறினாள். அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டு முதலில் என்னை அனுப்பி வைத்தார்கள். நான் சொன்னது பொய் என்றும் வயதான வேறு யாரேனும் செல்லலாம் என்று கூறி விட வேண்டும் என்று தோன்றினாலும் அந்த சூழ்நிலையில் அது சரியாக இருக்காது என்பதால் வெட்கம் பிடுங்கி தின்ன முதல் ஆளாக பேருந்தில் அமர்ந்தேன்.

வள்ளுவன் சொல்லிவிட்டான் என்று "பொய்மையும் வாய்மை இடத்து" என்று கூட பொய சொல்லகூடாது, தெரியாமல் தொட்டாலும் தீ சுடவே செய்யும், மனசறிந்து சொல்லும் பொய் நெஞ்சை எரிக்கும் தீ என்று உணர்ந்தேன். இவ்வாறு வள்ளுவனை நினைத்த நேரத்தில் தான் ஏன் அன்று மட்டும் வழி முழுக்க மழை பெய்த்தது என்ற என் முந்தை சிந்தனைக்கு அவன் விடை அளித்திருப்பது தெரிந்தது.

வந்த இடத்தில் தமிழர்களால் பல வகையிலும் ஏமாற்றப்பட்டு சொல்லொணா துயர் அனுபவித்து கொண்டிருந்த அந்த மக்கள் இவ்வளவு பெரிய மனதை கொண்டிருக்கிறார்கள். தன் கஷ்டத்தை மீறி பிறர்க்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கும் நல்ல மனம் எனக்கு இல்லையே என்று வெட்கமாக இருந்தது. "நல்லார் ஒருவர் உளரேல அவர் பொருட்டு எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழை" என்றானே வள்ளுவன். அவர்களால் தான் அந்த நாளில் என்றுமில்லாத திருநாளாய் வழியெங்கும் வருணன் களியாட்டம் புரிந்திருக்கிறான் என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

இருட்டிலும் தொடரும் நிழல்

2006-10-14T23:26:00.000-05:00

யாருக்கும் அஞ்சாமல் தனிமையில் ஊருக்கு வெளியே புற்றில் வாழும் பாம்பை போல ஒரு சன்யாசியானவன் வாழ வேண்டும் என்பதை அறிவித்ததால் அந்த பாம்பையும் ஒரு குருவாக ஏற்றேன்.
---தத்தாத்ரேயர்.

நம்மை விட்டு நீங்காதது தனிமை மட்டுமே. உலகில் வாழும் மனிதர்களில் சிலர் தனிமைக்கு பழக்கபட்டு அஞ்சாமல் வாழ்கின்றனர். பலர் தன்னுடன் தனிமை இருப்பதை மறுக்க விரும்பி கலந்து வாழ்கின்றனர், ஆனாலும் தனிமை என்பது இருட்டிலும் நம்மை விட்டு பிரியாத நிழல் போல தொடர்ந்துகொண்டே தான் இருக்கிறது என்பதை யாரும் உணர்ந்தே இருக்கிறார்கள். தனிமையை விரட்டிக் கொள்ளும் யுத்ததில் வேறுவழியின்றி மனிதர் தோற்று மரணத்தை தழுவுவது வாழும் மனிதர்க்கு அதை குறித்த அச்சத்தை அதிகரிக்கிறது.

இளவயதில் தனிமை அவ்வளவு துன்புறுத்துவதில்லை என்றே தோன்றுகிறது. தனிமையின் இருப்பை ஏற்க மறுத்து கூடி குலவி இன்பம் துய்ப்பதில் காலம் கரைந்து விடுகிறது. ஆனால் நாம் எதிர்பார்க்காத நேரத்தில் தாக்கும் எதிரியை போல சட்டென முதுமை துணைக்கொண்டு தனிமை ஒருவனை வீழ்த்திவிடுகிறது. தூரத்து உறவினர் ஒருவரை சந்தர்ப்ப வசத்தால் மூப்படைந்து உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் மருத்துவ மனையில் பார்க்க நேர்ந்தது. இளவயதில் தனக்கு யாரும் வேண்டாம் என்று கூறி வீட்டை விட்டே வெளியேறியவர் அவர். மிகவும் கோபக்காரர் என்றும் மிடுக்கு நிறைந்தவர் என்றெல்லாம் கேள்வி. ஆனால் தனிமை மூர்க்கதனமாக தாக்கியதால் நைந்த துணி போல இருந்த முதியவ்ர் வயதில் மிக சிறியவனான என் கையை பற்றிக்கொண்டு "என்னை மதுரைக்கு அழைத்து போய்விடு, எனக்கு மனிதர்களே இல்லை. உன் கையை காலாய் நினைத்து பிடித்து கொள்கிறேன், என் உயிர் மனிதர்களுக்கு ந்டுவில் போகட்டும்" என்று கண்ணீர் விட்ட போது வாழ்க்கையில் ஒருவன் சத்தியமாய் சந்திக்க வெண்டிய இந்த தனிமை எதிரியின் வலிமையை உணர்ந்தேன்.

சிந்தித்து பார்த்தால் சில மனிதர்கள் மட்டும் மற்றவர்களை விட மிக அதிகமாக தனிமைக்கு வாக்கப்பட்டு விட்டார்களோ என்று தோன்றும். அவர்கள் கூட்டத்தில் கூட தனியாக தான் இருக்கிறார்கள் என்று தோண்றும். உண்மையில் அவர்கள் கலகலப்பாக பேசிக்கொண்டிருந்தாலும் அவர்கள் உள்ளே யாருடனும் சேராமல் இருப்பதை அனுபவத்தில் தெரிந்து கொள்ளலாம். புழுங்கரிசி சோறானது எவ்வளவு சாம்பாரில் பிரண்டாலும் சாம்பாரில் ஒட்டிக்கொள்ளாமல் இருப்பதை போல தான் இதுவும்.
எல்லா மனிதர்களும் கூட்டத்திலும் தனிமை என்பதை சில நேரங்களிலாவது அனுபவிக்கவே செய்வார்கள் என்பது என் எண்ணம்.

இதில் சில அலாதி ரகங்கள் இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு தனித்திருந்து இருந்து தனிமையில் ஒரு சுகம் தோன்றி விடும். ஆனால் அவர்களை முழு மனிதர்கள் என்று ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டேன். வியாதி வராத மாதிரி அதிகமான எதிர்ப்பு சக்தி உள்ளவர்களுக்கு எப்போதாவது வரும் ஜலதோஷம் கூட விரைவில் குண்மடையாது, எந்த மருந்துக்கும் கேக்காது. தானாகவே போனால் தான் உண்டு. அவர்கள் அப்பொழுது அதிகம் அவதி படுவதை பார்க்க முடியும். அது போல யாருடனும் ஒட்டாத இந்த அதிசய பிறவிகளுக்கு திடிரென்று ஒரு தோழனோ தோழியோ கிடைப்பர். உலக விதிப்படி வருவது எல்லாம் போவது தானே என்று அந்த தோழனோ தோழியோ பிரிந்து விட்டால துவண்டு விடுவர். யாரிடமும் சொல்லி அழ முடியாத பழக்கத்தால் அவர்களுக்கு துன்மானது மேலே கூறிய படி "தானாகவே போனால் தான் உண்டு". ஆகையால் நீங்கள் அலாதி ரகம் என்றால் மொத்தமாக யாரிடமும் ஒட்டாமல் இருங்கள். இல்லாவிட்டால் கஷ்டம் தான்.

ஆனால் உண்மையில் தனிமை தவிர்க்க முடியாது என்று அறிந்து யதார்த்தமாக இருப்பவர்களுக்கு தனிமை ஒரு தோழன். ஒரு மனிதன் தன்னை செப்பனிட்டுக்கொள்ள த்னிமை மிகவும் அவசியம். "நீ நல்லவனா கெட்டவனா என்பதை தனிமையில் இருக்கும் பொழுது நீ எப்படி நடந்துக்கொள்கிறாய் என்பதிலிருந்து தெரிந்து கொள்" என்று காந்தியடிகள் சொன்னதாக ஞாயபகம். தனிமையில் இருக்கும் ஒருவன் யாருக்கும் ஜவாப்தாரி இல்லை. அவன் சிந்திக்க நிறைய அவகாசம் கிடைப்பதால் மனதெளிவு அடைய வழி கிடைக்கிறது. சில சித்த தெளிவு ஏற்பட்ட மனிதர்களின் போக்கு வித்தியாசமாக அமைவதை பார்க்கிறோம். அவர்களை சில சமயம் சமூகம் ஒரு பைத்தியமாக கூட பார்க்கிறது. பாரதியார் பட்ட பாடு நாம் யாவரும் அறிந்த்தே. ஆழ்வர்களில் ஒருவர் (குலசேகரர்) கூட "பேயனே எனக்கு யாவரும், யானும் ஒர் பேயனே யாவருக்கும், எதற்க்கு இனி பேச்சு" என்று தன்னால் யாரிடமும் ஒட்ட இயலாது என்று அறிவிக்கிறார். ஆனால் அத்தகைய ஞானியரை தனிமையின் தாக்கம் ஒன்றும் செய்வதில்லை. இந்த பாடு எல்லாம் நம்மை போன்ற சாதாரணனர்க்கே.

மொத்ததில் தனிமை ஒரு விஷேச குணம் கொண்டது. தனிமையை விரும்பி வரவேற்றாலும் அதற்க்கு பிடிக்காது. நெடு நேரம் வெய்யிலில் நின்று பழக்கப்பட்டாலும் சில நொடிகள் நிழலின் அருமை காட்டி மீண்டு வெயிலில் விட்டால் அதிகப்ப்டியாக நிழலுக்கு ஏங்கும் மனம் போல திடிரென சில்லென்று அன்பின் தென்றலை வீசி பின்னர் அதை விலக்கி கலங்கடித்துவிடும். தனிமையை வெறுத்து ஒடுபவர்களுக்கோ தனிமையின் நிழல் பட்டால் போதும் கருகிவிடுவர். விவேகமுள்ளவனோ தனிமையை விரும்புவதும் இல்லை, வெறுப்பதுவும் இல்லை. யதார்த்தமாக இருக்கிறான். அவனிடம் தனிமை தோற்கிறது.

தனித்திரு! விழித்திரு!
-விவேகானந்தர்.

பிறவித் துன்பம்.

2006-10-03T13:03:00.000-05:00

கரு உண்டாகிய ஐந்து நாள் வரை குழந்தை வட்டமாக நுரை வடிவில் இருக்கும். பத்து நாட்களில் எலந்தப் பழம் போல கட்டியாக இருக்கும். பிறகு மாம்ஸ பிண்டம் போல இருக்கும். முதல் மாதத்தில் தலை உண்டாகிறது. இரண்டாவது மாதத்தில் கை கால் உண்டாகிறது. 3வது மாதத்தி நகம், முடி, எலும்பு, தோல், பிறப்புறுப்பு (Genital organs),காது ஓட்டை, மூக்கு ஓட்டை இதெல்லாம் உண்டாகிறது. நான்காவது மாததிதில் தோல், ரத்தம், மாம்சம், மேதஸ் (?), எலும்பு மஜ்ஜை (bone marrow), சுக்கிலம் என்கிற ஏழு தாதுக்கள் உண்டாகின்றன. ஆறாவது மாதத்தில் கர்ப்ப பையால் சுற்றப்பட்டு அம்மாவின் வயிற்றில் வலப்பக்கமாக சுற்றி வரும்.

ஏஷாவது மாதத்தில் ஜீவனுக்கு ஞானம் கிடைக்கிறது. போன ஜென்மங்களின் தொடர்ப்பு, தான் பிறக்க வேண்டிய காரணம் எல்லாம் தெரிகிறது.
தாய் உண்ணும் உணவு பருகும் பாணங்கள் கொண்டு குழந்தை வள்ர்க்கிறது. குழந்தையின் தொப்புளில் "ஆப்யாயினி" என்ற நாடி கட்டப்படுகிறது, அதன் மறு முனை தாயின் குடலின் ஓட்டையில் கட்டப்படுகிறது. இனி தாயார் சாப்பிட்டது, குடித்தது எல்லாம் குழந்தையின் வயிற்றுக்கும் போய் சேருகிறது.

இவ்விதம் குழந்தை வளரும் குழந்தை ஏராளமான புழுக்கள் உண்டாககூடிய மலம் மூத்திரம் நிரம்பிய குழியில் படுத்திருக்கிறது. அதிலுள்ள புழுக்கள் குழந்தையை கடித்து துன்புறுத்துவதால் குழந்தை அடிக்கடி மயங்குறது. தாய் உண்ணும் உணவில் இருக்கும் உப்பு, உறைப்பு, கசப்பு, தித்திப்பு எல்லாம் குழந்தையை துன்புறுத்தும்.தன்னை சுற்றி கர்ப்பப்பை, மாலை மாதிரி குடல், வளைஞ்ச முதுகு-கழுத்து, வயிற்றில் தலையை வளைத்துக் கொண்டு குழந்தை அங்கேயே கிடக்கிறது. இந்த நேரத்தில் முற்பிறவியின் கதை எல்லாம் தெரிகிறது. ஏழாவது மாதத்தில் பிரசவக் காற்று குழந்தையை அசைக்க தொடங்கும். பத்தாவது மாதத்தில் துன்பம் தீர பிரசவ காற்று தலை கீழாக வெளி தள்ள குழந்தை பிறக்கிறது.

-- மார்க்கண்டேய புராணத்தில் இருப்பதாக சக்தி விகடனில் படித்தது.

நவீன மருத்துவமும் இதையே தான் சொல்கிறது. நான் படித்த "உச்ச தலை முதல் உள்ளங்கால் வரை" என்ற புத்தகத்தில் கூட இப்படி தான் போட்டிருந்தார்கள். முன்னோர்களுக்கு இந்த scanning அறிவு எப்படி கிடைத்தது என்றே தரியவில்லை. நாமெல்லாம் கெட்டவர்கள், அவர்களுடைய scanner ஐ கொடுத்தால் அதை கொண்டு பெண் சிசுக்களை abortion செய்ய மட்டுமே பயன்படுத்துவோம் என்பதை கூட தெரிந்து தான் நம்மிடமிருந்து மறைத்து விட்டார்களோ என்னமோ?

பொதுவாகவே ஆன்மீக பாடல்களில் பிரசவத்தில் குழந்தை படும் வேதனைகள் பற்றி பாடி வைத்திருக்கிறார்கள். ஆகையால் மார்கண்டேய புராணத்தில் இடை செருகல் இதெல்லாம் என்றும் சொல்ல கூடியவர்கள் கூட நம் முன்னோர்கள் கர்ப்ப கால கஷ்டத்தை பற்றி தெரிந்து வைத்திருந்தவர்கள் என்பதை ஒத்துக் கொண்டே ஆக வேண்டும்.

கையும் காலும் தானே மிச்சம்

2006-09-19T11:04:00.000-05:00

உலகத்திலேயே உத்தமமான தொழில் எது என்று கேட்டால் விவசாயம் என்று தான் சொல்லுவேன். ஆனால் நமது அரசியல்வாதிகளின் கோமாளீதனங்களால் விவசாயிகள் சொல்லொணா துயரத்தில் வாடுகின்றனர். சமீபத்தில் Newyork times ல் வெளிவந்த இந்த கட்டுரை இந்த அவல நிலமை உலகத்தின் கவனத்தை பெற்றிருக்கிறது என்பதை காட்டுகிறது.

ஆனாலும் என்னை மிகவும் பாதித்த விஷயம் என்னவென்றால் பெரும்பான்மையான விவசாயிகள் தங்கள் வாரிசுகளை விவசாயத்தில் ஈடுபடுத்தவில்லை. இதனால் பாரதத்தில் இந்த தொழில் அழிந்துவிடுமோ காலப்போக்கில் என்று கூட அஞ்சுகிறேன்.

விவசாயிக்கு லாபம் என்பதே கிடையாது, (ஒரு சில பணப்ப்யிர் சாகுபடியில் இருக்குமோ என்னமோ!), ஆனாலும் நட்டத்திற்கு பெரும்பான்மையோர் விவசாயம் செய்கின்றனர். அதற்கு காரணம் நிலத்தை தரிசாக விடுவது ஒரு அவமானம் என்கிற கிராமிய நம்பிக்கை, உயிரை விட மானம் பெரிது என்பதால் அவர்கள் கடன் வாங்கி விவசாயம் செய்து உயிரை விட்டுவி்டுகிறார்கள்.

முன்னொரு காலத்திலே இயற்கை உரம் விலை கொடுத்து வாங்கமல் கிடைத்தது. விதை நெல் குடும்பத்தின் பொக்கிஷமாக கருதப்பட்டது. விவசாயத்திற்கு அரசாங்கம் பெருமதிப்பு குடுத்து வந்தது. ஆனால் சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு ஒரு சில தலைவர்கள் மேலை நாட்டு கொள்கைகளை கடைபிடிப்பது தான் முன்னேற்றதிற்க்கு வழி என்று கருதி நகர்மயமாக்கல் (urbanization) கொள்கையை கடைபிடித்தனர். அவர்களாவது பரவாயில்லை, பின்னர் வந்த தலைவர்கள் ஓட்டு பிச்சைகாரர்களாகவே இருந்து ஊழலில் திளைத்து விவசாயிகல் வயிற்றில் அடித்தனர்.

விவசாயிகளிக்கு நஷ்டம் வரும் வகையில் திட்டங்களை தீட்டினால் (குறைந்த விலையில் கொள்முதல் (procuring) போன்றவை) தன்னால் பாரம்பரிய தொழிலை விட்டுவிடுவர் என்று அரசாங்கம் கருதியது/கருதுகிறது. மேலும் green revolution (பசுமை புரட்சி) காலத்தில் இரசாயன உரங்களை ஊக்குவித்து விவசாயத்தின் முதலை (capital) அதிகரித்தனர். ஆனால் அரசாங்கம் கொள்முதல் விலையை (procuring price) உயர்த்தவில்லை. இந்த காலக்கட்டத்தில் ஆரம்பித்த நஷ்டக்கதை தொடர்கதையாக தொடர்வதால் பலரும் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர். பட்ட காலிலேயே படும் என்பது போல WTO ஒப்பந்தங்களால் விதை பயிர் கூட வைத்துக்கொள்ள இயலாமல் அதிக விலை குடுத்து விதைகளை வாங்கவேண்டியிருக்கும் பரிதாப நிலையை ஏற்படுத்திவிட்டார்கள் அரசியல்வாதிகள்.

மேலும் அரசாங்கம் அளிக்கும் மான்யங்கள் (subsidies) அதிகாரிகளும், அரசியல் வாதிகளுமே சாப்பிட்டு விடுகின்றனர். மேலும் நல்ல அரசாங்கம் மான்யங்களை ஊக்கப்ப்டுத்தாமல் சிறந்த சேவையை சரியான விலையில் அளிக்க முயன்றால் தான் உருப்படும். உதாரணத்திற்கு இலவச மின்சாரம் தருவதாக சொல்லி அதனால் ஏற்படும் நஷ்டத்தை மின்வெட்டு (power cut) மூலம் சமாளிக்காமல் சரியான விலையில் மின்சாரம் தடையின்றி வழங்கினால் நாடு உருப்படும். ஆனால் கடன் ரத்து போன்ற முட்டாள் திட்டங்கள் தீட்டி கவர்ச்சியால் நாட்டை அழித்து வயிறு வளர்க்கும் கோமாளி தலைவர்களிடம் மாட்டிகொண்டுவிட்டு இப்படியெல்லாம் எதிர்பார்ப்பது முட்டாள்தனமே.

திருவள்ளுவன் சொன்னான் "சுழலும் ஏர் பின்னது உலகம்" என்று. இன்று ஏர்பிடித்த்வன் விஷம் குடித்து சாகிறான். விஷம் கூட கடன் சொல்லி வாங்கும் பரிதாப நிலை தோன்றிவிட்டது. பட்டுக்கோட்டையார் கூட "காடு விளைஞ்சென்ன மச்சான் நமக்கு கையும் காலும் தானே மிச்சம்" என்றான். இன்று அதுவும் மிச்சமில்லை.

நமக்கு காலம் காலமாக உணவளித்து தாயை போல காத்தவர்கள் விவசாயிகள். பாவம் இன்று அவர்களுக்கு கஷ்டத்தில் உதவ யாருமில்லை. பெற்ற தாயையே சோறு போடாமல் விரட்டும் காலத்தில் நம்மிடமிருந்து எதுவும் தேறாது என்று உயிரை மாய்த்துக்கொள்ளும் விவசாயிக்கு வேற என்ன வழி இருக்க முடியும்?

How many people in a family?

2006-09-02T10:04:00.000-05:00

Wikipedia Says this on Tamilnadu's population.

Tamil Nadu's population stood at 62,110,839 as of 00.00 hours of March 1, 2001. It is the sixth most populous State of the Indian Union behind Uttar Pradesh, Maharashtra, Bihar, West Bengal and Andhra Pradesh. The State accounts for 6.05% of the country's population. Its population density at 478 persons per square kilometre, up from 429 in 1991, and much higher than the all-India density of 324, makes it the eleventh most densely populated State (1991 rank:10) ^[3]. Approximately 47% of Tamil Nadu's population live in urban areas, one of the highest percentages in India.^[2]

Our Cheif Minster Karunanidhi says this:
"The identified land, spread over 270 sq km, is found to be ideally suitable for setting up the new city, mainly due to pollution-free air and clean environment. The land is presently inhabited only by 13,000 families and is largely uncultivated," Karunanidhi said, adding when the government acquired the land, the owners would be duly compensated at the prevailing market rates

Interesting Observation:
Assuming population density of 480, which could be far less for an area that is very close to chennai, I found a family has 10 members. Thought family planning schemes were very effective so far. Now I want to ask who ate all the money that were supposed to have spent on popularising inverted triangle. I know karunanidhi is not lying, as they dont make much out of mega projects like this. So please set up an enquiry.

எல்லாம் தெரிந்தும் கொஞ்சம் தெரிவதில்லை!

2006-08-26T18:46:00.000-05:00

குடும்பம்:
"என் பையனுக்கு நான் guarantee ங்க"
"ஆமா அவன் foreign ல தான் இருக்கான், ஆனா நம்ம கலாசாரம் தான் அவனுக்கு பிடிக்கும், ஒரு கெட்ட பழக்கம் கிடையாது, படிக்கிற காலத்துல வாராவாரம் கோயில் குளம்னு சுத்தின பய தான்".

"ஆமாங்க சீக்கிரம் இங்கயே வந்திரனும்னு தான் சொல்லிகிட்டு இருக்கான். வாராவாரம் அங்க இருக்கிற கோயில்களுக்கு போனாக்கூட நம்ம மீனாட்சி அம்மன் கோயில் மாதிரி வராதுமா, சீக்கிரமே india வந்து settle ஆயிடனும்னு சொல்லிகிட்டு இருக்கான்".

"என்னது எங்களுக்கு தெரியாமயா, எங்க பையன் அப்படி கிடையாதுங்க, எங்களுக்கு தெரியாமா அவன் எதுவும் செஞ்சது இல்லை. அவன பத்தி அவனை வளத்த எங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும். எங்க வார்த்தைய தட்ட மாட்டான், நீங்க நம்பி ஜாதகத்த அனுப்புங்க".

"சந்தோஷம், அப்ப வர வெள்ளி கிழம நல்ல நாள் அன்னிக்கே வந்து பொண்ண பாக்குறோம், அவனுக்கு photo வ Email பண்ணிட்டோம்"

"அதெல்லாம் நாங்க சொன்னா போதும். ஒத்துப்பான்"

"சரி வெச்சிடறேன்"

அம்மா மீனாட்சியம்மாள் யாரோ பெண் வீட்டுக்காரர்களிடம் பேசிவிட்டு போனை வைததாள். அப்பா சுந்தரேசன் "என்னடி நம்ம பையனுக்கு 24 வயசுதானே ஆகுது, ஏன் இப்படி அவசரமா பொண்ணு பாக்குற. அவன் எண்ண நினைச்சுகிட்டு இருக்கானோ என்னமோ? அதான் அடுத்த வாரம் வரானே அதுவரை பொறு அவன கேட்டு முடிவு செய்வோம்" என்றார்.

"விவரமில்லாம பேசறதே உங்க பொழப்பு. அவன எப்படியாவது வழிக்கு கொண்டு வந்து பாத்து வெச்சிருக்கிற நாலு அஞ்சு பொண்ணுகள்ள ஒன்ன் முடிச்சிபுடுவோம். இந்நேரம் அவன் என்ன பண்ணிகிட்டுயிருக்கான்னு யாரு guarantee கொடுக்க முடியும், அவன் காலேஜல படிக்கிற காலத்திலயே வாரா வாரம் கோயிலுக்கு போறேன்னு அங்கன ஒரு பொண்ணு கூட சுத்தின பய தானே, நமக்கே தெரியாம கல்யாணம் பண்ணிக்க போய் ஜாதி பிரச்சனை ஆகி அவன அடிச்சி போடவும், நமக்கு ஆஸ்பத்திரில வேச்சு கொஞ்சம் விவரம் சொன்னான். அவன நம்ப முடியாதுங்க, எப்படியாவது பேசி ஒரு இடத்துல நிச்சயம் பண்ணிடணுங்க, இல்லன்னா இன்னும் என்னென்ன பாக்க வேண்டியிருக்குமோ?" என்று கூறினாள். சுந்த்ரேசன் பெருமூச்சு ஒன்றை பதிலாய் எறிந்தார்.

தெய்வம்
"பெருமாளை சர்வக்ஞன் (அனைத்தும் அறிந்தவன்) என்று கூறுவதை நாங்கள் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டோம், அவனுக்கு அடியார்களிடம் உள்ள சிறு சிறு குறைகள் தெரிவத்தில்லை, அவர்களை அதற்காக தண்டிக்காமல் அருளை பொழிவதால், பெருமாளே உனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்கிற கருத்தை எதிர்க்கிறோம்"

- கூரத்தாழ்வார்.

தொண்டர்:

மாசில் வீணையும் மாலைமதியமும்
வீசு தென்றலும் வீன்க்கிள வேனிலும்
மூசு வண்டறை பொயகையும் போன்றதே
ஈசன் எந்தை இணையடி நிழலே
- அப்பர் பெருமான்.

குற்றமில்லாத வீணையின் நாதம், மாலையில் வீசும் முழு மதி, வீசும் இனிமையான தென்றல், இள வேனிற்காலம், வண்டுகள் மொய்கின்ற பொய்கை போன்றது சிவபெருமானின் திருவடிகள் என்றார். சிவபெருமானின் இணையடி தரும் குளிர்ச்சி தெரிந்து பாடும் வேளையில் தான் மிக கொடிய வெப்பம் மிகுந்த சுண்ணாம்பு காளவாயில் நின்றுக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று தெரியவில்லை. இவரை போய் ஞானி என்று அழைப்பது எங்ங்னம் தகும்.

கலி வசிக்கும் இடங்கள்

2006-08-24T11:46:00.000-05:00

கிருஷ்ணரால் உயிர்பிக்கப் பட்டவனும் அபிமன்யுவின் மகனுமாகிய பரிஷித் ஒரு முறை காட்சி ஒன்றை கண்டான். தர்மம் பசு வடிவம் தாங்கியிருப்பதுவும் அவளுடைய நான்கு கால்களாகிய தவம் தூய்மை தயை சத்யம் என்னும் நான்கு கால்களில் மூன்றை ஆசை, சந்தேகம், கர்வம் கொண்டு உடைத்து விட்டு நான்கவது காலை அசத்யம் கொண்டு உடைக்க கலிபுருஷன் முற்படுவதையும் கண்டான். உடனே கோபம் கொண்டு கலியை கொன்றுவிட துணிந்தான். அப்பொழுது கலி புருஷன் பரிஷித்திடம் சரணடைந்து தான் தனது கடமையை மட்டுமே செய்வதாகவும், அதணால் தன்னை கொல்லாமல் தனக்கு வாழ வழி செய்யவேண்டும் என்வும் கேட்டான். அதற்கு பரிஷித் மகராஜா மனம் இரங்கினார் (சரணடைந்தவர்களை கொல்ல கூடாது என்பது ஒரு ராஜ தர்மம்).
கலியிடம் "சூதாட்டம், குடி, பெண்களை இழிவாக நடத்துமிடங்கள், பிராணிகளை வதைக்கும் இடங்களில் நீ வசிக்கலாம்" என்றார். கலி வசிக்க மேலும் சில இடங்களை கேட்கவும் "பொய் பேசப்படும் இடங்கள், காமம், கர்வம், பொறாமை, துவேஷம் நிறைந்த இடங்களில் வசிக்கலாம் . கலியால் பீடிக்க பட கூடாது என்றால் இவ்விடங்களை தவிர்க்க வேண்டும்" என்று கூறினார். இந்த கதை பாகவதத்தின் தொடக்கத்தில் வருகிறது.

ஸுகர் பாகவத புராணத்தை பரிஷித் மகராஜனுக்கு உபதேசிக்கு முன் ஒரு ஆசைகளை துறந்து வாழ்வதை பற்றி ஒரு சில வார்த்தைகளை கூறுகிறார். அப்பொழுது வீடுகளில் வாழ்வதை காட்டிலும் குகையிலே வாழ்வது சிறந்தது என்கிறார். நமது முன்னோர்கள் தொடங்கி இன்றும் கூட ரமண மகரிஷி போன்றோர் குகையிலே வசித்து வந்ததை அறிவோம். ஆனால் நம்முடைய புத்தகங்களோ குகையில் வசித்து இயற்கையோடு ஒத்து வாழ்ந்தவர்களை காட்டு மிராண்டிகளாக விவரிக்கின்றன. எனக்கு என்னமோ முன்னோர்கள் சகல அறிவையும் பெற்றிருந்த போதிலும் இயற்கையுடன் ஒத்து வாழ்வதே சிறந்தது என அறிந்து வந்ததால் எளிய வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்றே படுகிறது. இல்லாவிட்டால் நாம் முன்னோர்கள் மாபெரும் காப்பியங்கள் இயற்றி பெரு வாழ்வு வாழ்ந்தவர்கள் என்று நம்பும் வேளையில் மேற்கத்தியர் நம்மை குகையில் வாழ்ந்த காட்டு மிராண்டிகள் என்று ஆதரங்களுடன் கண்டுபிடித்திருப்பதாக சொல்லிக் கொள்வதற்க்கும் சமாதானம் காண முடியாது.

நன்றி: துக்ளக்கில் தற்போது "சோ' அவர்களால் எழுதப்படும் "இந்து மகா சமுத்திரம்" தொடர்.

"சூதாட்டம், குடி, பெண்களை இழிவாக நடத்துமிடங்கள், பிராணிகளை வதைக்கும் இடங்களில் நீ வசிக்கலாம்" என்று பரிஷித் கூறிய போது கலி நினைத்திருப்பான் " பெண்கள் குடித்து விட்டு தங்களை தாங்களே இழிவாக நடத்திக் கொண்டு அதில் பெருமைபடக்கூடிய club/bar/casino கள் மிகுந்த காலத்தை வர வைப்பேன். அது கூட தெரியாத இவனிடமெல்லாம் நான் சரணடைய வேண்டியிருக்கிறது, nonsense!".

"ஆட்டோ"கிராப் (அ) புது பேரம்

2006-08-23T14:40:00.000-05:00

தாம்பரத்திலிருந்து அடையார், மயிலாப்பூர், திருவான்மியூர் எல்லாம் எப்படி போவது என்று என்னை கேளுங்கள் சொல்கிறேன். நேராக வேளச்சேரி விஜயநகர் பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு வந்து விடுங்கள், அங்கிருந்து ஷேர் ஆட்டோ பிடித்து போய்க்கொள்ளுங்கள். 15 ரூபாய்குள் மேட்டர் முடிந்து விடும். அன்றைக்கு ஆனால் வேளச்சேரி வரை மட்டுமே செல்ல வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அங்கே எதிர்பார்க்காமல் சந்தித்த நண்பன் ஒருவன் சொன்னபடி பெஸண்ட் நகர் சென்று ஜீஸ் குடிக்கலாம் என்று முடிவானது. அவன் நம்மை போல ஷேர் ஆட்டோ பார்ட்டி கிடையாது, கொஞ்சம் பெரிய இடம்.

ஆட்டோ ஒன்றை கூப்பிட்டான். அவர் 70 ரூபாய் சொல்லி 60 க்கு படிந்தார். ரொம்ப அதிகம் என்று நண்பன் நொந்துக்கொண்டான். ஆனால் ஒரு கோப்பை ஜூஸ் 45 ரூபாய் என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லவும் பேரம் பேசாமல் வாங்கி குடித்தோம். நேரம் குறைவாக இருந்ததால் உடனே கிளம்பிவிட்டோம். அந்த ஆட்டோகாரருக்கு என்னை பிடித்துவிட்டத்தோ என்னமோ அவரே வெளியில் காத்திருந்து என்னை ஏற்றிக்கொண்டார். (நீங்க குடுக்கறத குடுங்க சார்!).

அவர் என்னை பற்றி கேட்டார், நான் சொல்லி விட்டு பதிலுக்கு அவரை பற்றி கேட்டேன். மிகவும் சுவாரசியமான கதையாக இருந்தது அவருடையது. திருநெல்வேலி பக்கத்தில் ஏதோ ஒரு கிராமத்தை சேர்ந்த அவர் சின்ன வயதில் புத்தகங்களில் வரும் மெட்றாஸ் என்ற சொல்லை கேட்டு மிகவும் கவரப்பட்டதாகவும், 12 வயதில் கூட படிக்கும் சிலருடன் சென்னைக்கு ஓடி வந்து விட்டதாகவும், 3 நாட்கள் சென்னையில் பயந்துக் கொண்டே கழித்த கதையையும் மற்றும் சென்னையின் தன்மை அறிந்து கஷ்டப்பட்டு ஊர் போய் சேர்ந்ததாகவும் சொன்னார்.

பின்னர் பல்வேறு காரணங்களால் ஆட்டோ ஓட்ட நேர்ந்த கதையையும் ஆனால் திருநெல்வேலியில் நிறைய சொந்த பந்தங்கள் இருப்பதால் அவர்களுக்கு இலவச சவாரி செய்ய நேர்ந்ததால் சென்னைக்கு வேலை தேடி வர நேர்ந்ததாகவும், பல்வேறு வேலைகள் செய்து கடைசியில் ஆட்டோ ஓட்டுநராகவே ஆனதையும் விளக்கினார். (அவருக்கு வயது 42) தன் குழைந்தகளுக்கு நல்ல கல்வி கிடைக்க பாடுபடுவதையும் விளக்கினார். ஒரு சினிமாவை விட சுவரசியமாய் இருந்தது அவர் வாழ்க்கை.

இறுதியில் வேளச்சேரி வந்தவுடன் நான் ஒரு 100 ரூபாய் தாளை கொடுத்து "உங்க வாடகையை எடுத்துகொங்க" என்றேன். மிகவும் தயக்கத்துடன் 70 ரூபாய் மிச்சம் கொடுத்தார். நான் அவரிடம் மேலும் 20 ரூபாய் கொடுத்து "வெச்சிக்கங்க" என்று சொல்லி நடந்தேன். அவர் அன்புடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். தாம்பரம் வண்டி வர தாமதமானது. எங்கிருந்தோ அந்த ஆட்டோகாரர் திரும்ப வந்து "பஸ் வரலயா? கொஞ்ச நேரத்துல வந்திரும்' என்று சொல்லி நான் பஸ் ஏறினவுடன் சென்றார். எனக்கு அவசரமாக் தாம்பரம் திரும்ப வேண்டும் என்று சொன்னதை ஞாபத்தில் வைத்து என்க்கு உதவலாம் என்று வந்தார் என்று நினைத்தேன்.

இதை போலவே ஒரு அனுபவம் மதுரையில் ஒரு ஆட்டோகாரரிடம் நிகழ்ந்தது. அவருடைய கதையை என்ன காரணத்தினாலோ என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டது மட்டும் இன்றி வாடகையும் மிக குறைவாக கேட்டார். நான் வற்ப்புறுத்தி நார்மல் ரேட்டை கொடுத்தேன்.

நினைத்து பார்த்தால் எல்லோருக்குள்ளும் ஒரு கதை இருக்கிறது. அதை யாரிடமாவது பகிர்ந்துக் கொள்ள ஆசையும் இருக்கிறது. ஆனால் இந்த அவசர யுகத்தில் எல்லாம் பணதை பங்கு போட்டுக்கொள்வதில் கவனம் செலுத்து மனதை மறந்து மிருகமாக ஐந்துக்கும் பத்துக்கும் சண்டை போடுகிறோம். அன்பை ஆதாரமாக வைத்து நடக்கும் பேரம் வியாபர நியதிக்கு எதிர் திசையில் செல்வதை எப்பொழுதும் கவனித்திருக்கிறேன்.

"அன்பின் வழியது உயிர் நிலை" - திருவள்ளுவர்.

அறிந்தும் அறியாமலும்

2006-07-28T16:08:00.000-05:00

நண்பன் ஒருவன் ஒருமுறை சொன்னான் நமக்கு விருப்போ வெறுப்போ ஒரு பொருளை தெரியாத வரை மட்டுமே இருக்கிறது, முற்றும் புரிந்து கொண்டுவிட்டால் அதனுடன் சமாதானம் மட்டுமே கொள்ள முடியும் விருப்பு வெறுப்பு ஏற்படுவதில்லை. அவன் சொன்னது யோசித்து பார்த்தவரை சரியென்றே பட்டது. இருந்த போதிலும், நமக்கு தெரியாத விஷயங்களை எண்ணிப் பார்க்கும் போது தெரிந்த விஷயங்கள் கடற்கரையில் ஒரு மணல் துளி அளவே இருக்கிறது. தெரியாத விஷயங்களை தெரிந்து கொள்வதின் மூலமாக தீர்க்க முடியும் என்பது இயலாத காரியம். அதணால் மனிதன் தனக்கு தெரியாதற்கெல்லாம் ஒரு பெயர் வைத்துவிட்டான். தனக்கு தெரியாததெல்லாம் ஒரு உருவத்திற்குள் அடைத்து அதற்க்கு கடவுள் என்று பெயர் வைத்துவிட்டான். காரணம் தெரியாமல் ஏதேனும் நடந்துவிட்டால் "கடவுள் செயல்", நமக்கு பிரச்சனைக்கு தீர்வு தெரியவில்லையென்றால் "அவன் இருக்கான் பாத்துப்பான்" என்கிறான்.

தெரியாதவைகள் மிகவும் பயமுறுத்துகின்றன சிலநேரம். வீட்டில் பெண் பிள்ளையோ, கடைகுட்டியோ நேரத்துக்கு வரவில்லை என்றால் "கடவுளே பத்திரமாக அழைத்து வந்துவிடு" என்று தெரியாததை வெண்டுகிறோம். பயமுறுத்திய தெரியாததே தான் பயம் போக்குவதாகவு ஆவதை காண்கிறோம். சில சமயம் தெரியாதது நமக்கு இருட்டாக தெரிகிறது. எதிர்காலம் என்ன ஆகுமோ என்று கவலையாக இருக்கிறது. ஆனால் சில சமயம் தெரியாததே ஒளிமயமாகவு தெரிகிறது. "தெரியாதது" எல்லா வகையான எதிர்மறை (paradoxical) குணங்களையும் ஒருங்கே கொண்டிருக்கிறது. அதன் இருப்பு சத்தியாமாக கண்ணுக்கு தெரிந்தாலும், சில தெரியாதவர்கள் தெரியாததன் இருப்பை ஒப்புக் கொள்வதில்லை. எனக்கு தெரிந்தால் தான் ஒப்புக்கொள்வேன் என்பவர்கள்து வாதம் self contadicting என்பதை அறிவதில்லை. தெரியாததை நாங்கள் கடவுள் என்கிறோம், நீ எதை தெரிந்துக்கொண்டாலும் அது கடவுளாக இருக்க முடியாது. அப்பொழுது நாத்திக வாதம் சொத்தையாக படுகிறது.

ஆமாம், கடவுள் என்பது தெரியாத பொருளே தான். அதை உணர மட்டுமே இயலும், தெரிந்துக்கொள்ள முடியாது. இப்படி எல்லாம் யேசித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் நண்பன் ஒருவன் ஞாயபகம் வந்தது. அவன் தனக்கு தெரியாதற்கெல்லாம் "ஹிந்தி" என்று பெயர் வைத்திவிடுவான். வெள்ளைகாரர் ஆங்கிலத்தில் சொல்வது புரியவில்லை என்றால் கூட "இந்த ஆள் எப்படி ஹிந்தில பேசறார்னே புரியல" என்பான். என்ன செய்வது தெரிந்த விஷயங்களை நாம் படுத்துகிறோம், தெரியாதவைகள் நம்மை படுத்துகின்றன.

We need POTA

2006-07-21T11:09:00.000-05:00

Three persons were arrested for their alleged invlovement in mumbai bomb blast. Hindu says this

"All the three were booked under Sections 302 (murder), 307 (attempted murder), 147 (rioting), 148 (rioting with deadly weapons), 149 (unlawful assembly) and 326 (grievous assault) of the Indian Penal Code along with related sections of the Explosive Substances Act, Indian Explosives Act and Indian Railways Act."

I don't know how easy for them to get bail and escape from clutches of punishment under these laws. If POTA was there they could have been easily arrested under POTA without any investigation. We are in such a situation, where we need such laws. Hope centrl goverment comes up again with strict laws to deal with terrorism and terrorists.

Anyways, it is party time for extremeists again in tamlnadu. An extremists named Madani who has been detained for various anti social activities including kovai bomb blasts, is being given ayurvedic treatment and might be released soon on humanitarian grounds by MK govt. I don't know how politicans think such acts can fetch them minority votes. It is not just they are putting us under terror, but also humilaiting minorities. God save India and Tamilnadu.

Email from devaram yahoo group.

2006-07-16T15:13:00.000-05:00

Recently I received this email from devaram yahoo groups to which I subscribe. People who beleive in temple culture and aagamas should read it. After reading what? I dunno?

----------------------------------------------------------------------------------
சிவமயம்
திருச்சிற்றம்பலம்
நாட்டுக்கு நல்லதல்ல
திருக்கோயில்களின் அர்ச்சகர்களாக அனைத்து ஜாதியினரும் நியமக்கப்படுவர் என்ற தமிழக முதலமைச்சர் அவர்களின் அறிவிப்பு இந்து மக்களிடையே பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஆலயங்களின் அமைப்பு, நித்திய பூஜை விதிகள், உற்சவங்களை நடத்தும் முறைகள், பூஜை செய்வதற்குரியவர் தகுதிகள், பிராயச்சித்த விதிகள் ஆகிய அனைத்தினையும் வரையறுக்கும் சட்ட நூல்கள் சிவாகமங்களாகும். சிவபிரானின் திருவாக்காகிய 28 சிவாகமங்களின் படியே சிவாலய பூஜை நடைபெற்று வருவது தொன்மையான மரபாகும். சான்றாக, சங்கரன்கோவில் ஸ்ரீ கோமதி சங்கரர் ஆலயம் காமிக ஆகம முறைப்படி பராமரிக்கப்படுகிறது. திருநெல்வேலி ஸ்ரீ நெல்லையப்பர் திருக்கோயிலின் சட்ட நூல் காரணாகமம். தஞ்சை மாவட்டம் வைத்தீஸ்வரன் கோவிலுக்குரியது காமிக ஆகமம். திருவீமிழலை ஆலயம் காரணாகம விதிப்படி பாதுகாக்கப்படுகிறது. ஆதி சைவப் பிராமணர்கள் அல்லது குருக்கள் அல்லது பட்டர் என்று அழைக்கப்படுவார் மட்டுமே கருவறையில் சென்று மூலவருக்கு அபிஷேக வழிபாடு செய்யத் தகுதியுடையவர் என்றும் பிற எவரும் அப்பணியைச் செய்யக் கூடாது என்றும் சிவாலய சட்ட நூல்களாகிய சிவாகமங்கள் விதிக்கின்றன. "முப்போதும் திருமேனி தீண்டுவார்" என்று ஸ்ரீ சுந்தர மூர்த்தி சுவாமிகள் அச்சிவாசாரியப் பெருமக்களைப் போற்றுகிறார். சிவாகமங்களுக்கு விரோதமாக ஆதிசைவப் பெருமக்கள் தவிரப் பிறர் சென்று பூஜிக்க அந்த ஆகமங்கள் அனுமதிக்கவில்லை. சிவாகமங்களின் விதியை மீறி நடக்க முற்படுவது நாட்டுக்கு நல்லதல்ல.
ஆதிசைவப் பிராமணர்களைத் தவிர வேறு பிராமணர்கள் கூடக் கருவறையுள் நுழைய முடியாது. சங்கராச்சாரிய சுவாமிகள் கூட சிவாலயக் கருவறையில் செல்ல, மூலவரைத் தொட்டு பூஜிக்க உரிமை கிடையாது. எண்ணற்ற சிவாலயங்களைத் தமது ஆளுகைக்குள் கொண்ட சைவ ஆதீனங்களாகியத் திருவாவடுதுறை, தருமபுரம், திருப்பனந்தாள் ஆகியவற்றின் ஸ்ரீலஸ்ரீ குருமஹா சந்நிதானங்கள் கூட ஆதீனத் திருக்கோவில் கருவறைக்குள் செல்ல முடியாது. செல்லவும் மாட்டார்கள். பாரத நாட்டின் ஜனாதிபதியாக இருந்த திருமிகு.வெங்கட்ராமன் அவர்கள் (பிராமணராக இருப்பினும்) சிதம்பரம் ஸ்ரீ நடராஜப் பெருமான் பொன்னம்பலத்திற்குள் செல்ல வேண்டுமாயின் சட்டையைக் கழற்றி வருமாறு அவ்வாலய தீட்சிதர்களாகிய அர்ச்சகர்கள் வலியுறுத்திய நிகழ்ச்சி செய்தித்தாளில் வந்தது. ஆதீன மடாதிபதிகள் செல்லாத கருவறைக்குள் ஆதிசைவப் பிராமணரையன்றி மற்றவர்களை அனுமதிக்க முற்படுவது நாட்டுக்கு நல்லதல்ல.
தஞ்சாவூர் ஸ்ரீ பிரகதீஸ்வரர் திருக்கோயில் கட்டிய பெருமையுடைய ராஜராஜ சோழ மன்னர் ஆதிசைவப் பிராமணர்களையே பூஜகராக நியமித்து அவர்கள் வாழ்க்கைக்கு நிலமான்யம் செய்து கொடுத்துள்ளார். பராக்கிரம பாண்டிய மன்னர் கட்டிய தென்காசி ஸ்ரீ காசி விஸ்வநாதர் ஆலயப் பூஜை பொறுப்பினை ஆதி சைவப் பிராமணர்களிடமே ஒப்படைத்தார். சங்கரன்கோவில் ஸ்ரீ கோமதி சங்கரலிங்கப் பெருமான் திருக்கோயில் எழுப்பிய உக்கிரபாண்டிய மன்னர் பிரான் சிவாசாரிய பெருமக்களையே அர்ச்சகராக நியமித்து அவர்கள் ஜீவனாம்சமாக நிலபுலன்கள் எழுதி வைத்துள்ளார். இதைப் போலவே, நமது தமிழக மன்னர் பெருமக்களும் தாங்கள் கட்டிய ஆலய நித்திய பூஜை முறையினை சிவாகம சட்டப்படி சிவாச்சாரியார்களிடமே விட்டுள்ளனர். அந்த மன்னர்கள் யாருமே பிற சாதியினரை அர்ச்சகராக்கவில்லை. அவர்கள் பேணிப் பாதுகாத்த சிவாகமப் பாரம்பரியத்தை உடைத்தெறிய முற்படுவது நாட்டுக்கு நல்லதல்ல.
தமிழக இந்து மக்களுக்கோ, இதைப் பற்றிய அக்கறை கிடையாது. பொறுமை, சகிப்புத்தன்மை, திருக்கோயில் பற்றிய அலட்சியப் போக்கு இவை தாம் தமிழக இந்து மக்களின் மறுபெயர். சாதி, சினிமா, அரசியல் ஆகியவற்றில் காட்டும் அளவுக்கு மீறிய ஈடுபாட்டில் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு கூட சமயங்களின் நிலை குறித்து அக்கறை காட்ட மாட்டார்கள். டென்மார்க் கார்ட்டூன் விஷயத்தில் கொதித்து எழுந்த இஸ்லாமிய சகோதரர்களைப் பார்த்து லட்சத்தில் ஒரு பங்கு கூட தங்கள் மதத்தில் அபிமானம் காட்ட மாட்டார்கள் இந்துக்கள். "தி டாவின்சி கோட்" திரைப்பட விஷயத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் பொங்கி எழுந்த காட்சியாவது இந்துக்களை மாற்றுமா? வருஷத்திற்கு ஒரு முறை கொடை நடத்தி விடுவது, திருவிழாக்களுக்குச் சென்று உண்டியல் போட்டு விட்டுத் திரும்புவது இவற்றோடு ஆலயங்கள் பற்றிய சிந்தனை இந்து மக்களிடம் இருந்து விடை பெற்று விடும். எனவே இந்து மதத்தவர்கள் இந்த புதிய சட்டத்தைப் பற்றி கவலை கொள்ள மாட்டார்கள்.
தமிழக அரசியல் கட்சிகள் இவ்விதத்தில் ஆலய பாரம்பரியப் பெருமையைக் காப்பாற்ற முன்வருமா? அது எப்படி வரும்? "மதச் சார்பற்ற தன்மை" என்ற கற்பின் உச்ச நிலையில் இந்துக்களைப் பொறுத்த வரையில், நிற்பவை அக்கட்சிகள். ஓட்டு வங்கியின் இருப்பினை அதிகரிக்கும் கட்டாயத்தில் உள்ள அவை இந்துக் கோயில்களின் பெருமை மிக்க பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்க ஒருநாளும் முன்வரமாட்டாதவை. 'இந்துத்துவா' வை உயிராகக் காட்டும் கட்சி கூட இவ்விஷயத்தில் செயல்படும் விதம் வேடிக்கை கலந்த வேதனையைத் தருகிறது.
தமிழக இந்து அறநிலயத்துறை ஆட்சியின் கீழ்வரும் 30,000 திருக்கோயில்களில் சுமார் 100 ஆலயங்களில் பணியாற்றும் சிவாச்சாரியப் பெருமக்களுக்குத்தான் நல்ல வருமானம் கிடைக்கும். பிற ஆலய ஆதிசைவப் பிராமணர்கள் போதிய வருவாயின்றி வறுமையில் வாடுவது கண்கூடு. அந்த சொற்ப வருமானத்தையும் உதறி விட்டு ஓட ஓட விரட்டுவது நாட்டுக்கு நல்லதா? ஒரு ஆலயத்தில் 20 பணியாளர்கள் வேலை பார்த்தால் அதில் 2 பேர் தான் சிவாச்சாரியப் பிராமணர்களாக இருப்பர். மீதியுள்ள 18 பேரும் பிறசாதியர் தான். ஓதுவார் மணியம், கணக்கர், பலவேலை, மேளம், காவல், துப்புரவாளர் ஆகிய பிற பணியாளர்கள் பிராமணரல்லாதவரே. எனவே 2 பேரை விரட்டுவதைத் தவிர்த்துப் பிற 18 பேரையும் காப்பாற்ற நடவடிக்கை எடுக்கக்கூடாதா? 30,000 ஆலயங்களில் பணியாற்றும் ஆதி சைவர்கள் சொற்பமே. அர்ச்சகர் தவிர பிற ஊழியர்கள் அனைவரும் பிராமணரல்லாத பிறசாதியினரே. எனவே ஆதிசைவப் பிராமணர்களைப் பழி வாங்குவதை விட்டு விட்டு ஒட்டுமொத்தமாக ஆலய அனைத்து ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் உயர்ந்த ஊதியம் வழங்க நடவடிக்கை எடுக்க முதலமைச்சர் தீர்மானித்தால் அது நாட்டுக்கு நல்லது.
ஆலய பூஜை முதலியவற்றில் நிகழும் தவறுகள் நாட்டினையே பாதிக்கும் எனப் பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே திரு மூல நாயனார் தமது திருமந்திரத்தில் அருளிச் செய்துள்ளார். அதில் ஒரு திருமந்திரம் இதோ.
"முன்னவ னார்கோயில் பூசைகள் முட்டிடின்
மன்னர்க்குத் தீங்குள வாரி வளம்குன்றும்
கன்னம் களவு மிகுத்திடும் காசினி
என்னரு நந்தி எடுத்துரைத் தானே"
எனவே தமிழக முதலமைச்சர் அவர்கள் அனைத்துச் சாதியினரையும் அர்ச்சகராக்கும் திட்டத்தை விட்டுவிட்டுத் தமிழக ஆலயங்களில் பணியாற்றும் ஏழை சிவாச்சாரியார்களையும், எண்ணற்ற பிறசாதி ஆலயப் பணியாளர்களையும் காப்பாற்றும் வகையில் உரிய நடவடிக்கை எடுத்துதவுமாறு வேண்டுகிறோம்.
இவண்
மா.பட்டமுத்து M.Sc., B.T.,
அமைப்பாளர்,
ஸ்ரீ கோமதி அம்பிகை மாதர் சங்கம், சங்கரன்கோவில்.
திருமந்திர வழிபாட்டு மன்றம், சங்கரன்கோவில்,
ஸ்ரீ திருநாவுக்கரசர் சுவாமிகள் உழவாரக் குழு, விக்கிரமசிங்கபுரம்
ஸ்ரீ சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் அடியார்குழாம், கரிவலம்வந்தநல்லூர்
ஸ்ரீ மங்கையர்க்கரசி மாதர் மன்றம், ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர்
ஸ்ரீ மாசிலாமணியீஸ்வரர் உழவார நற்பணிமன்ற்ம்,
வடதிருமுல்லைவாயில், சென்னை

Defeating terrorism..

2006-07-12T08:47:00.000-05:00

When US news channels and BBC visited bomb hit railway station, all they got to say was"everything is normal". I was like "What else you expect in this part of the world?".
Terrorists want to strike terror in the minds of people and time and again they miserably fail. I accept our governments are always spineless when dealing with extremists. But our public know exactly how to tackle them. Each year terrorists issue warnings to those visit vaishnodevi shrine but they could not stop lakhs of people thronging the shrine.

When terrorists abducted an Indian flight to kandahar, during vajpayee's regime our defense minister went and negotiated with them. That was a national shame to me. Anyway, that flight carried a very high profile Swiss personality who prints currencies for so many nations (including USA). After the flight was released he had to say something like this "I have never seen more matured people than Indians, no one feared death and were very normal, I learnt a very important lesson from them.".
Probably every western country might learn this same lesson.

Anyway, I afraid our mentality of aping west will take away this sterling quality of ours in near future. After reading this blog about media coverage of this incident, I felt media has already started dramatising events as the do it here in west.

க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரு

2006-07-10T10:38:00.000-05:00

சம்சப்தகர்கள் என்பவர்கள் அர்ஜுனனுடன் போரிட்டு கொல்வது அல்லது வீரமரணம் அடைவது என்று சபதம் செய்து அர்ஜுனனை பதிமூன்றாம் நாள் யுத்ததில், யுத்தகள்த்திலிருந்து வெகு தூரம் இழுத்து சென்றுவிட்டார்கள். அவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்களை கொன்று பாசறைக்கு திரும்பும் போது பாசறையே மிகவும் அமைதியாக இருந்தது. அனைவரும் துக்கதுடன் இருந்தார்கள். மெதுவாக தர்மபுத்திரர் அபிமன்யு இறந்துவிட்ட விவரத்தை தெரிவித்தார். பத்மவ்யூகத்தில் அபிமன்யு மட்டும் தனித்தி விடப்பட்டதும், ஜயத்ரதன் மற்றவர்களை வ்யூகத்தின் வாயிலிலேயே நிறக வைத்ததால் யாரும் அவனுக்கு உதவியாக பிந்தொடர்ந்து செல்ல இயலாத நிலையில் கவுரவர்கள் கயமையால் அவனை கொண்றுவிட்டார்கள் என்று தெரிவித்தார். அந்நிலையில் துக்கம் தாங்க இயலாத சகோதரர்கள் அனைவரயும் ஏசினான், அழுது புரண்டான். அர்ஜுனன் ஒரு பெரும் சபதம் செய்தான் "நாளை சூரிய அஸ்தமனதிற்குள் ஜயத்ரதனை நான் கொல்லாவிட்டால் தீக்குளிப்பேன்" என்று சபதம் செய்கிறான்.

மறுநாள், கவுரவர்கள் ஜயத்ரதனை போர்களத்திலிருந்து ஒளித்து வைத்துவிடுகிறார்கள். கிருஷ்ணர் சூரிய அஸ்தமனம் நெருங்கி வரும் வேளையில் தனது சக்கிரத்தால் சூரியனை மறைத்து விடுகிறார். எல்லோரும் சூரிய அஸ்தமனம் ஆகிவிட்டது என்று மகிழ்கிறார்கள். அர்ஜுனன் திக்குளிக்க தீ வளர்க்கிறான். அக்காட்சியை காண ஜயத்ரதன் அங்கே வருகிறான். கிருஷ்ணர் உடனே தனது சக்கரத்தை விலக்கி கொள்ள, சூரியன் வெளிவருகிறான். அர்ஜுனன் உடனடியாக அம்பை எய்தி ஜயத்ரதனை கொல்கிறான்.

பாசறைக்கு திரும்பிய உடனே கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை கோபிக்கிறார். "உணர்ச்சி வசப்பட்டு எல்லோருக்கும் சிக்கலை உண்டாக்க பார்த்தாயே, போர்கள்த்திலே இறந்து போகிறவர்களை நினைத்து வருந்தக்கூடாது, கடமையை செய் பலனை எதிர்ப்பார்காதே என்று நான் சொன்னதை மறந்து விட்டாயா?" என்றார். அர்ஜுனன் "க்ருஷ்ணா சொல்லுதல் யார்க்கு எளிது, ஆனால் சொல்லிய வண்ணம் நடப்பது மிகவும் கஷ்டம், புத்ர சோகத்தை பற்றி நான் சொல்லவும் வேண்டுமோ? இன்னமும் என் நெஞ்சு எரிந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது." என்றான். கிருஷ்ணர் அவவை தனிமையில் விட்டு விட எண்ணி விலக முற்படும் போது அர்ஜுனன் திடிரென்று நினைவு வந்தவனாக "க்ருஷ்ணா, இவ்வள்வு நாளாக நீ எங்களுடன் நின்று எதிரிகளை கொல்வதற்க்கு எவ்வளவோ உதவிகள் செய்கிறாய். ஆனால் உன்னுடைய சேனையும், உன் மகன்களும் கூட துரியோதனன் பக்கம் நின்று சண்டை போடுகின்றன. உன் மகன்கள் எல்லாம் என்ன ஆனார்கள், எப்படி சண்டையிடுகின்றனர்?" என்று கேட்டான். கிருஷ்னர் "அர்ஜுனா இன்று உன் மகன் இறந்த துக்கம் தாங்காமல், நீ ஜயத்ரதனை போர்கள்த்திலே தேடுவதற்காக ஆயிரம் ஆயிரம் வீரர்களை கொன்று குவித்தாய். நானும் அதற்க்கு உதவியாக ஆலோசனை கூறிக்கொண்டு உன் தேரை ஓட்டினேன். அவ்வாறு நீ என் மகன்களில் ஓரிருவரை தவிர எல்லோருக்கும் வீர சுவர்கம் கொடுத்துவிட்டாய். இந்த சண்டை முடியும் போது எனக்கு மகன்களே இல்லாமல் கூட போகலாம். ஆனால் நான் துக்கிப்பதில்லை. உண்மையில் யாரும் பிறப்பதுமில்லை, இறப்பதுமில்லை என்று உனக்கு உபதேசம் செய்ததை மறந்துவிட்டாயா?" என்றான். அர்ஜுனன் "க்ருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரு" என்று காலில் விழுந்து பணிந்தான்.

*உண்மையில் கிருஷ்ணரின் மகன்களை யார் எப்பொழுது கொன்றார்கள் என்று எனக்கு தெரியாது. ஆனால் மகன்கள் எல்லாம் இறந்த நிலையில் க்ருஷ்ணர் துக்கிக்கவில்லை என்று தெரியும்.

உள்ளே வெளியே

2006-07-02T16:15:00.000-05:00

மண்டையை பிளக்கும் மத்தியான நேரத்தில் தான் என் அம்மாவுக்கு "ByPass" செய்துக்கொண்ட தன் அண்ணனை பார்த்துவிட்டு வரவேண்டும் என்று தோன்றியது. நான் வேறு ரொம்ப வருடம் கழித்து அமெரிக்காவிலிருந்து வந்திருப்பதால் அம்மாவுக்கு துணையுமாச்சு, மாமாவை பார்த்தது போலவும் ஆச்சு என்று கிளம்பினேன். "எங்க போனாலும் ஆட்டோவில போடா, நீயேல்லாம் madras பஸ்ல போனா pick pocketகாரன் பேண்டையே உருவிட்டு போயிருவான்" என்ற அண்ணனின் அறிவுரைக்கு அம்மா "போடா, தாம்பரத்திலிருந்து ஆட்டோவில K.K. நகர் போறதுக்கு முந்நூறு ரூபா கேப்பான், உங்கண்ணன் கிடக்கான் அவனுக்கு வேற வேல இல்ல, பஸ்லயே போலாம்" என்று கூட்டி போனார்.

பஸ் ஏறின கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு "குடிமகன்" சத்தமாக தனது மனைவியை திட்டிக்கொண்டிருந்தான். "தே..யா, என்னையாடி கேள்வி கேக்குற, நான் ஆம்பளடீ எங்க வேணாலும் போவேன், வருவேன், -----------------------," (கெட்ட வார்த்தை மழையாக பொழிந்துக்கொண்டிருந்தது, அதை எல்லாம் அச்சில் ஏற்ற முடியாது. அவர் மனைவியை நினைத்து ரொம்ப துக்கித்தேன். அவனை ஓங்கி அறைய வேண்டும் போல இருந்தது. ஆனால் உள்ளூர் மக்கள் எல்லாம் எருமை மாட்டின் மீது மழை பொழிவது போல தங்கள் உலகில் சஞ்சாரம் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். நானும் ஒரு எருமையாக அவனை வெறித்திக்கொண்டிருந்தேன். கண்டிப்பாக எங்கள் மதுரை ஏரியாக்களில் பெண்ணை இவ்வளவு ஆபாசமாக பேச முடியாது, மற்ற எல்லாரும் திட்டி அவனை இறக்கிவிட்டிருப்பார்கள்.

பார்வையை மேயவிட்டால் அங்கே ஒரு "middle age minor" ஒரு பெண் மீது இடித்துக் கொண்டும் தடவிக் கொண்டும் இருந்தான். அவள் அவனிடமிருந்து விலக முற்பட்டு கூட்ட நெரிசலில் விழி பிதுங்கிக்கொண்டிருந்தாள். யாரும் இதெல்லாம் பெரிய விஷயமாக க்ருதியதாக தெரியவில்லை. நானும் "நமக்கு எதுக்கு வம்பு" என்று சிந்தனையில் இறங்கிவிட்டேன்.வியர்வை புழுக்கத்தில் செத்துவிடுவேன் போலயிருந்தது. கண்ணை வெளியில் மேயவிட்டால், வள்ளுவர் கோட்டம் அருகே "காதலர்கள்" இன்றோடு உலகம் அழிந்துவிடும் போல மாய்ந்து மாய்ந்து மடியிலும், கண்ணிலும் உதட்டிலும் மெய்மறந்து தொலைந்துக்கொண்டிருந்தனர். "work hours"ல் இப்படி இருக்கிறார்கள், இதில் எத்தனை legitimateஒ யார் கண்டார். அதற்குள் உட்கார சீட்டு கிடைத்துவிட்டதால் கண்ணை மூடிக்கொண்டு அரை தூக்க நிலைக்கு சென்று விட்டேன்.

ஒரு வழியாக "stop" வந்தது. அம்மாவும் நானும் இறங்கும் வேளையில், அம்மாவின் handbagலிருந்து யாரோ purseஐ அடித்துவிட்டார்கள். இதற்காகவே "திமுதிமு" என்று ஒரு கூட்டம் ஏறியது போலயிருந்தது. அம்மாவும் நானும் பஸ்ஸை நிறுத்த சொல்லி கத்தினோம், ஆனால் கண்டுக்கொள்ளாமல் எடுத்து விட்டனர். கிட்டத்தட்ட பாட்டியின் வைத்திய செலவுக்காக நாங்கள் எடுத்து வந்த 2000ரூபாய் "போயிந்தே". நான் மீண்டும் பஸ்ஸை விரட்ட முற்பட்டேன், அருகிலிருந்தவர்கள் எல்லாம் என்னை நிறுத்தி அதனால் பயன் ஒன்றுமில்லை என்றும், போலீஸ் துணையுடனேயே pickpocketகாரர்கள் செயல்படுவதால் அதை தடுக்க நம்மால் இயலாது என்றும் தெரிவித்தனர்.

அம்மா மிகவும் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள். அவளை தேற்றி மாமா வீட்டுக்கு போயிருந்தோம். மாமா "F-channel" பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அவர் மகள் கோமதி அவரை பார்திக்கொள்ள வந்திருந்தாள், அவளுடைய 5 வயது பையன் "சந்தோஷ்" பக்கத்திலிருந்து பார்த்துகொண்டிருந்தான். கோமதி எனக்கு காபி போட கிச்சனுக்கு போக அம்மா கூடவே செண்றாள்.

மாமா என்னிடம் "இப்போ குடிக்க கூடாதுன்னு சொல்லிட்டா, இல்லன்ன உன்கிட்ட "ஜானி வாக்கர்", "சிவாஸ் ரீகல்" வாங்கிட்டு வர சொல்லாம்னு இருந்தேன். ஆயிரந்தான் சொன்னாலும் இதையல்லாம் விட முடியுமா?, முன்ன அளவுக்கு smoke பண்றதில்லன்னாலும் யாருக்கும் தெரியாமா அப்பொப்பொ" என்று ஒளித்து வைத்திருக்கும் கோல்டு ப்ளாக் கிங்ஸ்யை காண்பித்தார். குழந்தையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கோமதி காபியோடு வந்தாள், மாமவிடமிருந்து ரிமோட்டை பிடுங்கி ஏதோ சீரியலை போட்டாள். "நான் கட்டினது வேணா உங்கப்பாவா இருக்கலாம், ஆனா நான் லவ் பண்றது உன்னை தான், உனக்கு தான் குழந்தை பெத்து தருவேன்" என்று சவால் விட்டுக்கொண்டிருந்தாள். குழந்தை அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

சீரியல் முடிந்ததும் ஏதோ சினிமா பாட்டு நிகழ்ச்சி வந்தது. எல்லோரும் ஏதோ பேச தொடங்கிவிட்டார்கள். ஆனால் திரையில் ஹிரோ ஹீரோயினை கண்ட இடத்தில் தொட்டும், உரசியும் காதலித்துக்கொண்டிருந்தான். அவளும் வசதியாக கொஞ்சமாக உடுத்தியிருந்தாள். குழந்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஏதோ சினிமா trailer வந்தது. தடிதடியான் பலரும் திரயில் ஒரு சுள்ளான் நடிகரால் வெட்டி சாய்க்கப்பட்டிருந்தார்கள். குழந்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். திடீரென்று உள்ளே போய் பெரிய பொம்மை துப்பாக்கி எடுத்து வந்து எல்லோரையும் சுட்டான். நாங்கள் எல்லாம் சிரித்தோம்.

எனக்கு மட்டும் எதிர்காலம் நினைத்து பயமாக இருந்தது. ஏனென்றால் நான் பஸ்சில் வரும்போது பார்த்த பலரும் குழந்தையாக இருக்கும் போது சந்தோஷ் தினம் தினம் பார்க்கும் நிகழ்ச்சிகளை பார்க்கவில்லை, கொஞ்சம் கம்மியாக தான் பார்த்திருப்போம்.

Quotes on Hinduism

2006-06-25T07:32:00.000-05:00

My Orkut friend Ramakrishnan POsted these once in Orkut. Found them interesting.
Not that we need any westerners certificate about our dharma, but it is quite natural to be amzed by our dharma when acquainted.
-----------------------------------------------------------------------------------

These are quotes by J. Robert Oppenheimer (April 22, 1904 – February 18, 1967) who is known as the father of the atom bomb:

"Access to the Vedas is the greatest privilege this century may claim over all previous centuries."

"The general notions about human understanding… which are illustrated by discoveries in atomic physics are not in the nature of things wholly unfamiliar, wholly unheard of or new. Even in our own culture they have a history, and in Buddhist and Hindu thought a more considerable and central place. What we shall find [in modern physics] is an exemplification, an encouragement, and a refinement of old wisdom."

"The juxtaposition of Western civilization's most terrifying scientific achievement with the most dazzling description of the mystical experience given to us by the Bhagavad Gita, India's greatest literary monument."

Friedrich Maximilian Müeller (1823-1900) German philologist and Orientalist: "In the Rig-Veda we shall have before us more real antiquity than in all the inscriptions of Egypt or Ninevah....the Veda is the oldest book in existence...."

Sir John Woodroffe (1865-1936) the well known scholar, Advocate-General of Bengal and sometime Legal Member of the Government of India. He served with competence for eighteen years and in 1915 officiated as Chief Justice: "Ages before Lamarck and Darwin it was held in India that man has passed through 84 lakhs (8,400,000) of birth as plants, animals, as an "inferior species of man" and then as the ancestor of the developed type existing to-day. The theory was not, like modern doctrine of evolution, based wholly on observation and a scientific enquiry into fact but was a rather (as some other matters) an act of brilliant intuition in which observation may also have had some part."

"To the philosophers of India, however, Relativity is no new discovery, just as the concept of light years is no matter for astonishment to people used to thinking of time in millions of kalpas, (A kalpa is about 4,320,000 years). The fact that the wise men of India have not been concerned with technological applications of this knowledge arises from the circumstance that technology is but one of innumerable ways of applying it."

Count Maurice Maeterlinck (1862-1949) was a Belgian writer of poetry, a wide variety of essays. He won the 1911 Nobel Prize for literature. In his book Mountain Paths, says: "he falls back upon the earliest and greatest of Revelations, those of the Sacred Books of India with a Cosmogony which no European conception has ever surpassed."

Mr. Thorton, in his book History of British India, states: " Hindus are indisputably entitled to rank among the most ancient of existing nations, as well as among those most early and most rapidly civilized....ere yet the Pyramids looked down upon the Valley of the Nile... when Greece and Italy, these cradles of modern civilization, housed only the tenants of the wilderness, India was the seat of wealth and grandeur..."

Huston Smith born in China to Methodist missionaries, a philosopher, most eloquent writer, world-famous religion scholar who practices Hatha Yoga. He has said in Hinduism:

“The invisible excludes nothing, the invisible that excludes nothing is the infinite – the soul of India is the infinite.”

“Philosophers tell us that the Indians were the first ones to conceive of a true infinite from which nothing is excluded. The West shied away from this notion. The West likes form, boundaries that distinguish and demarcate. The trouble is that boundaries also imprison – they restrict and confine.”

“India saw this clearly and turned her face to that which has no boundary or whatever.” “India anchored her soul in the infinite seeing the things of the world as masks of the infinite assumes – there can be no end to these masks, of course. If they express a true infinity.” And It is here that India’s mind boggling variety links up to her infinite soul.”

“India includes so much because her soul being infinite excludes nothing.” It goes without saying that the universe that India saw emerging from the infinite was stupendous.”

"While the West was still thinking, perhaps, of 6,000 years old universe – India was already envisioning ages and eons and galaxies as numerous as the sands of the Ganges. The Universe so vast that modern astronomy slips into its folds without a ripple.”

Dick Teresi author and coauthor of several books about science and technology, including The God Particle. He is cofounder of Omni magazine and has written for Discover, The New York Times Magazine, and The Atlantic Monthly: "The Indians came closest to modern ideas of atomism, quantum physics, and other current theories."

"The Rig-Veda, is the first Indian literature to set down ideas resembling universal natural laws. Cosmic law is connected with cosmic light, with gods, and, later, specifically with Brahman. It was the Vedic Aryans... who gave the world some of the earliest philosophical texts on the makeup of matter and the theoretical underpinnings for the chemical makeup of minerals. Sanskrit Vedas from thousands of years before Christ implied that matter could not be created, and that the universe had created itself."

"Two thousand years before Pythagoras, philosophers in northern India had understood that gravitation held the solar system together, and that therefore the sun, the most massive object, had to be at its center." "Twenty-four centuries before Isaac Newton, the Hindu Rig-Veda asserted that gravitation held the universe together. The Sanskrit speaking Aryans subscribed to the idea of a spherical earth in an era when the Greeks believed in a flat one. The Indians of the fifth century A.D. calculated the age of the earth as 4.3 billion years; scientists in 19th century England were convinced it was 100 million years."

Marquis Pierre Simon de Laplace ( 1749-1827) French mathematician, philosopher, and astronomer, a contemporary of Napoleon. Laplace is best known for his nebular hypothesis of the origin of the solar system. wrote:"Nevertheless the ancient reputation of the Indians does not permit us to doubt that they have always cultivated astronomy, and the remarkable exactness of the mean motions which they assign to the Sun and the Moon necessarily required very ancient observation."

Yaqubi, Shiite historian, wrote in the ninth century: "Hindu are more exact in astronomy and astrology than any other people."

Carl Sagan, in his book, Cosmos asserts that the Dance of Nataraja (Tandava) signifies the cycle of evolution and destruction of the cosmic universe (Big Bang Theory): "It is the clearest image of the activity of God which any art or religion can boast of." Modern physics has shown that the rhythm of creation and destruction is not only manifest in the turn of the seasons and in the birth and death of all living creatures, but also the very essence of inorganic matter.

For modern physicists, then, Shiva's dance is the dance of subatomic matter. Hundreds of years ago, Indian artist created visual images of dancing Shiva's in a beautiful series of bronzes. Today, physicist have used the most advanced technology to portray the pattern of the cosmic dance. Thus, the metaphor of the cosmic dance unifies, ancient religious art and modern physics. The Hindus, according to Monier-Williams, were Spinozists more than 2,000 years before the advent of Spinoza, and Darwinians many centuries before Darwin and Evolutionists many centuries before the doctrine of Evolution was accepted by scientists of the present age.

"The Hindu religion is the only one of the world's great faiths dedicated to the idea that the Cosmos itself undergoes an immense, indeed an infinite, number of deaths and rebirths. It is the only religion in which the time scales correspond, to those of modern scientific cosmology. Its cycles run from our ordinary day and night to a day and night of Brahma, 8.64 billion years long. Longer than the age of the Earth or the Sun and about half the time since the Big Bang. And there are much longer time scales still."

Fritjof Capra (1939 - ) Austrian-born famous theoretical high-energy physicist and ecologist wrote: "Modern physics has thus revealed that every subatomic particle not only performs an energy dance, but also is an energy dance; a pulsating process of creation and destruction. The dance of Shiva is the dancing universe, the ceaseless flow of energy going through an infinite variety of patterns that melt into one another’’.For the modern physicists, then Shiva’s dance is the dance of subatomic matter. As in Hindu mythology, it is a continual dance of creation and destruction involving the whole cosmos; the basis of all existence and of all natural phenomenon. Hundreds of years ago, Indian artists created visual images of dancing Shivas in a beautiful series of bronzes. In our times, physicists have used the most advanced technology to portray the patterns of the cosmic dance."

Professor Arthur Holmes (1895-1965) geologist, professor at the University of Durham. He writes regarding the age of the earth in his great book, The Age of Earth (1913) as follows:

"Long before it became a scientific aspiration to estimate the age of the earth, many elaborate systems of the world chronology had been devised by the sages of antiquity. The most remarkable of these occult time-scales is that of the ancient Hindus, whose astonishing concept of the Earth's duration has been traced back to Manusmriti, a sacred book."

Swami Kriyananada (J. Donald Walters) World renowned as a singer, composer, and lecturer, founder of the Ananda Village is perhaps the most successful intentional community in the world writes: "Hindu cosmography, for example born in hoary antiquity, strikes one in certain ways as surprisingly modern. India has never limited its conception of time to a few crowded millennia. Thousands of years ago India's sages computed the earth's age at a little over two billion years, our present era being what is called the seventh Manuvantra. This is a staggering claim. Consider how much scientific evidence has been needed in the West before men could even imagine so enormous a time scale."

Dr. Subhash Kak - sulekha.com: "Interestingly, modern science has estimated that the age of the earth is about 4 billion years. Scholars feel it is uncanny that the Vedic Aryans could have conceived of such a vast span of time over 3,500 years ago that would be similar to the same figure estimated by science today."

Voltaire in his book: " The Greeks, before the time of Pythagoras, traveled into India for instruction." (The Philosophy of History, p. 527).

Jean-Sylvain Baily, (1736–93) 18th century French astronomer and politician. His works on astronomy and on the history of science (notably the Essai sur la théorie des satellites de Jupiter) were distinguished both for scientific interest and literary elegance and earned him membership in the French Academy, the Academy of Sciences, and the Academy of Inscriptions. Bailly said: "The movement of stars which was calculated by Hindus 4,500 years ago, does not differ even by a minute from the tables which we are using today." And he concludes: "The Hindu systems of astronomy are much more ancient than those of the Egyptians - even the Jews derived from the Hindus their knowledge."

Romain Rolland, (1866-1944) French Nobel laureate, professor of the history of music at the Sorbonne and thinker. He authored a book on the " Life of Ramakrishna". " Religious faith in the case of the Hindus has never been allowed to run counter to scientific laws, moreover the former is never made a condition for the knowledge they teach, but there are always scrupulously careful to take into consideration the possibility that by reason both the agnostic and atheist may attain truth in their own way. Such tolerance may be surprising to religious believers in the West, but it is an integral part of Vedantic belief."

Ella Wheeler Wilcox, (1850-1919), famous American poet and journalist. Wilcox poems have been collected in volumes such as Poems of Pleasure (1897) and Maurine and Other Poems (1888) states: " India - the land of Vedas, the remarkable works contains not only religious ideas for a perfect life, but also facts which science has proved true. Electricity, radium, electronics, airship, all are known to the seers who founded the Vedas."

No one needs an introduction to the famous Einstein. Here is what he had to say:

"When I read the Bhagavad-Gita and reflect about how God created this universe everything else seems so superfluous,"

Kalidasa Says ..

2006-06-23T13:16:00.000-05:00

"All that is ancient is not good nor is a work censurable because it is modern. The wise accept an alternative after examination; the unwise are guided by the beliefs of others. "

-Poet Kalidasa

சட்டப்படி குற்றம், நியாயப் படி?

2006-06-21T09:55:00.000-05:00

நேற்று பத்திரிக்கையில் வந்த ஒரு கொலை செய்தி படித்து இப்படி கூட நடக்குமா என்று நினைத்தேன். கணவன் ஒருவன் தனது வேலையில்லாத உறவினன் ஒருவனை கிராமத்திலிருந்து வரவழைத்து வேலையும் வாங்கி தந்திருக்கிறான். ஆனால் அந்த உறவினனுக்கும் மனைவிக்கும் கள்ளக்காதல் ஏற்பட்டு, உறவினன் ஆலோசனைப்படி கணவனை மனைவி கொன்றுவிட்டாள் என்பதே அந்த செய்தி.
ஆனால் இன்று போலீஸில் அந்த மனைவி சொன்ன விஷயங்கள் மிகவும் திடுக்கிட செய்துவிட்டது.

இவள் கணவனின் அக்காள் மகள், அவனை விட 12 வயது சிறியவள். சிறு வயதிலிருந்தே அவளை sex torture செய்து வந்தவன் ஒருநாள் அவளை கெடுத்து விட்டான். வேறு வ்ழியின்றி அவளை அவனுக்கு கட்டி வைத்துவிட்டனர். அவன் கொடுமை மேலும் தொடர்ந்து அனுபவித்து வந்தாலும் தன்னம்பிக்கையுடன் ஆசிரியை ஆகி சம்பாதித்து வந்தாள். அவளின் சொத்துக்களையும் தன் பெயரில் ஏமாற்றி மாற்றிக் கொண்டான்.
இந்நிலையில் புதிதாக வந்த உறவினன் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறப்போய் அவர்களுக்குள் தொடுப்பு ஏற்பட்டு விட திட்டம் போட்டு அவள் அவனை கொலை செய்து விட்டாள். என்னை பொறுத்த வரை அவள் செய்தது முற்றிலும் குற்றம் என்று சொல்ல மாட்டேன். எல்லா சூழ்நிலைகளுக்கும் சட்டமோ சாத்திரமோ இயற்ற இயலுவதில்லை. அந்த பெண்ணிற்க்கு நல்ல தீர்ப்பு கிடைக்க வேண்டு என்று விரும்புகிறேன்.

மேலும் இந்த செய்தி கூட மனதை உலுக்கியது. இந்த மாதிரி ஆட்களுக்கெல்லாம் pulp fiction படத்தில் வரும் தண்டனை தான் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். பொதுவாகவே நமது நாட்டில் பெண்கள் மிகவும் sex தொல்லைக்கு ஆளாகிறார்கள். குடும்பத்துக்காகவும், மற்றும் பல சமூக காரணங்களுக்காகவும் அமைதி காக்கிறார்கள். அந்த மாதிரி அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகள் எரிமலை போல் எரியும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை. அப்பொழுது கண்ணகி தன் மார்பை பிடுங்கி எறிந்து மதுரையை எரித்தது கட்டுக்கதை அல்ல நடைமுறை சாத்தியமே என்பதை தாமதமாக தெரிந்து மடிவோம்.
பெண்மை வாழ்கவென்று கூத்திடுவோமடா!
பெண்மை வெல்கவென்று கூத்திடுவோமடா!!
-பாரதியார்.

Orkut discussion - Anniyan Style.

2006-06-17T14:20:00.001-05:00

When it comes to alcohol, men and women are inherently unequal and no legislation can impose sexual equality on them. It's absolutely essential for the health and safety of women to understand this inequality and act accordingly.

Contrary to common myth, not even men and women of the same height and weight experience the same effects from consuming identical amounts of alcohol.

Women are effected by alcohol more rapidly because they tend to have a higher proportion of body fat than men. As fat cannot absorb alcohol, it is concentrated at higher levels in the blood. Women also have less of a gastric or stomach enzyme (dehydrogenase) that metabolizes or breaks down alcohol before it enters the bloodstream. Because of this, women absorb up to nearly 30% more alcohol into their bloodstream than men of the same height and weight who drink the same amount of alcohol. Women are also usually shorter and lighter than men, further concentrating alcohol in their blood. Therefore, when women of average size consume one drink, it will have almost the same effect as two drinks do for the average-size man. If women eat little or skip food entirely, that compounds the effects of drinking alcohol.

Hormone changes during the menstrual cycle can also affect alcohol metabolism adversel, increasing the impact of alcohol.

The bottom line is that a woman who hopes to "hold her own" in drinking against a man is putting herself at great risk.

---One of my orkut friend vivek said this.

I hate these people:
--Anyways I hate anyone who drinks, especially I hate women more for my own reasons.
-- I have no respect for any brahmin boy who was given brahmopodesam if he drinks or smokes and for drinking or smoking iyer girls. Again for my own reasons which I will not discuss here.
--Normally in bars some "kevalavadhi" will be encouraging a girl (who is very tempted but slightly hesitating) to taste alcohol by saying it is not a biggie. He is lesser than a pimp in my books.

In and Out

2006-06-13T09:28:00.000-05:00

There is a saying in tamil "Andathil ullathu ellam pindathilum ullathu", which roughly means whatever one sees outside resides inside too. This could be understood from various view points. One might interpret it as Every minerals that are found in this world can be found in body too as it is made of same five fundamental elements. May be one can think it as world can exists nowhere but in mind. If one wants to know this world it is better just know yourself. Even in "Lalitha sahasranamam" mother godess is called as "Anthar mukha samaaradhya bahirmukha sudurlabha", which means she is found well decorated when mind is turned inside, and impossible to find her when turned outside. Thinking on these lines, one can always find striking similarities between mind and universe. Talking about universe it is said its origin is not found, though as per some sciectists it carries zero energy, it appears to have infinite energy. We can attribute same character to our mind or manas too. Also one is not sure if universe is a infinite space, if anything can exist outside universe. Same goes with mind too. Any material's existence does not make sense without mind. In that way it is as big as universe itself. It is told that size of universe is not known, not even light has not visited so much of the universe, as it is so big, even light needs to take so many light years which is not yet over since big bang. Similarly I think even we by ourselves have not visited several dark areas of our own mind and our life time seems to be lesser to have visited every corner of it as it seems to be expanding infinetly each day like universe.

Thinkning on these lines is called "Antharartham". Any material existence can be interpreted with inner meaning. On seeing a sea one can be reminded of vastness of mind and its restlessness to the waves. One can find such interpretation for ramayana in blogspot of gaancase.

There is a Devipatnam in rameswaram, where sea is as calm as a pond because Shri Rama prayed to Narayana to keep the sea calm to perform his navagraha pooja. One may interpret inner meaning as one has to first calm down his mind first when affected by adversity which will enpower them to exhibit great valor against their foes. One can understand more from such stories as we sit and contemplate and Guess that is the true intent of all puranas and ithihasas.

கோமாளிகள் ஆட்சியில் நல்லவர்கள் ஏமாளிகள்

2006-06-09T09:50:00.000-05:00

"கடன் பட்டார் நெஞ்சம் போல் கலங்கினான் இலங்கை வேந்தன்" என்று கம்பர் இந்திரஜித் இறந்த போது இராவணனின் கையறு நிலை பற்றி கூறுவான். கம்பன் வார்த்தையை உண்மை என கொண்டு வாங்கிய கடனை அடைப்பவனை பைத்தியக்காரன் என்று தான் அழைக்க தோன்றுகிறது. சமீபத்தில் தி.மு.க. அரசு கூட்டுறவு வங்கி (co-operative banks) விவசாயிகள் வாங்கிய கடன்களை எல்லாம் ரத்து செய்துவிட்டது. கடன் வாங்கி அதை அடைக்க உயிரைவிட்டவன் பணம் போனது போனதுதான். கடனை அடைப்பதை பற்றி சிறிதும் சிந்திக்காதவனுக்கௌ கொண்டாட்டம். என்ன கொடுமை சரவணன் இது?
அதே போல மற்ற வங்கிகளில் கடன் வாங்கியிருந்தால் அரசின் சலுகை கிட்டவில்லை. மற்ற வங்கிகளில் வட்டி கம்மியாக இருக்கிறதே என்று அதிமேதாவிதனமாக கடன் வாங்கிய விவசாயி நொந்து நூடுல்ஸ் ஆக வேண்டியதுதான். ஆது போக இப்படி இஷ்டத்திக்கு சட்டம் போட்டால் வங்கியை எப்படி நடத்த முடியும்? கூட்டுறவு வங்கி என்னும் அற்புதமான திட்டம் கோமாளி அரசியல் வாதிகளால் தவிடு பொடி ஆக்கப்படுகிறது. தன்னம்பிக்கை இல்லாம வோட்டுக்கு அரசியல் நடத்துபவர்கள் தலைவர்கள் ஆனால் ஆட்சி நடப்பதில்லை காட்சி தான் நடக்கும். கண்ணகிக்கு சிலை திறப்பு விழா போண்ற கோமாளிக் காட்சிகளுக்கு இனி குறை ஒன்றும் இருக்காது. உண்மையில் கடன் ரத்து என்ற அபத்த வாக்குறுதியை இரண்டு கழகங்களுமே கொடுத்திருந்தன என்பது தான் வெட்கக்கேடு!

code name god

2006-06-08T10:19:00.000-05:00

I was recently reading Dr.Mani Bhaumik's "Code Name God" book. This is one of those book that deals with where science meets god or spirituality. Since this was written by renowned physicst who developed excimer laser which is used in LASIK surgery books deals with lot of science and scientists. Also his associaton with Mahatma Gandhi and others along with his own inclination towards to spirituality made his analyses of various religions concepts veritable. No, this is not review of that book. I just found one of his ideas very amusing.

In one of the passages where he wonders whether the object "Brahman" is something like "genome" which is found in every point of an organism, that carries code of it. Understanding genome is equivalent to knowing the oraganism totally and we can "Clone" that living being from that DNA code. I was wondering if someday scientists crack such code for universe, how will they prove it. Can you clone this universe? if yes, where this new universe will be placed. There must be space outside universe which is self contrdictory. Guess all they can say is, yes this is that code, which could not proven or demonstrated by duplicationg the universe, but you will have to beleive us. After all this is what every religion say about GOD. Don't they?

Dr.Bahaumik's says sum total of energy in this universe is zero. From zero came this infinite universe and there must be possibilty that infinity will be absobed into zero is what I think. "Poojiyathukulle oru Rajiyathai aandu kondu, puriyamale irupan oruvan, athai purindh kondal avan than iraivan" is what kannadasan told.

I strongly recommend this book to whoever is interested in both physics and metaphysics of this universe.

Palavesam:Reply to priya's tag

2006-06-05T21:57:00.000-05:00

World is wide open. Options are infinite. Once I get that boon as mentioned by priya, I will ask god to give me ability to change sex that suits my profession. Some of my role models, may be majority of my role models are women. Anyways let me list out very few of the people who impresed me. These are someone's at top of my head.

Gundu Alamelu:
She is one of the sugavasi I know from my very tender age. She worked as a cook in our grand father days (I was not born then), My mother said she was a very good cook but she would eat majority of her cookings by herself. She was later fired as she was caught red handed stealing some jwellery. The reason I like her was she was gifted with a "karunakku". If she curses someone that would always come true. Once she was sent out of the job, she stopped working. She would visit one of the houses she wokred before and would ask for food. Food must be tasty and variety of dishes must be served. Beleive me fearing her curses she was always given nice food. When she was enjoying very hot just-prepared food, I was eating "pazhayathu". I woulf love to live as gunda alamelu for few years.

Ocha samsaram jakkama:
Ocha was our area "kalla saraya" trader. I had never seen him sober, always "total mattai". His wife jakkama was my favourite personality. She is very tall and sema "kattai", with low hip kandangi selai and big bullakku, lollaku etc. Her "pachai kuthu" is very glamorous. Still the reason I liked her was she was the one who really ran the business. SSeeing so many constables "pummify" at her feet is a scene to be enjoyed. All these things happened in front of our eyes. Beleive me, the system was so transperant. I always wished to be a powerful woman like her. God please give me couple of years as jakkama.

Pimp:
I don't know why people want to be good. I find life is interesting when one does shady things. I cannot imagine an interesting life without dons, prostitutes, etc. The reason I want to be a pimp is we can get to know very interesting persons. "Sir, naan periya doctor, so actress kettadhu velila theriyama pathukanga" kida stuff, I enjoy really. Still I know I can never reach such a big position in any profession. I will aim for a pimp position in and around bus stand railway staion etc. It will be big fun to apprach some 16-18 year village boy "thambi valiba vayasu, jollya irukanum,,pakkathila college kuttinga iruku..easy thaan vanga" kinda stuff. I will prefer to be 60+ when I am doing this stuff. Playing hide and seek with strict officers, helping maamool officers, lots of happenings to enjoy as small scale pimp, aint it. Who knows I may hit a bounty if I catch some officer doing in a camera? kaduvul kanna thiraka mattara?

Begger:
Since finacial stability is assures, man I would love to be a begger. Guess will prefer Railway station or bus stand. I can get to see variety of people and can enjoy lotta antics. I love such places where I watch people unnoticed. pick pocketors, misbehaviors, saamiyars, politicians appa so many people. Simply my vote for best profession.

Bar tender:
God only knows how much I like this job. I will do bar tending at star hotels (leather bar kinda) to serve drinking ladies. They are one my best beloved characters. Drinking college gal, who goes around shouting filthy words assuming she knows it all, I love to interact with visiting actress, lady offials, politicans, who after getting high probably might share their "andharangam", who knows I can end up as pimp (ore kallula rendu maanga), what about becoming gigalo - me thinking. AlsoI want to bar tend at local tasmac. There was a "malivu vilai madhu kadai" during MK's rule near our house. Man I enjoyed lotta funny things then. Would love to have it again working there.

Bus conductor:
Ok, let me get decent and forget my "English August" face for a while. Bus conductor is the best decent job I can think of. We can fight with unknowns over 50 paisa, 60 paisa daily. If you watch a bus conductor closely all of them will look same, they will seriously discuss their 50 kasu, 60 kassu squabbles with everyone they know during their leisure hours. On duty or off duty guess "paisas" looms large in their thoughts and dreams. However they are most efficient multitaskers. I love them because even under tremendous stress they wont lose their sense of humour , some of the best jokes I know are craked by them enachanting peak hours bus passengers.

I am sure everyone will love to be driver of UK (our campus) bus. All my life I envy them. Their job involves just a jolly ride around campus for every 20 mins, honking at known faces, happily discussing ball games etc. Job satisfaction guranteed.

Lavukka bittu, jaavuttu bittu ammani:
Stree vendors who sell jacket bits, aluminium, copper vessels for pazhaya thuni mani are my very facvourite professionals. They always carry their pride as "vyabari". They will get to see well to do ladies going "kanjaam patti" when it comes to trading with them. They are very poor hard workers serving some of the affluent people of our society. Atleast pathiram vendor wears kaili, while "javutu bit" wears only white and white fwhen they appear in public. It is a big task to maintain it clean as they might not prefer washing it often for the fear of wer and tear. But the reason I like them is their skilled way of talking to ladies. They way of addressing "Ammani, ammani" and showing enormous patience dealing with cheap minded ladies are very admirable. Guess he sees any dress worn by his customer as his future wealth.

Ellam naane:
I can keep on going. I take no pride or happiness in whatever occupation I do. I landed up doing something by mere accident. I not all that "enthu" type to answer such tag. I always feel world is incomplete without any of these things that exists. Everyone does lord Shiva's job. Or god does every job (both good and bad), by taking several roles. "Palavesam" is one of the names of villagers few years ago. Every vesam is his vesam, I liked that name for the philosophy it carries. That is exactly why he is called "pithan". To stress he is everything he came down as a "lazy youth" and got whipped by pandya king. When someone is whipped the pain goes down to every one. Think about it, you will get to know.

Bhagawath geetha.

2006-06-02T10:21:00.000-05:00

I am not so well versed in Bhagawat Geetha, yet my accidental forays into that sacred book never stopped to amaze me. Like everything else, BG can be understood from different point of views. Sometimes visualize arjuna representing a common man, disillusioned and threatened by enormity of task ahead of him and was stuck in ever present life situation where "Dharma" appears like "Adharma" and vice versa. Krishna represents the guiding god when approached with humility shows us the right path.
Reference http://www.bhagavad-gita.org/Gita/verse-02-07.html

On the other hand, we can think of arjuna as "manas", whose nature is to get confused and go astray, while krishna as "wisdom" whose nature is to instruct right thing. May be we can say kurushethra war represents our internal strife and illusions, while arjuna represents our conscience and krishna represents our “Bhuddhi” which is knower of the truth. When “manas” is totally controlled by “buddhi” we get right wisdom. In that way everything appears “within”, when I say everything, I meant “the problem”, “the solution”, “the seeker” and the “mentor” they are all with in us to be explored. I get this idea when he talks about waveriness of mind.

(Ref:http://www.bhagavad-gita.org/Gita/verse-06-29.html). By the way, Chapter six called as dhyana yoga talks about ways to control ones mind and to engage in dhyana.

Anyways, My most favourite shloka in BG is this one. I remember reading somewhere that Vivekanada swami when talking about this shloka has said “ Greatest sins commited by human beings are fear and weakness. Chanting of this shloka will help one get rid of those sins”. I cannot agree more with him can we?

நான் இறந்து போனவன்!!

2006-05-08T19:46:00.000-05:00

உலகத்திலேயே மகிழ்ச்சியான் மனிதன் ஒருவன் இருந்தான். அவன் மிக நல்லவன் ஆதலின் அழைக்க்கும் போதெல்லாம் கடவுள் தோண்றி அவனுடன் பேசுவார். அவன் உலகத்திலிருந்து தனித்திருந்தான். ஒரு நாள் ஆசைப்பட்டு உலகத்தாருடன் உறவு வைத்தான். உலகம் கவலைகளின் கூடாரமாக இருப்பதை கண்டான். நண்பர்களும் பகைவர்களும் துன்பத்தில் வாடுவதை கண்டு வாடினான். அவர்கள் துக்கமெல்லாம் தொலை தூரம் போக வேண்டி இறைவனை அழைத்தான்.

கடவுள்: "எம்மை அழைத்த காரணம் யாது?"

அவன்: "எமது நண்பர்களும் பகைவர்களும் துன்பத்தில் வாடுகின்றனர். அதற்க்கு காரணம் என்ன?"

கடவுள்: "நீ தான்"

அவன்: "நானா?"

கடவுள்: "ஆமாம், அவர்கள் கவலையை பார்த்து நீ வருந்த வேண்டும் என்பது உன் கர்ம வினை, நீ அதை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றே அவர்கள் துன்புறுகின்றனர்."

அவன்: "கடவுளே, அப்படி என்றால் அவர்கள் துன்பம் தீர வழி?"

கடவுள்: "நீ இறந்து விடு"

அவன்: "சரி நான் இறந்து விடுகிறேன். எங்கும் ஆனந்தம் தங்கியிருக்கட்டும்".

கடவுள்: "அப்படியே ஆகட்டும்"

என்று சொல்லி மறைந்தார். தானும் இறந்து உலகை ஆனந்தமாக்கினான்.

இதை படித்து அவரவருக்கு புரிந்தவாறு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியது.

ஒரே கல்லுல

2006-05-03T14:29:00.000-05:00

அப்போ தான் அந்த பஸ், திருநெல்வேலி to மெட்ராஸ் வண்டி, மதுரையில் நின்று விட்டு கிளம்பிக் கொண்டிருந்தது. ஓடி வந்து running ல் ஏறினார் அவர். நாற்பது, நாற்பத்தைந்து வயதிருக்கும், இந்த வயசுக்கு இந்த சேட்டை எல்லாம் கொங்சம் ஓவராகவே பட்டது எனக்கு. அதுவும் underwear தெரிய வேட்டியை ஏற்றிக் கட்டிக்கொண்டிருந்தார். கையில் ஒரு மஞ்சள் பை, மதுரை நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் குடுத்துவிட்டிருந்தார். அவசரத்திலும் லாலா மிட்டாய் கடையில் மறக்காமல் ஏதோ எண்ணை பலகாரம் வாங்கி பையில் போட்டிருந்தார்.

நேராக என் சீட்டுக்கு வந்து "தம்பி கொஞ்சம் தள்ளி உக்காரீகளா?" என்று உரிமையோடு எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாத்தை தொடங்கினார்."மிச்சர் எடுத்துக்கொங்க தம்பி" என்று நீட்டினார்."night 10 மணிக்கு மிச்சரா? அதுவும் எண்ணை சொட்டுது,யோவ் நீ சாப்பிடு ஆனா உன் வேட்டில தொடச்சிக்க, என் மேல கைய வெச்ச தொலச்சிருவேன்னு" நினைத்துக்கொண்டே "இல்லண்ணே நீங்க சாப்பிடுங்க" என்றேன். பேச்சை cut பண்ண அப்படியே தூங்க தொடங்கினேன்.

கொஞ்ச நேரத்தில் பயங்கரமான குறட்டை சத்தம், Engine கோளாறோ என்று நினைத்து விழித்து எழுந்தேன். பஸ் மேலூரில் நின்றுக்கொண்டிருந்தது. என் மேல சாய்ந்து தூங்க தொடங்கியிருந்தார். லேசாக உசுப்பி எழுப்பினேன். "என்னண்ணே madras தான் போரிங்களா?, "ஆமா தம்பி, பையன engineering college ல சேக்கனும், பணம் எடுத்துகிட்டு வா, எதோ DD எடுத்து கட்டணும்னு சொன்ன்னான், அதான் போய்கிருக்கேன்." என்றார். "கையில பணம் வெச்சிகிட்டு தூங்கரிங்களே, காலம் கெட்டு கிடக்கில்ல" என்றேன்.

"முன்னாடி பாருங்க, முத seatla, ஒரு போலீஸ்கார அம்மா ஒகாந்து இருக்கா, அது பக்கத்தில ஒக்காந்து இருக்கிற பொம்பளைய பாருங்க, முழியே சரியில்ல, எனக்கு என்னமோ இந்த ரெண்டு பேரும் சேந்து களவாணித்தனம் பண்ணுவாங்களோன்னு இருக்கு, நீங்க என்ன சொல்ரீங்க", என்றேன். "என்ன தம்பி இப்பிடி சொல்றீக, காலம் அவ்ளோ மோசமில்லப்பா, அப்டி எல்லாம் இருக்காது" என்று திரும்ப தூங்க முயன்றார்.

அவரை உசுப்பினேன் "பாருங்க அந்த முத சீட்டு பொம்பள அவளுக்கு பின் சீட்டுல இருக்கிற ஆள தூக்கதிலேந்து எழ்ப்பி biscuit குடுக்கிறா, அந்த ஆளும் வாங்கி திங்கிறான், அடப்பாவி அவ பக்கத்தில இருக்க பிள்ளைக்கு கூட குடுக்கிறானே, புரிஞ்சு போச்சு அந்த பொம்பள biscuit ல மயக்க மருந்து கலந்திருக்கும், நீங்க வேணா பாருங்க அவன் கொஞ்ச நேரத்தில மயங்கி தூங்க போறான், அந்த பொம்பள எதுனா திருட போகுது அந்த ஆள் கிட்ட" என்றேன். அவரும் வாயை பிள்ந்துக்கொண்டு பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
பஸ் திருச்சியை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அந்த ஆள் நான் சொன்ன மாதிரியே மயங்கி தூங்க தொடங்கிநிருந்தான். இந்த பொம்பளை நைசாக திரும்பி அந்த ஆள் பாக்கெட்டிலிருந்து பணத்தை எடுத்தாள், கொஞ்சம் பணத்தை பெண் போலீஸுக்கும் கொடுத்தாள். மீண்டும் திரும்பி அந்த ஆளின் பக்கத்தில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த குழந்தையின் கழுத்திலிருந்த செயினை கூட கழட்டி கொண்டாள். இருவரும் திருச்சி பஸ் நிலையத்தில் இறங்கி சென்றனர். இவ்வளவும் பார்த்த பக்கத்து சீட்டு ஆசாமி சென்னை வரும் வரை தூங்கவேயில்லை பயந்து போய்விட்டிருந்தான். நான் நன்றாக தூங்கிக்கொண்டு வந்தேன்.

நல்லவேளை அந்த ஆள் கொஞ்சம் லேட்டாக வந்து பஸ் ஏறினார். இல்லாவிட்டால் திருச்சியில் இறங்கிய பெண்கள் இருவரும் அக்காள் (போலீஸ்) தங்கை என்பதோ, பின்னால் உட்கார்ந்திருந்தது தங்கையின் கணவர் மற்றும் அவள் குழந்தை என்பதோ, திருச்சியில் இருக்கும் போலீஸ் அக்காள் வீட்டுக்கு தங்கை போகிறாள் என்பதோ, அக்காள் முதலில் எல்லோருக்கும் சேர்த்தி ticket எடுத்தாள் என்பதோ, அந்த பணத்தை இறங்கும் போது purseல் இருந்து கணவன் ("தூங்கிட்டா என்னை எழுப்பாம எடு !") எடுத்துக்க சொன்னதோ, நான் இதற்க்கு முன்பு கணவனின் பக்கத்து சீட்டில் உட்கார்ந்து வந்தேன் என்பதோ, அதுவரை தங்கையின் மடியில் (தன் செயினை குழந்தைக்கு போட்டுவிட்டாள் அப்போது) அமர்ந்திருந்த குழந்தை தூங்கி போனதால் என்னை பின்னால் உட்கார வைத்துவிட்டு குழந்தையை அங்கே தூங்க பண்ணினார்கள் என்பதோ தெரியாமல் ஒரு பயத்துடன் மஞ்ச பையை கெட்டியாக் பிடித்துக்கொண்டு பேசாமல் வந்து சேர்ந்தார்.

கவலையில்லாதவன்

2006-04-15T08:49:00.000-05:00

"டேய்! இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் airportல இருக்கனும். இவன் பெட்டிய காருக்குள்ள வைக்க போனவன காணோமே, மழை வேற பெய்யுதே" என்று எண்ணிக்கொண்டே அரவிந்தன் மூன்றாவது மாடி apartmentiல் இருந்து எட்டிப் பார்த்தான். இரண்டு வருடம் கழித்து அமெரிக்காவிலிருந்து இந்தியா போகும் நான் என்னை மறந்து மழையில் நின்றுக்கொண்டிருந்தேன். "நான் ஒரு மழை காதலன்" என்று கத்தினேன். "டேய்! போன வாரம் இப்பிடி தானடா மழைல நனைஞ்சு காய்ச்சல் வந்து doctorக்கு அழுத, மறந்துட்டியா?" என்ற படி அரவிந்தன் கீழே வந்தான். "மச்சி நான் வரம் வாங்கிட்டு வந்தவன்டா! எனக்கு நடக்கிற கெட்டது எதையும் ஞயாபகம் வெச்சிக்க மாட்டேன். எனக்கு கவலை என்பதே கிடையாது" என்றேன். அரவிந்தன் "ஆனா மாமா, citi card காரன் உன் doctor billஐ மறக்கமாட்டான். கடுதாசி போட்ருவான்" என்றபடியே காரை start செய்தான். தாவி ஏறிக்கொண்டேன்.
-------------------------

"அப்பா! இரண்டு வருடம் கழித்து ஊருக்கு போகிறேன். சென்ற முறை செய்த தப்பை இந்த முறை செய்யவே கூடாது. சே! என்ன பைத்தியகாரதனமாக நடந்துக் கொண்டு விட்டேன்." என்று நினைக்கும் வேளையில் airport வந்துவிட்டிருந்தது. "டேய்! எதுக்கு americaக்கு வந்தோம், ஏன் திரும்பி போறோம்னு ஞாபகம் இருக்கட்டும், பாத்துக்கடா!" என்றான். "இவன் ஏன் இப்போ இதை சொல்றான், படிக்க வந்தேன், படிச்சேன், திரும்பி போறேன், இதுல என்ன matter, என்னை பொறுத்த வரை நான் வரம் வாங்கிட்டு வந்தவன் எனக்கு நடக்கிற கெட்டது எதையும் ஞயாபகம் வெச்சிக்க மாட்டேன். எனக்கு கவலை என்பதே கிடையாது"என்று நினைத்துக்கொண்டேன". அரவிந்தன் விடை பெற்றுக்கொண்டான். check in formalities முடித்து காத்துக்கொண்டிருந்தேன். இன்னும் 1 மணி நேரம் இருந்தது.
"என்னைபோல வந்தோமா, படிச்சோமா, முடிச்சோமா, என்று ஊருக்கு கிளம்பியவர்கள் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள். OPT கூட apply பண்ணாமல் திரும்பி போகிறேன் என்றால் அதுக்கு ஒரே ஒரு காரணம் தான், அது நீ தான் மேகலா. உன்னை எப்படி விட்டு வந்தேன் என்று நினைவே இல்லை, என்ன முட்டாள் நான். இந்த முறை உன்னை பிரியமாட்டேன். நம்மளை பிரிக்க யாரலயும் முடியாது மேகலா" என்று நினைத்துக்கொண்டேன். "இந்தியா போன உடனே, மேகலா எங்க இருக்கானு கண்டுபிடிக்கணும், செஞ்சது தப்புனு சொல்லி மன்னிப்பு கேக்கனும். மேகலா, கண்டிப்பா ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டா, அவளுக்கு நான்னா உயிரு. அவங்கப்பன் தான் எங்கள எப்படியோ பிரிச்சுட்டான். அவனை சமாளிக்க தான் idea பண்ணனும்" லேசாக தலை வலித்தது, "போய் கொஞ்சம் காபி குடிச்சிகிட்டே யோசிப்போம்", என்று starbucks குள்ள நுழைந்தேன். இன்னும் 10 நிமிஷத்தில் boarding என்று அறிவித்தார்கள். கொஞ்ச நேரத்தில் delta flight க்குள் இருந்தேன். flight கிளம்பவும் நான் தூங்க முயர்ச்சித்தேன், முடியவில்லை, "கண்ணை முடினா அவ தான் வந்து தொலைக்கிறா! ஒரே flashback தான் ஓடுது கண்ணுக்குள்ள".
--------------------------------

"காலேஜ்ல தான் மேகலா பழக்கமானா. மதுர தியகராஜா காலேஜ்ல. நான் day scholar, அவ hostler. என்னோட labmate. அப்பப்போ lab experiment சம்பந்தமா பேசிக்கிறது தான். நான் mark எடுக்கலன்னாலும் practicals ல weight. மத்தபடி எதுவும் பேசினதில்லை ஏன்னு தெர்ல. நான் அவளை சரியாக கவனிச்சதுனு சொல்லனும்னா, அது நாங்க first year kodaikanal tour போனப்ப தான்னு நினைக்கிறேன். ஆனா, அவ கவனிச்சிருப்ப போல. நமக்கு தெரியாது. Tourல காலங்காத்தால் எழுந்து யாருக்கும் தெரியாம் "guna caves" போயிட்டு 10 மணிக்குள்ள திரும்பிரனும்னு நாங்க மாப்பிள்ளைங்க அஞ்சி பேரு முடிவு பண்ணோம். ஆனா யாரு எழுப்பி விடுவான்னு தெரியல, அந்நேரம் பாத்து மேகலா அந்த பக்கம் வந்தா. நாங்க எல்லாம் youth hostel தான் தங்கியிருந்தோம். அவள கேட்டேன். அந்த நாள வாழ்க்கைல மறக்க மாட்டேன். காலைல ஆறு மணி போல யாரோ என்னை உசுப்புறா மாதிரியிருந்தது. நான் தரயில படுத்திருந்தேன். கண்ணை திறந்தா தாமரை பூ மாதிரி இருந்தா மேகலா. good morning ன்னு மெதுவா சொன்னா, நான் என்னை மறந்து கைய நீட்டினேன், அவ அக்கம் பக்கம் பாத்திட்டு டக்குன்னு இழுத்து தூக்கி விட்டு நான் எழறதுக்குள்ள சிரிச்சிகிட்டே ஓடிட்டா. அதுக்கப்புறம் என்ன ஆச்சின்னே தெரியாது."
-------------------------------

"எனக்கு என்ன ஆச்சரியமா இருக்குன்னா, இந்த இரண்டு வருஷத்தில, இதெல்லாம் ஞாயபகம் வரவே இல்ல. இங்க MS படிக்கறதுக்குள்ள நொங்கு எடுதிடராங்க. personal life பத்தி யோசிக்க time இருக்கறதேயில்ல. சாப்பிட கூட time இருக்கிறதுயில்லை. உடம்புக்கு முடியாம போயிடும்னு வீட்ல குடுத்து விட்ட மருந்து மாத்திரைங்க கூட சரியா சாப்பிட முடியலன்னா பாத்துக்கங்க, அதான் இந்த US lifeஏ வேணாம்னு கிளம்பிட்டேன். ஆனாலும் மேகலா, எப்டி இருக்கா என்ன ஏதுன்னு விசாரிச்சிருக்கலாம். எனக்கு ஏன் தோணவேயில்ல, worst நான்".
------------------------

"அப்புறம் தான், மேகலா இன்னும் close ஆனா. அவங்க family background கூட எங்கள போலவே தான் இருந்தது. ரெண்டு பேரும் ஒவ்வொருத்தர் பத்தியும் நல்லா தெரிஞ்சிக்கிட்டாம். ஆனாலும் just friends ன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருந்தோம்.என்னோட lunch box அவ சாப்பிடுவா. என்னோட record book அவ complete பண்ணி தந்தா, நான் அவளோட programming assignment முடிச்சு தருவேன். நான் இவ்ளோ மாறி போவேன்னு நானே நினைக்கல. ஆனா எல்லாம் just friendship தான். Love எல்லாம் கெட்ட வார்த்தை. எங்களை யாராவது ஓட்டினா frienship பத்தி lecturea குடுப்பேன். அவளும் love எல்லாம் cinemaல தான் வரும் நிஜத்தில வராதுன்னு சொன்னா. நானும் நம்பிட்டு இருந்தேன். ஆனா ரொம்ப நாள் இந்த சாயம் நிக்கலை. ஒரு நாள் வெளுத்து தான் போச்சு. அதையும் சொல்றேன்".
-----------------------------

"அப்போ final year முடிச்சு வேலைல join பண்ண banglore philips software ல் சேர வேண்டி இருந்தது. மேகலாக்கு கூட puneல வேலை கிடைச்சிருந்தது. ஆனா, அவங்கப்பா அவளுக்கு கல்யாணம் fix பண்ணிட்டாரு, so சேர போறதில்லைன்னு சொல்லிட்டிருந்தா. எனக்கு சந்தோஷமாகவே இல்லை. ஆனா அவ கவலை பட்ட மாதிரி தெரியல, சரி, அவளுக்கு நிஜமாவே feelings இல்லை போலயிருக்கு, இல்லன்னா கல்யாணம் வரை போயிருக்க மாட்ட ஒரு பக்கம், ஒரு பக்கம் openஆ பேசியிருந்துயிருக்கலாமோ, தப்பு பண்ணிட்டோமோனு ஒரு பக்கம். சரி எப்படியும் ஒண்ணும் பண்ண போறதில்ல, பேசாம வேலய பாப்போம், ஊருக்கு மூட்டைய கட்டினேன்"

---------------------------------------------------------------------------------

"என்னடா, ticket எல்லாம் எடுதுகிட்டியா? இராத்திரி 12 மணிக்கா train? சரியா பாத்துகிட்டியா?" இது அப்பா சற்குணம். "காலைல சாப்பிட இட்லி வெச்சிருக்கேன். சாப்பிடு. போய் சேர காலைல 11 மணி அயிரும் போலயிருக்கு?" இது அம்மா பார்வதி. ஒரு வழியா station வந்து சேந்தோம். late night னால அவ்வளவா கூட்டம் இல்ல. Train கிளம்ப 10 நிமிஷம் இருக்கையில பாக்கறேண், மேகலா வந்து கிட்டிருக்கா. என் கண்ண என்னாலயே நம்ப முடியலை. அவ அழுது அழுது கண்ணு வீங்கியிருந்தா. எனக்கும் அழுகை வந்திரும் போலயிருந்தது. அப்பா உடனே எங்க மனச புரிஞ்சிகிட்டாரு. அவருக்கு நிலைமையை எடுத்து சொன்னா மேகலா. அவங்க அப்பா ஏதோ முறை மாப்பிள்ளையை பாத்திருக்காராம், அவரு ரொம்ப பிடிவாதம் பிடிக்கறாருன்னு சொன்னா. அப்பா எல்லாம் நாங்க பாத்துகிறோம் நீங்க கவலைபடாதிங்கன்னு சொன்னாரு.
-----------------------------------

"அப்புறம் என்ன நடந்ததுனு யோசிக்கறேன். ஏன் நான் திடீர்னு இவ்ளோ careless ஆனேன். நிச்சயம் கூட ஆச்சே எங்களூக்கு. என்னை பாக்க banglore கூட அடிக்கடி வருவாளே.
ஆனா ஏன் கல்யாணம் நடக்கல. அன்னிக்கு ஏதோ நடந்திருக்கனும். அப்புறம் மேகலாகிட்டேயிருந்து ஒண்ணும் நியூஸ் இல்ல. இப்ப போய் பேசி தீக்க வேண்டியது தான். என்ன தப்பா போச்சுன்னு யோசிக்கனும்".
------------------------------------

"என்னங்க doctor என்ன சொல்றாரு. அவன் இப்ப சரியாகியிருப்பானாமா?" என்று பார்வதி கேட்டாள். "மருந்து மாத்திரை எல்லாம் சரியா வேல செஞ்கிருந்தா, சரியாகியிருக்கும், இல்லன்னா கொஞச நாள் ஆகும்னு சொல்றாரு, பாப்போம்" என்றார் சற்குணம். "அவனுக்கு அன்னிக்கு நடந்தது மட்டும் ஞாபகம் வரலையாம். மத்தது எல்லாம் நினைவு வந்திருச்சாம்.நம்பளை கண்டிப்பா அடையாளம் கண்டுபிடிச்சிருவானாம். அதுனால மேற்கொண்டு treatment indiaலயே இருக்கட்டும் சொல்லிட்டாராம் அந்த ஊரு doctor".
-------------------------------------------

"திரும்ப தூங்க try பண்றேன். முடியலை, தலையெல்லாம் ஒரே வலி. திடீர்னு ஒரு கவலை வருது. ரெண்டு வருஷமா கவலையே பட்டதில்லையே. இது என்ன புது feeling?, நான் தான் வரம் வாங்கிட்டு வந்தவன் ஆச்சே! எனக்கு நடக்கிற கெட்டது எதையும் ஞயாபகம் வெச்சிக்க மாட்டேனே! இது என்ன? ஓ! இது தான் கவலையா? நான் ஏன் இப்போ கவலை படுறேன். ஐயோ! மேகலா! ஐயோ என்ன செய்வேன் கடவுளே! கொஞ்சம் வாய்விட்டே கத்திட்டேன். ! Air hostess "Any problem" ன்னு ஓடி வந்தா. nothingனு சொல்லிட்டு அவளை போக சொன்னேன். அழுகை முட்டிகிட்டு நிக்குது. அழுதேன் அழுதேன் அப்படி அழுதேன். ஆமா! இப்போதான் ஞாபகம் வருது, மேகலா உயிரோடயில்ல, அன்னிக்கு என் கூட banglorea ல bikeல வந்திட்டுயிருந்தப்ப accident ஆச்சே. யாரோ "she is gone" ன்னு கத்தினாங்களே. எனக்கு தலையில அடி பட்டிருந்ததே. எல்லாமே இப்போ தானே ஞாபகம் வருதே..என்னால தாங்க முடியலயே!..அழுதுகிட்டே இந்தியா வந்து சேந்தேன்.
---------------------------------------------

"அவன் அழுதுகிட்டே வந்தா problem இல்லைன்னு அர்த்தம், இல்லன்னா திரும்ப treatment continue பண்ணனும் doctor சொல்றாரு" என்றார் சற்குணம் வீட்டை பார்வதியிடம். பூட்டியவாரே. அவர்கள் பையனை receive பண்ண airport கிளம்பிக்கொண்டிருந்தார்கள். "எல்லா சாமிகிட்டயும் வேண்டிகிட்டாச்சிங்க. எல்லாம் சரியாயிடும்" என்றாள் பார்வதி.
------------------------------------------

நான் கதறி கதறி அழுதுக்கொண்டே பெட்டியுடன் airportkக்கு வெளியில் வந்தேன். அதை பார்த்து அம்மாவும் அப்பாவும் சந்தோஷமாக கையாட்டினார்கள். எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை.
"மாப்பிளே நல்ல வேளை நீங்க அழுதுகிட்டே வந்தீங்க, என்னை ஞாபகம் இருக்கா?" என்று வந்தார் மேகலாவின் அப்பா சண்முகம். "அன்னிக்கு accicdent ல மேகலாவுக்கும் ஒண்ணும் ஆகல, உங்களுக்குதான் ஒரு பிரச்சனை, என்னன்னா உங்களுக்கு நடக்கிற கெட்டதெல்லாம் மறந்திரும், நல்லது மட்டும் தான் ஞாபகம்யிருக்கும், அந்த accident கூட மறந்திரும், உங்களுக்கு கவலையே வராது" அப்படின்னு doctor சொன்னாரு. அதெப்படி மாப்பிள கவலை படாத ஆள கல்யாணம் பண்ணி வைக்க முடியும். நீங்க கவலைபட ஆரம்பிச்சாதான் கல்யாணம்னு சொல்லிட்டேன். இப்ப நீங்க அழுதுகிட்டே வந்ததால அடுத்த முகூர்ததில கல்யாணம். சரியா?" என்றார். அப்பா "ஆமாடா, நீ முன்னாடியே USல Mஸ் admission வாங்கினது நல்லதா போச்சு. உனக்கு தெரியாமயே, அங்க treatment எடுக்க வெக்க நாங்க plan பண்ணி முடிச்சோம்" என்றார்.
-----------------------------------

அது வரை மறைந்திருந்த மேகலா வெளியில் வந்தாள். அன்று பார்த்த அதே தாமரை, நாணிக்கோணி நின்றாள். "மாமா, உங்க பொண்ண கட்டின எனக்கு கவல வராதே, பரவாயில்லையா?" என்றேன். "அது எனக்கு தெரியாது. அவளுக்கு கவல வராதபடி பாத்துக்கோ, போதும்" என்றார்.
-----------------------------------------

அரங்க இராட்டினம்

2006-04-07T13:28:00.000-05:00

அந்த ஊருக்கு இராட்டினக்காரன் ஒருவன் வந்தான். மக்களை மயக்கும் வசீகரனாய் இருந்தான். அவன் இராட்டினம் வித்தியாசமாக
இருந்தது. அதில் கயிற்றிலே கட்டப்பட்ட பொம்மை குதிரைகள் இருந்தன. அவை சுற்றும் பொழுது மேலும் கீழும் செல்லும், தாவி தாவி
ஒடுவதை போன்ற எண்ணத்தை தரும். ஒவ்வொரு குதிரையும் ஒவ்வொரு நிறம், தினுசு. ஊராரை இராட்டினத்தில் ஏறுமாறு கூவி
அழைத்தான். மக்களும் மயங்கி ஏறினர். இராட்டினம் சுற்ற தொடங்கிய கொஞ்ச நேரத்தில் மக்கள் அந்த குதிரை எல்லாம் உண்மை என்றும்,
தாமே அதனை செலுத்துவதாகவும் நம்ப தொடங்கினர். நடப்பது குதிரை பந்தயம் என்றும், தாம் அதில் வென்றே ஆக வேண்டும் என்றும்
நினைத்தனர். சில நேரம் அவர்கள் குதிரை மேலே தாவுவது போலவும், சில நேரம் விழுவது போலவும், முந்தி போவது போலவும், பின்
தங்கியது போலவும் ஏதேதோ கற்பனை செய்து கொண்டனர்.

ஆனால், இந்த விளையாட்டில் கொஞ்சம் சிரமம் இருந்தது. அவர்களுக்கு அவ்வப்போது களைப்பு நேர்ந்ததை இராட்டினக்காரன் கவனித்தான். களைப்படையாமல் இருக்க குதிரை மீது கொஞ்சம் தூங்க வைத்தான். சிலர் கனாக்கண்டனர் தூக்கத்தில். அதிலும், குதிரைகள் இராட்டினங்களையே கண்டனர். முழித்ததும் பந்தயத்தை தொடர்ந்தனர். ஆனால் என்ன தான் முயன்றாலுன் இராட்டினம் சுற்றில் மீண்டும்
மீண்டும் சுற்றி, அனுபவித்ததையே அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பதையும், அந்த சுழற்ச்சியிலிருந்து வெளி வர இயலாமல் இருப்பதையும்
உண்ர்ந்தார்கள் இல்லை.

ஆனால் சிலருக்கு சுற்றலினால் தலை மிகவும் சுற்ற தொடங்கியது. ஆட்டத்தின் மீது கொஞ்சம் விரக்தி வந்தது. ஆனால் ஆசை முழுமையாக
விட வில்லை. அவர்கள் கொஞ்சம் சந்தேகத்துடன் சுற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள். சிலர் முற்றிலும் சுற்றும் ஆசையை துறந்தார்கள்,
இராட்டினக்காரனிடம் மன்றாடி இறக்கி விட சொன்னார்கள். அவனும் அவர்களை பலவாறு சோதித்து மகிழ்ச்சியுடன் இற்க்கி விட்டான். இறங்கியவர்கள் உண்மையை உரக்க கூவினார்கள். சுற்றுபவர்கள் அவர்கள் காதில் விழுந்ததை கொண்டு அவர்கள் அறிவிற்க்கு எட்டிய படி
உண்மையை கற்பனை செய்துக் கொண்டார்கள். அவர்களால் இராட்டினத்துக்கு வெளியில் உலகம் இருக்கிறது என்பதை நம்ப முடியவில்லை. இப்படியாக இந்த பந்தயம் நடந்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

பொய்யாயின எல்லாம் போய் அகல வந்தருளி, மெய்ஞானமாகி மிளிர்கின்ற மெய்சுடரே!
- மாணிக்க வாசகர்.

சேதாரம் இல்லாமல்!!

2006-02-22T16:47:00.000-05:00

அப்பா! வசந்த காலத்தில் மரத்தில் இருக்கும் பறவைகளை காட்டி இவை இலையுதிர் காலத்தில் மரத்தை விட்டு போய்விடும், அதை போல கெட்ட சகவாசம் ஒருவனின் கஷ்டகாலத்தில் அவனை விட்டு நீங்கிவிடும் என்று கதை சொன்னாய். கெட்ட சகவாசம் என்று சொன்னது நமது குடும்பம் அந்த சொல்லொணா கஷ்ட காலத்தில் விழுந்தபோது ஓடிப்போன நம் உறவுகளை தான் என்று சொன்னாயா? அதை நானே பட்டு அல்லவா தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல வேளை சேதாரம் இல்லாமல் தப்பினேன்.

நம்பிக்கையுடன் இரு! என்று சொல்லுவாய், ஆனால் ஒரு வாசல் மூடினால் ஒரு வாசல் திறக்கும். கஷ்ட காலத்தில் தான் நல்லவர்கள் அடையாளம் காணப்படுவர் ன்று சொன்னாயா? அதை நானே பட்டு அல்லவா தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல வேளை சேதாரம் இல்லாமல் தப்பினேன்.

கவனமாய் இரு! என்று சொல்லுவாய், ஆனால் நமது ஏழ்மையை காட்டி சிறு உதவிகளை செய்வது போல செய்து, என்னை அவர்கள் விட்டு வேலைக்காரன் ஆக்கி விட முயற்சி செய்தவர்களிடம் கவனமாய் இரு, என்று சொன்னாயா? அதை நானே பட்டு அல்லவா தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல வேளை சேதாரம் இல்லாமல் தப்பினேன்.

துணிவாய் இரு! என்று சொல்லுவாய். ஆள் பலம் இல்லாத் வீடு என்று அக்கம் பக்கத்தில் இருக்கும் போக்கிரிகள் தொல்லை தருவார்கள். அவர்களை கண்டு அச்சப்படாமல் துணிவாய் எதிர்த்தால் ஓடி விடுவார்கள் என்று சொன்னாயா? அதை நானே பட்டு அல்லவா தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல வேளை சேதாரம் இல்லாமல் தப்பினேன்.

பொறுமையாய் இரு! என்று சொல்லுவாய். கஷ்ட காலத்தில் உன் மீது அவதூறு கற்பித்து ஏளனம் செய்பவர்களிடம் காலம் கனியும் வரை பொறுமையாய் இரு. நான் என் காலில் நிற்கும் பொழுது அவர்களே என்னை புகழ்ந்து பேசுவார்கள் என்று சொன்னாயா? அதை நானே பட்டு அல்லவா தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல வேளை சேதாரம் இல்லாமல் தப்பினேன்.

எச்சரிக்கையாய் இரு! என்று சொல்லுவாய். ஆனால் மது, மாது, சூது இவைகளிடம் எச்சரிக்கையாய் இரு என்று சொன்னாயா? இதை என்னிடம் கொண்டு வருபவர்கள் நல்லவர்களை போல வந்து இறுதியில், பெரும் தீமையை செய்து விடுவார்கள். உலகில் நமக்கு உலை வைக்கும் அனைத்தும் வலை விரித்து தலை அறுக்கும் தன்மையை கொண்டவை, அதனால் எச்சரிக்கையாய் இரு என்று சொன்னாயா? அதை நானே பட்டு அல்லவா தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல வேளை சேதாரம் இல்லாமல் தப்பினேன்.

முயற்சியுடன் இரு! இது போல எத்தனையோ பாடங்கள் நீ சொல்லக்கேட்டேன். அப்பொழுது புரியவில்லை. ஆமாம், என்னுடைய ஆறு வயது வரை, நான் உன் முதுகில் சாய்ந்து ஊஞ்சல் விளையாட்டு ஆடிக்கொண்டிருந்த போது நீ என்னென்னவோ கதைகள் சொன்னாய். திடீரென்று Heart attack இல் போய்விட்டாய். வாழ்க்கை பாதை இவவள்வு கடினமானது அதனால் முயற்சியுடன் இரு என்று சொன்னாயா? அதை நானே பட்டு அல்லவா தெரிந்து கொண்டேன். நல்ல வேளை சேதாரம் இல்லாமல் தப்பினேன்.

Theory and Practicals

2006-02-17T12:01:00.000-05:00

Life is a bad teacher, first gives the exam and then teaches the lesson
-எங்கேயோ படித்தது.

Theory
குடிப்பழக்கம் கூடாது என்பதை விளக்கும் பாரம்பரிய கதை ஒன்று. ஒரு சன்னியாசி காட்டு வழியே தனியே போய்கொண்டிருந்தார். அவரை ஒரு ராட்சசர்கள் கூட்டம் பிடித்துக்கொண்டு அவரை துன்புறுத்தினார்கள். அவரை அங்கிருந்த காட்டுவாசிப் பெண்ணை கற்பழிக்க சொல்லி மிரட்டினார்கள். அவர் மறுத்தார். அதற்க்கு அவர்கள் "எங்களிடமிருந்து நீ தப்பிக்க வேண்டுமென்றால் ஏதேனும் பாவம் செய்தே தீர வேண்டும். குறைந்த பட்சம் அவளுடைய மகன் அருகில் இருக்கிறானே அவனை கொண்று விடு,உன்னை விட்டு விடுகிறோம்" என்றார்கள். அவர் அதற்க்கும் மறுத்தார். அவர்கள் அவரிடம் "சரி இந்த மதுவை குடி, போதும். உன்னை விட்டு விடுகிறோம்" என்று ஒரு குடுவையில் மதுவை குடுத்தார்கள். அவர் குடித்தார். முன்பின் பழக்கமில்லாமல் குடித்ததால் போதை தலைக்கேறியது. காம வெறிக்கொண்டார். அந்த பெண்ணை கற்பழிக்க சென்றார். அதை தடுக்க முயன்ற பாலகனை கொன்றார். அவளை கெடுத்தார். மது அருந்தினால், போதை வசத்தில் பாவம் பல புரியக்கூடுவோம். மேலும் சாஸ்திரங்கள் மது அருந்துவது பெரும்பாவம் என்று உரைக்கின்றன. ஆகையால் குடிக்காதீர், என்பது அந்தக்கதை.

Practical
ஒரு முறை எங்கள் university of Kentucky யில் நடந்த நிகழ்ச்சி. நண்பன் ஒருவன் Residence hall ல் வேலை பார்த்தபோதுபோலீஸ் அவனை விசாரித்தார்கள். வழக்கின் விபரம், முந்தின இரவு party யில் கலந்து கொண்டு நண்பர்களுடன் விடுதி திரும்பிய பெண்ணை நண்பர்களே(?) கெடுத்துவிட்டார்கள். அவளுக்கு யார், எத்தனை பேர் என்பது கூட தெரியவில்லை. அது சம்பந்தமாக சாட்சி சொல்லும்படி நண்பனை போலீஸார் அழைத்திருந்தார்கள். இந்த மாதிரி சூழ்நிலையால் கர்பமாகி தகப்பன் தெரியாமல் பூமிக்கு வரும் குழந்தை பற்றி என் அபிமான எழுத்தாளர் திருமதி. ஜெயந்தி சங்கர் எழுதிய கதை மிகவும் பாதித்த ஒன்று.
(http://jeyanthisankar.blogspot.com/2005/10/blog-post.html)

சில நேரங்களில் theory ஐ நன்றாக படித்துவிட்டால் practical exam கிடையாது என்பது விந்தையானது!!

"தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை தீயுனும் அஞ்சப்படும்" என்பது குறள். யாருக்கும் தெரியாமல் தீயை தொட்டாலும் சுடவே செய்யும்.

சேமிப்பு கடன் யதார்த்தம்- பணம்!

2006-02-08T12:34:00.000-05:00

சேமிப்பு

"இந்திய மக்கள் பணத்தை வங்கியில் மிகவும் சேமிக்கிறார்கள், அதனால் பணப்புழக்கம் குறைகிறது. வியாபரம் பெருக நாமும் மேலை நாடுகளை போல மக்களிடம் சேமிக்கும் பழக்கத்தை குறைத்து செலவு செய்ய வைக்க வேண்டும். அதற்க்கு வங்கிகளில் வட்டி விகிதத்தை குறைத்தால் போதும், மக்கள் சேமிக்க அஞ்சுவார்கள் என்று நினைத்து ஒருமுறை அரசு வட்டி விகிதத்தை பண வீக்கத்தை விட (inflation) குறைத்து அறிவித்தது. அவர்கள் நினைத்ததற்க்கு மாறாக மக்கள் அதிகமாக பணத்தை வங்கியில் போட்டார்கள். காரணம், வட்டி குறைகிறது என்றால் சேமிப்பும் குறைகிறது என்றே அர்த்தம். அதை சரி கட்ட இன்னமும் சிக்கனமாக இருந்து பணம் சேர்ப்போம் என்று மக்கள் நினைத்தது தான். அந்த அளவிற்கு சேமிக்கும் பழக்கம் மக்கள் இரத்ததில் ஊறி இருக்கிறது பாரதத்தில்" என்று ஒரு கட்டுரையில் (தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம் - கட்டுரை தொடர், துக்ளக்) ஆடிட்டர் திரு. குருமூர்த்தி அவர்கள் கூறி இருந்தார். அவர் தொடர்ந்து கடனில் வாழும் மேலை நாட்டு "Credit card culture"ஐ பாரதத்தில் கொண்டு வர நம் நாட்டு அறிவு ஜீவிகள் எடுத்த/எடுக்கும் முயற்சிகளும், பன்னெடுங்காலமாக முன்னோர்கள் காட்டிய "simple life philosophy" இல் நம்பிக்கை கொண்ட நம் பாமர ஜனங்கள் அவற்றை வெற்றிகரமாக முறியடிப்பதை பற்றியும் எழுதியிருக்கிறார். ஆனால் "Western influence" அதிகம் கொண்ட நம் இளைஞர்கள் பலரும் கேளிக்கைகளிலும் கோமளிதனங்களிலும் reckless ஆக பணத்தை தொலைத்து வாழ்க்கையையும் தொலைத்துக் கொண்டிருப்பதை கண் கூடாக பார்க்கும்பொழுது ஒரு generation gap அந்த கட்டுரையில் இருப்பதாக உணர்கிறேன்.

கடன்

அதே நேரம் வியாபரத்தில் கடன் வாங்குவது என்பது எப்பொழுதுமே இருந்து வந்துள்ளது. பொது மக்களின் பணம் கொண்டு வியாபாரம் செய்யும் "Stock marketting" இப்பொழுது பாரதத்தில் மிகவும் பிரபலமாகி விட்டது (sensex has crossed 10000 pts). மற்றவர் பணத்தை முதலீடாக (investment) வைத்து செய்யும் வியாபாரிகளின் நேர்மை எப்பொழுதும் கேள்விக்குரியதாகவே இருக்கிறது. கோடிக்கணக்கான dollerகளில் நடந்த scamகளை உள் நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலு நாம் கேள்விப்படவே செய்கிறோம். கடன் வாங்கி வியாபாரம் செய்வதை பற்றி சரவண பவன் முதலாளி ஒரு முறை சொன்னது "நான் வியாபாரம் தொடங்கினதுல இருந்து கடன் வாங்கிதான் செய்கிறேன். இப்பொழுது கூட நாங்கள் வெளிநாட்டில் branch திறக்க கோடிக்கணக்கில் வாங்கினோம். நாங்கள் எப்பொழுதும் திருப்பி செலுத்தி விடுகிறோம் என்பதால் தான் குடுக்கிறார்கள். கடன்காரர்களுக்கு குடுப்பதை எடுத்து வைத்துவிட்டு மிச்ச பணத்தை தான் நான் இலாபமாக பார்ப்பேன்".

யதார்த்தம்
ஒரு அளவிற்கு பெரிய வியாபாரிகளுக்கு இந்த கடன் முறை ஒத்து வரும். ஆனால் மிக பொது ஜனத்தின் நிலை என்ன? சமீபத்தில் நான் சென்றிருந்த கோயில்கள் சிலவற்றில் நான் கண்ட காட்சி என்னை மிகவும் சிந்திக்க வைத்தது. கோயில்களில் கடைகள் போட ஏலம் எடுக்க வேண்டும், ஏலம் எடுத்தவர் வியாபாரிகள் கடை போட வாடகை வசூலித்துக் கொள்வது, என்பது நீங்கள் அறிந்து இருக்கலாம். ஆனால் இன்றைய தேதிகளில் அரசியல் அடாவடிகளினால் ஏலத்தொகை இலட்சக்கணக்கில் போய்விடுகிறது சில கோயில்களில். அதணால் பண்டங்கள் விலை மிக அதிகமாக போய்விடுகிறது. துளசி மாலை 10 ரூபாய், ரோஜா மாலை 50 ரூபாய் என்றால் யார் வாங்கவார்கள். ஒரு வியாபாரியிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த பொழுது அவர் "வியாபரமே சரியில்லை, வட்டி கட்ட முடியவில்லை" என்றார். ஆமாம் வியாபாரம் என்பது "supply-demand" அடிப்படையில் அமையாமல் கந்து வட்டி அடிப்படையில் அமைந்தால் வடிக்கையாளன் (consumer) வாங்காமல் தானே போவான்?

அழகர் கோயில் மலை மீது நடந்து செல்லும் வழியில் கடை போட்டிருந்த பாட்டியிடம் கேட்டேன் "ஏன் பாட்டி இங்க போட்டிருக்க, இப்போ எல்லாம் யாரு ஏறி வராங்க மலை மேல, bus/car la இல்ல மேல போறாக?" (அது ஏற குறைய 3.5 km மலைப்பாதை, மேலே பழமுதிர்சோலை என்ற அறுபடை வீடுகளில் ஒன்றான தலம் உள்ளது) என்றேன். அதற்க்கு பாட்டி "அட போப்பா, கோயில் வாசல்ல கடை போட ஏலம் எடுத்த ஆளுக்கு ஒரு நாளைக்கு 100 ருபா தரனும், ஒருநாள் தர முடியலன்னா அடுத்தநா 150, நம்மளால முடியுமா? அதான் இங்கன் போட்ருக்கேன்." அந்த வயதிலும் உழைப்புக்கு அஞ்சாமல் வாழ்க்கையோடு போராடும் இவர்களிடம் நான் கற்க வேண்டியது எவ்வளவு உள்ளது!. சகல வசதிகளும் இருந்தும் "life sucks" என்று கூறி திரியும் நம் தலைமுறையினர் கண் திறந்து realityஐ பார்பார்களா?

மேலே தரிசனம் முடிந்து கீழே bus க்கு காத்திருந்தேன். அங்கே pine apple ஐ மிக சிறிய மெல்லிசாக வெட்டி விற்றுக்கொண்டிருந்தாள் ஒரு அம்மாள். விலை கேட்டேன், 2 ரூபாய். வாங்கவில்லை. எனக்கு தெரிந்து யாருமே வாங்கவில்லை. ஒரு 10 நிமிடத்தில் bikeல் இரண்டு முரட்டு ஆசாமிகள் வந்து வாடகை வசூலிக்க வந்தார்கள், விற்றுக்கொண்டிருந்த அம்மாளிடம் "இன்னிக்கு தரலயா நீயி..அப்போ நாளைக்கு ஒழுங்கா 250 தரணும், இல்ல நடக்கறதே வேற" என்று மிரட்டி விட்டு சென்றார்கள். கொஞ்ச நேரத்தில் அந்த அம்மாளின் உறவுக்கார பெண்மணி 2 வயது குழந்தையுடன் வந்தாள். அன்பாக பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். குழந்தை pine apple துண்டு ஒன்றை எடுத்தது. இந்த அம்மாள் "ஏல! காசு கொண்டு வந்திருக்கியா? இல்லனா பழத்தை கீழ வை. காசில்லனா சொந்த பிள்ளைக்கி கூட பழம் கிடையாது". யதார்த்தம் உறைத்திருக்கும் அந்த சிறிய குழந்தைக்கு. எனக்கு என்னமோ அறியாமையும் அகலக்கால் வியாபரத்தாலும் இந்த மக்கள் தங்கள் தலையில் தானே மண்ணை வாரி போட்டிக்கொண்டது போல இருந்தது.

கருத்து

எல்லோருக்கும் பொருந்தும் கருத்து ஒன்றை திருக்குறள் சொல்கிறது. அதை மேற் கொண்டால் பெரும்பான்மையான பணப் பிரச்சனைகள் தடுத்து விடலாம். அது "பொருள் வரும் வழி அகலமாக இல்லாவிடினும், செல்லும் வழி அகலமாக இல்லாமல் பார்த்துக்கொள்"
"ஆகாறு அளவிட்டி தாயினுங் கேடில்லை
போகாறு அகலாக் கடை"

ருத்ர பூமி

2006-01-31T17:14:00.000-05:00

3 வருடங்கள் கழித்து அமெரிக்காவிலிருந்து மதுரைக்கு வந்தால் சும்மா வீட்டுக்குள் முடங்கியிருக்க பிடிக்கவில்லை. சரி மீனாஷியம்மன் கோயிலை சுற்றி வருவோம் என்று கிளம்பினேன். அம்மன் சன்னதியை ஒட்டி பொழுதுபோகமல் சுற்றிக் கொண்டிருந்தேன். அங்கே புதிதாக் மிகப்பெரிய கலை பொருட்கள் விற்கும் கடையை பார்த்தேன். உள்ளே வெள்ளைக்காரர்கள் சிலர் நுழைவதை கண்டேன். நம்மவர்கள் Businessல் அவர்களை எப்படி ஏமாற்றுகிறார்கள் என்று பார்க்கலாம் என்று நானும் கடைக்குள் நுழைய முயன்றேன். அந்த watchman வெள்ளையர்களுக்கு salute அடித்து உள்ளே விட்டுக்கொண்டிருந்தான். ஆனால் என்னை தடுத்து நிறுத்தி "எங்க போற?" என்றான். நான் சிரித்திக் கொண்டே "ஏன் உள்ளதான். போககூடாதா?" என்றேன். Watchman துச்சமாக பார்த்திக்கொண்டே வழிவிட்டான். கடை மிகப்பெரிதாக இருந்தது. அற்புதமான வெங்கல சிலைகள், ஓவியங்கள், வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த விரிப்புகள் என பல மாடிகளில் இருந்தது. ஒவ்வொன்றின் விலையும் ஆயிரக்கண்்க்கில் இருக்கும் போல. ஏதோ சேட்ஜியின் கடை. அந்த watchmanஇன் நடவடிக்கைக்கு அர்த்தம் இப்பொழுது புரிந்தது. நான் பேக்கு மாதிரி முழிப்பதை பார்த்து சேட்ஜி அருகில் வந்து "க்யா சாஹியே?" என்று இந்தியில் கேட்டு எரிச்சல் படுத்தினான். நான் இந்தியிலேயே "மீனாஷி சுந்தரேஸ்வரர் கா அச்சா photo டூண்ட் ராஹா ஹும்" என்றேன். அற்பமாக பார்த்து விட்டு "இதர் நஹி மிலேகா" என்றான். எல்லாம் பணத்திமிர் என்று நினைத்திக் கொண்டே அந்த watchman ஐப் பார்பதை தவிர்த்துக் கொண்டே வெளியில் வந்தேன்.

வீரனுக்கு வெற்றியும் தோல்வியும் சகஜம் என்று எண்ணும் வேளையில் மதுரை வீரன் சன்னிதி வந்தது, சரி வீரனுக்கு மாலை வாங்கிப் போடலாமென்று பூக்கடையில் "மல்லிப்பூ மாலை எவ்ளோணே?" என்றேன். கொஞ்சமும் கூச்சமே இல்லாமல் அந்த அட்டு மாலைக்கு 20 ருபா விலை சொன்னான். "வாங்குற விலைய சொல்லுங்க தோண்ற விலையெல்லாம் சொல்லாதிங்க" என்றேன். "சாமிக்கு போடுற மாலைக்கெல்லாம் நாங்க பொய் சொல்ல மாட்டோம், ஒரே விலை தான் நம்ம கடைல, நீங்க எங்க வேணாலும் விசாரிச்சுக்கங்க" என்று பொய் சொன்னான். "ஒரே விலைனா வாங்குற ஆளு எப்டி திருப்தியா வாங்குவியான், ஒரு மாலை வாங்க நாங்க என்ன CBI விசாரணையா நடத்த முடியும். கட்ற விலைல குடுங்க" என்றேன். 3 மாலை 35 க்கு படிந்தது. பேசிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது ஒரு அமரர் ஊர்தி அவ்வழியே சென்றது. என்னடா இது வித்தியாசமாக அமரர் ஊர்தி கோயில் முன்னாடி போகுதே என்று நினைத்தபடியே கோயிலுக்கு உள்ளே போனேன்.

சரி மீண்டும் எங்காவது நுழைந்து ஏதாவது அலும்பு பண்ணலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டே நடந்தேன். தெற்கு கோபுர வாயிலருகே அந்த அமரர் ஊர்தி நின்றுக் கொண்டிருந்தது. கோபுரத்தை ஒட்டிய platformல் ஒரு பிச்சைக்கார கிழவியின் பிணம் கிடந்தது. பிண்த்தின் தலையை சுற்றி கயிறு கட்டி நிறுத்தியிருந்தார்கள். அருகே சில ஊதுவத்தி கொளுத்தி வைத்திருந்தார்கள். அவளுடைய பிச்சை பாத்திரத்திலேயே அவளுடைய தகனத்திற்கு பணம் சேர்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். சற்று தள்ளி சில ஆண் மற்றும் பெண் போலீஸ்காரர்கள் நின்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். "இன்னும் கொஞ்சம் சேந்ததும் கொண்டு போயிரலாம்" என்று பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

நான் அருகில் சென்று கிழவியை பார்த்தேன். எனது pocketல் இருந்து ஒரு 5 ரூபாய் நாணயம் எடுத்து மற்றவர்களை போல அந்த பாத்திரத்தில் எறிந்தேன். ஆனால் அது பாத்திரத்தில் விழாமல் பிணத்தின் அருகில் சென்று விழுந்தது. அதை திரும்பி எடுத்து போட மனம் வரவில்லை. எனக்கு என்னை நினைத்து வெக்கமாக இருந்தது. சரியாக அங்கே புத்தி வேலை செய்யவில்லை என்றே கருதுகிறேன். ஆனால் அவள் பிச்சை பாத்திரத்தில் ஒரளவு பணம் சேர்ந்தே இருந்தது. அவள் உயிருடன் இருந்த போது ஒரு நாளும் இவ்வள்வு குறைந்த நேரத்தில் அவள் பாத்திரம் நிறைந்திருக்காது என்று நினைத்தேன். காரணமறியா குற்ற உணர்வுடன் நடந்தேன்.

யாரிந்த பாட்டி? இவ்வளவு காலம் வாழ்ந்த வாழ்வில் ஒரு ஆறுதலை கூட சம்பாதிக்கவில்லையா? ஒரு மனிதரின் அன்பை கூட பெற முடியவில்லையா? ஒரு காலத்தில் சம்சாரியாக வாழ்ந்து நொடித்திருப்பாளோ? இவளை போல நானும் அனாதையாக இறக்க சாத்திய கூறு உண்டா? நான் மற்ற மனிதர்களின் அன்பை பெற ஏதேனும் செய்கிறேனா? இப்படி யார் வேண்டுமானாலும் தெருவில் விலாசமில்லாமல் இறந்து போய்விடலாமே..இயோ ஈஸ்வரா மக்களை வாழும் பொழுது நீர் எவ்வள்வு சோதித்தாலும், தயவு செய்து எல்லோருக்கும் சாகும் பொழுது நல்ல சாவு குடுமையா? பயம் லேசாக கவ்வுகிறது. கோயிலிருந்து பாடல் கிளம்புகிறது

"மந்திரமாவது நீறு வானவர் மேலது நீறு
சுந்தரமாவது நீறு துதிக்கப்படுவது நீறு
தந்திரமாவது நீறு சமயத்திலுள்ளது நீறு
செந்துவர் வாயுமை பங்கன் திருஆலவாயன் திருநீறே"

ஆனால் எனக்கு அன்று என்னமோ சிவன் சுடுகாட்டில் பித்து கொண்டு பிணங்களின் மீது ஆடும் சடையனாகவே
காட்சி அளித்தான். கோயிலுக்குள் சென்று அவனை வழிபட மனமில்லாமல் போனது. "சிவ சிவ" என்று ஜபித்துக்கொண்டே வீட்டிற்க்கு திரும்பினேன்.

சுழலும் ஏர் பின்னது உலகம்

2006-01-31T10:04:00.000-05:00

வள்ளுவர் பெருமான் கூற்றின் படி இவ்வுலகம் ஏரை முன் வைத்து சுற்றுகிறது. (உலகம் சுற்றுகிறது, சூரியன் இல்லை என்பதை நம் மக்கள் எப்பொழுதும் அறிந்தே இருந்தன என்பது இந்த குறள் மூலம் விளங்குகிறது அல்லவா?). எனக்கு என்னமோ இந்த குறளுக்கு ஆழ்ந்த பொருள் இருக்க வேண்டும் என்றே தோன்றுகிறது. சாதரணமாக தமிழ்நாட்டில் விவசாயம் என்பது ஏரி நீர் பாசனத்தையே (Tank irrigation) நம்பி இருக்கிறது. விவசாயம் பல்வேறு காரணங்களால் பாரததில் நசிந்து வருவதை கண் கூடாக பார்கிறோம். விளை நிலங்கள் வீட்டு மனைகள் ஆகும் பொழுது நீர்நிலைகளின் பயன் குறைந்து போவதால் ஆக்கிரமப்பிற்குள்ளாகிறது. ஏரிகள் மறைவதால் நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைந்து கடும் குடிநீர் பஞ்சம் ஏற்படுகிறது. பருவ மழை சீர் கெட்டு பெய்கிறது. அதிக மழை பெய்யும் அதிசய வருடங்களில் சேமிக்க இயலாமல் போகிறது. மொத்ததில் Eco-Cycle பாதிக்க படுவதற்க்கு விவசாயத்தை அலட்சிய படுத்துவதே காரணம் என்று தோன்றுகிறது. அதனாலேயே

"சுழன்றும்ஏர்ப் பின்ன துலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை"

என்றிருக்கிறார் போலும் வள்ளுவர்.

தனிமை, துறவு, ஞானம் - ஒரு அதிக பிரசிங்கியின் உளறல்கள்!

2005-12-06T11:30:00.000-05:00

இரவு ஒரு மணிக்கு மேல் pressகாரர்கள் வசதிக்காக விடபடும் கடைசி வண்டியில் கூட footboardல் தொங்கிக்கொண்டு வரும் மும்பை metro இரயில் கூட்டம். இருந்தாலும் அதில் செல்வது கொஞ்சம் பாதுகாப்பானது என்ற காரணத்தாலும், வீட்டில் வெட்டி முறிக்க ஒன்றுமில்லாததாலும் அவன் அந்த வண்டியில் அந்தேரியிலிருக்கும் அலுவலகத்திலிருந்து போரிவிலியிருக்கும் தன் apartment திரும்புவது வழக்கம். ஆமாம், அவன் ரொம்ப வருடங்களாக தனியாகவே வாழ்ந்துக் கொண்டிருப்பவன். ஒருவகையில் அவன் தனிமையை மிகவும் நேசிக்க ஆரம்பித்து விட்டான்.

தனிமை சோர்வு தருவது. தனிமை தளர்ச்சி தருவது. எப்பொழுதோ யாரோ பேசியதை தேவையில்லாமல் ஞாபக படுத்தி அழ வைப்பது. எல்லோரும் தன்னை புறக்கணிக்கிறார்கள் என்னும் சுய பச்சாதாபம் தருவது. எத்தனை நாட்கள் பேசுவதற்கு யாரும் இல்லாமல் வாழ்க்கையில் முன்னெப்போதோ பட்ட காயங்களின் வடு மனத்தை அழுத்த கால்கள் போன பாதையில் மணிக்கணக்கில் நடந்து உடலும் மனமும் சோர வீடு வந்து சேர்ந்திருக்கிறான். இவ்வாறு வீணாய் போன எண்ணங்களோடு அன்றிரவும் வண்டி ஏறினான். அன்றைக்கு கூட்டம் அவ்வளவு இருக்கவில்லை.

அவன் compartmentல் ஒருவன் மித மிஞ்சிய போதையில் அமர்ந்திருந்தான். அவன் குடிகாரனை பார்ப்பதை தவிர்க்க முயன்றான். ஆனாலும் முடியவில்லை. திடீரென்று குடிகாரன் அருகில் வந்து சொன்னான் "நீ நல்லவன் வேஷம் ஏன் போடுகிறாய்? உன் மனதில் இருக்கும் வஞ்சம் உன் கண்ணில் தெரிகிறது. அதை மறைக்க முடியுமா?" என்று சத்தமாக சிரித்தான். மனம் எங்கும் கிலி பரவியது. Boriviliல் இறங்கிக் கொண்டான். மணி இரவு 2:00 க்கு மேல் ஆகி விட்டிருந்தது.

வானம் இடித்துக் கொண்டிருந்தது. குடிக்காரன் வார்த்தைகள் மனதை அரித்துக் கொண்டிருந்தது. அவன் சொன்ன வார்த்தைகள் எவ்வள்வு உண்மையானது. தனக்கு தீங்கு செய்த யாரையும் அவனால் மன்னிக்க முடியவில்லை என்பதும், அவர்களை எதிர்த்து எதுவும் செய்ய இயலாத காரணத்தால் நிகழ்ந்தவைகளை மறக்க முயன்று தோற்பதையும் நினைத்தான். மனம் மிகவும் சோர்வடைந்து வாட்ட தொடங்கியது. அதனை எதிர்க்க துணிந்தான்.

இந்த துன்பத்திற்கெல்லாம் அறியாமையன்றோ காரணம். மனம் என்ற ஒன்று இருப்பதால் தானே மனசோர்வு வருகிறது. மனத்தின் இருப்புக்கு காரணம் "நான்" என்னும் அகந்தை தானே. அகந்தையையும், மனத்தையும் ஒரு சேர அழிக்கும் வழியை யோசித்தான். முன்பொரு முறை பிணம் ஒன்று எரிவதை பார்த்த காட்சி ஞாபகத்திற்கு வந்தது. ஏதோ மந்திரங்கள் ஓதப்பட்டு உடல் அழிக்கப்பட்டது. இனி அந்த ஆத்மா புது உடல் எடுக்கும் என்று எல்லோரும் சொன்னதை நினைத்துக் கொண்டான்.

இனி தானும் மானசீகமாய் எரியூட்டிக் கொண்டு புது பிறவி எடுத்துக் கொண்டால் துன்பங்கள் தொடராது என்று முடிவு செய்தான். அகந்தை காட்டை அழிக்கு நெருப்பு ஞானமே என்று உணர்ந்தான். காரியம் செய்வதற்கு மந்திரங்கள் சொல்ல பாரதியாரை அழைத்தான். அவர் வந்துஅக்கினி வளர்த்து பாடினார்

"அக்கினிக் குஞ்சொன்று கண்டேன் - அதை
அங்கொரு காட்டிலோர் பொந்திடை வைத்தேன்;
வெந்து தணிந்தது காடு; - தழல்
வீரத்திற் குஞ்சென்று மூப்பென்று முண்டோ?
தத்தரிகிட தத்தரிகிட தித்தோம்.."

என்று சொல்லி மனத்தை எரித்தார். மனமாயை அகன்றது. மழை கொட்டத் தொடங்கியது. சாலையிலிருந்து ஓரிருவர் பாதுகாப்பு தேடி ஒதுங்கினர். இவன் உன்மத்தம் கொண்டு மழையில் ஆடினான்.

"வெட்டி யடிக்குது மின்னல் - கடல்
வீரத் திரைக்கொண்டு விண்ணை
யிடிக்குது கொட்டியிடிக்குது மேகம் - கூ
கூவென்று விண்ணை குடையுது காற்று;
சட்டச்ட சட்டச்சட டட்டா - என்று
தாளங் கொட்டி கனைக்குது வானம்."

தான் என்னும் அடையாளம் தொலைந்து போனதால் தான் தான் அனைத்தும் என்பதை உணர்ந்தான். தன்னை தனக்கு அடையாளம் காட்டும் தனிமையை வாழ்த்தினான்.

தனிமை பலம் தருவது.அறிவு தருவது. ஆழ்ந்த ஞானம் தருவது. தனக்கு யாரும் துன்பமே தரவில்லை, தானே தனக்கு தந்துக்கொண்டதிற்கு பிறரை காரணமாக நினைத்து வாழ்ந்ததை நினைத்து சிரித்தான். கடைசியாக அந்த குடிகாரனை வாழ்த்தினான். இனி எப்போதும் துன்பமில்லை இன்பமே என்று வீடு போய் சேர்ந்தான்.

Saving Tamil culture

2005-11-16T10:22:00.000-05:00

Please check out this pic and they are of people who are protesting against actress kushbhu when she came to surrender to police in mettur court. (Thanks to thatstamil.com). These people are saving the tamil culture from the damages made by kushbu's remarks. Atrocities like these are definetly highlighting our culture and boosts our image. Don't they?
I really admire suhasini for her blod comments on those mobsters. Since no one came out in support of her shows we are yet to free ourselves from the clutches of slavery and Aug 15 is just a mockery.

"என்று மடியும் எங்கள் அடிமையின் மோகம்" -பாரதி.

மழை!

2005-11-14T17:28:00.000-05:00

மழையே! நீ கடவுளின் இருப்பை சத்தமாக அறிவிக்கிறாய். கடவுளின் அருளை போல ஊருக்கெல்லாம் பொதுவானவன் நீ!. ஆனாலும் உன்னை யாரும் சொந்தம் கொண்டாட முடிவத்தில்லை. ஆனாலும் உன் அழகு அனைவருக்கும் சொந்தம். உன் கருணையில் நான் மனம் கரைந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில் எனக்கு தேவையான நீரை எங்கள் வீட்டு கிணற்றில் கொட்டி விடுகிறாய். நீர்நிலை தூர்வாரி நன்கு பராமரிக்க பட்டால் நீர் அதிகமாக கிடைக்கிறது. ஆழமில்லா கிணறுகள் உன்னால் பயனடைவது இல்லை. உன் கருணையை நான் பெறாமைக்கு நானே காரணம்(?), என்பதை பறைசாற்றுகிறாய். கரை கட்டி கொண்டிருக்கும் அனைத்து நீர் நிலைகளூம் உன் கருணையின் சிறு பகுதியையே பெறுகின்றன. கரையில்லா கடலோ மழையை மொத்தமாக பெறுகிறது.

கரையில்லா மனம், கறையில்லா மனம். அருளை மொத்தமாக அடையும் மனம்.
மனத்திலே வஞ்சகம் இருந்தால் அம்பிகையை அடையமுடியாது, ஆகையால் அவளை அடைய முடியாமைக்கு காரணம் நமது மனதில் குடியிருக்கும் வஞ்சமே என்கிறது ஒரு அபிராமி அந்தாதி பாடல்.

உடையாளை, ஒல்கு செம்பட்டுடையாளை,
ஒளிர்மதிச் செஞ்
சடையாளை, வஞ்சகர் நெஞ்சு அடையாளை,
தயங்கு நுண்ணூல்
இடையாளை, இங்கு என்னை இனிப்
படையாளை, உங்களையும்
படையா வண்ணம் பார்த்திருமே!!

"இடையிலே செம்பட்டு உடுத்தி, சடையிலே மதி சூடி, நூலும் தயங்கும் இடையுடன் கூடிய, ஈசனின் இடப்பாகம் அமர்ந்த எங்கள் அம்மை வஞ்சகர் நெஞ்சு அடையா தன்மையள். அவள் இனி என்னை படைக்க மாட்டாள். நீங்களும் அவளருளை நாடி வஞ்சகம் நீக்கி இனி பிறவா நிலை அடையுங்கள்".

இந்த உண்மையை உலகுக்கு உரக்க உரைக்கும் வகையில் நீ விளங்குகிறாய். ஆகையால், வருணனே! த்வமேவ ப்ரத்யஷம் ப்ரஹ்மாஸி. நான் உன்னை வணங்குகிறேன். எங்களை காப்பாற்றும்.

பச்சை நினைவுகள்

2005-11-07T11:42:00.000-05:00

நேற்று வழக்கம் போல வெட்டி மொக்கை போடலாம் என்று எங்கள் கூட்டம் "starbucks"ல் கூடியது. ஏனோ என் மனம் எந்த ஒரு விவாதத்திலும் ஒட்டாமல் இலக்கின்றி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. எதிரே ஒரு பெண் "Sleevless shirt" ல் அமர்ந்துக் கொண்டு காபியை சுவைத்துக் கொண்டிருந்தார். அம்மங்கையின் கையில் மயிலறகு ஒன்று மிக அழகாக பச்சை குத்தப் பட்டிருந்தது. அது எனக்கு சிறு வயதில் படித்த இன்றைய இயக்குநர் சு.சி.கணேசனின் "வாக்கப்பட்ட பூமி" கட்டுரை தொகுப்பின் பக்கம் ஒன்றை நினைவுப் படுத்தியது.

என் நினைவிற்கு வந்த கட்டுரையானது தமிழக கிராமங்களின் "Dress Culture" பற்றியது. கிராமங்களில் குழந்தை பருவத்தை செலவிட்ட என் வயதினருக்கு கூட இது தெரிந்து இருக்கலாம். ஆண்களின் "Casuals"ல் சட்டை என்கிற சமாசாரம் கிடையாது. வெறும் வேட்டி மற்றும் வெற்றுடம்புடன் சுற்றுவது இயல்பான ஒன்று. சில பெருசுகள் வெறும் கோவணம் மட்டும் உடுத்திக் கொண்டு "அலும்பு" பண்ணிக் கொண்டிருப்பர். இன்றும் மதுரைக்கு போனால் "Bare Body" ல் சுற்றிக் கொண்ட்ருக்கும் "60s" களையும், கோவணத்தில் வலம் வரும் "80s" களையும் பார்க்கலாம். விஷயம் அதுவல்ல இப்போது. பச்சை குத்திக்கொண்ட பெண் நினைவுப் படுத்திய கட்டுரை பற்றி சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன்.

சமத்துவ சமுதாயமாம் தமிழ் சமுதாயத்தில் பெண்களுக்கும் ஆடைகள் நமது சீதோஷண நிலைக்கு ஏற்றவாறே இருந்தது. ஜாக்கெட் போட்டுக் கொள்ளும் வழக்கமெல்லாம் இப்பொழுது வந்ததுதான். இங்கிலீஷ் காரனிடமிருந்து நாம் கற்றுக் கொண்ட நாகரீகம் தான் உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை மூடிக்கொள்வது. கரிசல் எழுதாளர் கி.ராஜாநராயணன் சொன்னது என்று நினைக்கிறேன் "வெள்ளைக்காரன் ரொம்பவும் அந்த விஷயத்தில் weak, தன் வீட்டு dining table கால்களுக்கு கூட கவர் போட்டு மூடி வைத்திருப்பான், இல்லாவிட்டால் அது கூட அவன் ஆசையை தூண்டி விட்டு விடும் என்று". சமீபத்தில் கூட விகடனில் மதன் பதில்களில் படித்தேன். ஆப்பிரிக்காவில் பழங்குடி ஒன்றில் மேலாடை அணியும் வழக்கம் கிடையாது. அதற்கு அப்பெண்கள் கூறும் காரணம் "மூடி வைத்திருந்தால் தான் ஆண்கள் மனதில் கள்ளத்தனம் வளரும்". தமிழ் நாட்டில் கூட அந்த கலாசாரம் தான் இருந்ததோ என்னவோ. மீனாஷி அம்மன் கோயில் சிலைகளில் கொங்கை மாதர் பலரும் பல விதமான அணிகலன் போட்டிருந்தாலும் மேலாடையின்றியே காட்சி அளிக்கின்றனர். நீங்கள் யாரேனும் கவனித்திருக்கிறீர்களா? சே! எங்கேயோ போய்க்கொண்டு இருக்கிறேன்! பச்சை குத்திக்கொண்ட பெண் நினைவுப் படுத்திய கட்டுரை பற்றி சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன்.

கட்டுரைப் படி, கிராமங்களில் மிக சமீபக் காலம் வரை கூட ஜாக்கெட் பழக்கம் இருந்ததில்லை, மேலும் யாரேனும் போட்டுக் கொண்டால் கூட அது ஒரு "defiance" அல்லது "rebel" வெளிப்பாடகவே கருதப்பட்டு வந்தது. அவ்வேளையில் நகரத்தில் பிறந்த பெண்ணொருத்தி கிராமத்திற்க்கு வாக்கப்பட்டு வருகிறாள். அவளுக்கு இப்பழக்கம் அதிர்ச்சியாகவும், கூச்சமாகவும் இருக்கிறது. அவள் தோழிகள் அவளுக்கு பச்சை குத்திக் கொள்ளும் யோசனையை சொல்கிறார்கள். அவள் மேலாடை இருப்பதை போல பச்சை குத்தி கொள்ள வேண்டும் என்று பிடிவாதம் பிடிக்கிறாள். பச்சை குத்த வந்த நரிக்குறவ பெண் அது உயிருக்கு ஆபத்து என்று எச்சரிக்கிறாள். அவள் கேட்பதாக இல்லை. வேறு வழியின்றி பச்சை குத்த தொடங்குகிறாள். மாரில் மீண்டும் மீண்டும் ஊசி குத்தப்பட்டு வலியில் ஜன்னி கண்டு இறக்கிறாள். இந்த கட்டுரையில் பச்சை குத்திக் கொள்ளும் நமது வழக்கம் பற்றி அரிய கருத்துக்கள் கூறப்பட்டிருந்தது என்றே நினைக்கிறேன்.

12, 13 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தினமணி கதிரில் வெளி வந்த தொடரில் படித்த கட்டுரை. விஷயங்கள் பலவும் மறந்து விட்டது. சமீபத்தில் "வாக்கப்பட்ட பூமி" புத்தகமாக வெளிவந்திருப்பதாக கேள்விப் பட்டேன். கடையில் கிடைத்தால் பெரிதும் மகிழ்வேன். மறைந்து வரும் அல்லது மொத்தமாக மறைந்து விட்ட நமது கலாச்சார அடையாளங்களை மிக அழகாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் "வா.பூ." தமிழர் அனைவரும் படித்தி சுவைக்க வேண்டிய புத்தகம் என்பது எனதெண்ணம்.

கடவுள் யார்?

2005-11-04T10:07:00.000-05:00

ஆணல்லன் பெண்ணல்லன் அல்லா அலியுமல்லன்
காணலும் ஆகான் உளனல்லன் இல்லையல்லன்
பேணுங்கால் பேணும் உருவாகும் அல்லனுமாம்
கோணை பெரிதுடைத்தெம் பெம்மானைக் கூறுதலே.
(நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி)

ஆணுமில்லை, பெண்ணுமில்லை, அலியுமில்லை.
காட்சிக்கு எட்டாதவன். இருப்பவன் என்றோ, இல்லாதவன் என்றோ சொல்ல முடியாது. நினைப்பவன் நினைக்கும் உருவமெல்லாம் அவனுருவம்.
ஆனாலும் எவ்வுருவமும் அவனுருவமன்று!.

இவ்வளவு கடினமான பொருள் மானிடரின் அன்புக்கு கட்டுபட்டது என்பது தான் வியப்பிலும் வியப்பன்றோ!. அபிராமி அந்தாதியில் பட்டர்பிரான் சொல்கிறார் "மொழிக்கும் நினைவிற்கும் எட்டாத உன் திருமூர்த்தி என் விழிக்கும் வினைக்கும் எட்டியது". உண்மையில் கடவுளை அடைய முடியும் என்னும் நம்பிக்கையை நமக்கு அளிக்கவே அடியார்கள் தங்கள் அனுபவங்களை பாடல்களாக வடிக்கின்றனர். தன் வீட்டிற்கு வ்ழி மறந்த ஒருவன், ஏற்கனவே வழி தெரிந்தவர்களிடம் தடம் கேட்டு செல்வது போல நாம் நமதியல்பை சான்றோர் உதவியால் அடைவோமாக!

Sex on the Beach ம் அசட்டு அம்பியும்

2005-10-27T09:18:00.000-05:00

"குடி"மகன்கள் மீது எனக்கு சிறுவயதிலிருந்தே ஒரு அசூயை தோன்றிவிட்டதிற்கு காரணம் இல்லாமல் இல்லை. மக்கள் நலனில் சிறிதும் அக்கறை இல்லாமல் அரசாங்கம் "மலிவு விலை மது" கடைகளை திறந்த காலத்தில் மதுரையில் நான் வசித்த பேச்சியம்மன் படித்துரையில் ஒரு கடை திறக்கப் பட்டது. இரண்டு பெண்கள் மேல்நிலை பள்ளிகள், ஒரு சில ஆரம்ப பள்ளி கூடங்கள்,ஒரு ஆண்கள் மேநிலை பள்ளி, மிகப் பெரிய அனுப்பானடி சாக்கடை இருக்கும் பகுதியில் பச்சை கலர் பல்புகள் மாட்டிய சாராய கடை சத்தமாக இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அப்பொழுது தெருக்காளில் குடிமகன்கள் போதையில் வேட்டி இல்லாமல் தெருவில் அலங்கோலமாய் கிடந்த காட்சிகள் என் மனதில் குடிபவர்கள் மீது மாபெரும் வெறுப்பை ஏற்படுத்தி விட்டது. ஆனாலும் ஒரு சில நகைச்சுவை காட்சிகளும் கண்டு களித்ததுண்டு. உதாரணத்திற்கு ஒருவர் தெருவில் இருந்த கோழியை பார்த்து தனது வேட்டியை கழட்டி அகல விரித்துக் கொண்டு "டேய், சரியான கோலிடா நீ" என்று பேசிக்கொண்டிருந்தது, ஒருவர் கடும் போதையில் "repair" ஆகி நின்று கொண்டிருந்த "Road Roller" ஐ தள்ள மற்றொரு ஆள் அவருக்கு உதவுவதாக நினைத்துக் கொண்டு அவரை தள்ள இரண்டு பேரும் சக்கரத்தில் மோதி தரையில் கிடந்தது, அவ்வப்பொழுது சாக்கடையில் விழுந்துவிடும் குடிகாரர்கள் வெளியில் வராமாட்டேன் என்று அலும்பு பண்ணுவதும் பக்கத்தில் B1 police station ல் இருந்து police வந்து மிரட்டவும் "சுருதி" இறங்கி ஓடுவதுமாகிய காட்சிகளை நினைத்து இப்பொழுதும் சிரிப்பதுண்டு.

நான் படித்த பள்ளியில் 9வது 10வது படிக்கும் சில மாணவர்களே கூட குடிப்பழக்கம் கொண்டிருந்தனர். நண்பன் ஒருவன் சொன்ன வசனம் இது "இந்த வாத்தியான் என்ன பரிச்ச திருத்தறான். நான் போதைல மகேந்திரன பாத்து copy அடிச்சேன். என்ன எழுதறேன்னு எனக்கே தெரியாது. ஆனா markஅ பாத்தா நான் 75 அவென் 60. இவன்லாம் ஒரு வாத்தியான்!". இந்நிலையில் நெருங்கிய உற்வினர் ஒருவர் இளவயதில் ஏதோ ஒரு கலப்பட சரக்கிற்கு பலியான போது குடிபழக்கத்தின் ஆபத்தை உணர்ந்தேன். மிக ஒழுக்கமாய் உயர் பதவியில் இருந்த ஒருவர் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் இப்பழக்கதிற்கு அடிமை ஆனதை காட்டி என் அம்மா சிறு வயது முதலே மன கட்டுபாட்டுடன் வாழ வேண்டியதின் அவசியத்தை எனக்கு உணர்த்தி வளர்த்தார். ஆனாலும், கல்லூரியில் ஒரு முறை நான்கு நண்பர்கள் குடித்துவிட்டு வாந்தி எடுத்து அந்த வாந்தி மேலேயே படுத்து தூங்கிய கதையை கேட்ட பொழுது குடிப்பவர்கள் மனித பிறவிகளே அல்லர் என்னும் எண்ணம் திண்ணமாக தோன்றி விட்டது.

பிறகு வேலை நிமித்தம் நான் மும்மையில் இருந்தபொழுது, ஒரு party யில் ஆண்களும் பெண்களும் குடித்து கும்மாளமடித்துக் கொண்டிருந்ததை நம்ப முடியாமல் ஜீரணித்துக் கொண்டேன். அதே நேரம், என் roommate ஒருவன் என்னுடைய பழக்க வழக்கங்களால் கவரப்பட்டு குடிப்பதை விட போவதாக சொன்னபோது "மச்சி நீ நிறுத்தறதுன்னா உனக்காக நிறுத்திக்கோ! எனக்காக
வேணாம். அப்புறம் மறுபடியும் குடிச்சியானா நான் வருத்தப்டுவேன், நீ ஜாலியா இருப்ப" என்றேன். பின்னர் அமெரிக்கா வந்த பொழுது New Year வந்தது என்று சொல்லி தமிழ் பெண்கள் ஆண்களுடன் சேர்ந்து குடித்து கும்மாளம் போட்டனர். எனக்கு தெரிந்த வரை அந்த பெண்கள் சென்னை "பிராமணாள்" ஆக இருந்ததால், நமது நாட்டின் கலாசார சீரழிவிற்கு "நம்மவாளின்" பங்களிப்பு மகத்தானது என்ற என் எண்ணம் மேலும் உறுதியானது. பாரதியின் "எல்லோரும் சமம் என்பது உறுதியாச்சு" என்ற வரி ஞாபகம் வந்தது. இந்த மாதிரி இடத்தில் சில "நம்மவாளின்" போலித்தனம் என்னை மிகவும் கவர்ந்த ஒன்று. Sex on the Beach அடித்துக் கொண்டே ஒரு பெண் சொன்னது "நாங்க எல்லாம் ஆச்சாரமானவா"!. ஆனால் ஒரு அளவிற்கு நமது கலாசாரத்தை விட்டுக் குடுகாமல் இருக்கும் பெரும்பான்மையான ஆண்களும் பெண்களும் US ல் இருக்கிறார்கள் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை தான்.

ஆனால் என்னுடைய அனுபவத்தில் சமீப காலங்களில் இப்பழக்கம் இளைஞர்களிடம் மிகவும் பெருகி விட்டதை பார்க்கிறேன். வார இறுதி முழுவதும் குடிக்கிறார்கள். யாருக்காவது Birth day, marriage day, death day என்று எதேனும் சாக்கு வைத்து குடித்த வண்ணம் இருக்கிறார்கள். என்னையும் குடிப்பதற்கு சிபாரிசு செய்யும் பொழுது நண்பன் ஒருவன் சொன்னது "மச்சி! நான் குடிக்காம இருந்து இருக்கேன், குடிச்சும் இருந்து இருக்கேன். நான் சொல்றேன் குடிச்சா தான் ஜாலி. அதுனால குடி". அவனுக்கு பாரதியின் "சிங்கம் நாய் தர கொள்ளுமோ நல்லரசாட்சியை" என்ற "மாயையை பழித்தல்" கவிதை வரியை சொன்னேன்.

நான் குடிபழக்கம் கொண்டிராவிட்டாலும், எப்பொழுதும் எதேனும் ஒரு வகையில் "குடி" என்னை பாதித்த வண்ணமே இருந்துள்ளது. நண்பர்களுடன் company காக மதுக்கூடம் செல்வதுண்டு. ஆனாலும் மேற்கூறிய போலித்தனங்கள் எனக்கு பிடிபதில்லை. பெண்கள் குடிப்பதை பார்க்கும் போது ஏற்படும் அதிர்ச்சி எனக்கு நீங்கியவாறு தெரியவில்லை.இனிமேல் ஆண்களும் பெண்களும் குடித்துவிட்டு கும்மாளம் போடும் இடங்களுக்கு போவதில்லை என்று முடிவு செய்துவிட்டேன். "ஒருக்காலும் புலன்களுக்கு அடிமைப் பட்டு வாழ்வதால் மேலான நிலையை அடைந்து விட முடியாது, எல்லோரும் திருந்த வேண்டும்" என்று நினைத்து இப்படி சொல்லவில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் Bar லும், Dance floor லும் வெட்டிக்கு நின்றுக் கொண்டிருப்பது அலுத்து விட்டது. "எள்ளு தான் எண்ணைக்கு காயுதுன்னா, அதோட எலி புழுக்கையும் ஏன் காயுது" என்ற பழமொழிக்கு உதாரணமாக வாழ்ந்தது போதும் என்று தோன்றியதால் இந்த பதிவு.

சம்பிரதாயம் - குட்டி கதை!

2005-10-14T10:12:00.000-05:00

ஆசிரமம் ஒன்றில் பூனை ஒன்று இருந்தது. வகுப்பு நடக்கும் வேளையில் அது குறுக்கும் நெடுக்குமாக ஓடி மாணவர்களை "disturb" செய்துக் கொண்டிருந்தது. அதனால் ஆசிரியர் பாடம் தொடங்குமுன் பூனையை அங்கிருந்த தூணில் கட்டி போடுமாறு கூறினார். மணவர்களும் அதன்படியே தினமும் செய்தனர். சில நாட்களில் அந்த ஆசிரியர் அவருடைய மாணவர்களில் ஒருவரை அசிரியர் ஆக்கிவிட்டு மரணமடைந்தார். அடுத்து வந்த ஆசிரியர் காலத்திலும் பூனையை தூணில் கட்டும் வழக்கம் தொடர்ந்தது. ஆனால் அந்த ஆசிரியர் சிறிது காலத்திலேயே நோய்வாய்பட வேறொரு மாணவனை ஆசிரியனாக்கி இறந்து விட்டார் . அவரும் பூனையை தூணில் கட்டும் வழக்கத்தை தொடர்ந்தார். ஒரு நாள் அந்த பூனை இறந்தது. அப்பொழுது அந்த ஆசிரியர் சொன்னார் "வகுப்பு தொடங்கு முன் பூனையை கட்டுவது நமது சம்பிரதாயம். யாரேனும் நாளைக்கு ஊருக்குள் சென்று ஒரு பூனையை வாங்கி வாருங்கள். ஆதுவரை என்னால் பாடம் நடத்த முடியாது நடத்த முடியாது!".

மிகவும் பிடித்த கதை!

2005-10-12T16:55:00.000-05:00

திரு.சுஜாதா அவர்களின் மாஞ்சு சிறுகதை எனக்கு மிகவும் பிடித்த ஒன்று. எத்தனை முறை திரும்ப திரும்ப படித்திருப்பேன் என்று எனக்கே தெரியாது. இவ்வளவு அற்புதமான கதையை சுஜாதா அவர்களே நினைத்தாலும் மறுபடி எழுத முடியுமா என்று நினைத்து வியப்பதுண்டு.

‘‘தனியா இருக்கப் போறதில்லை. மேல சித்திரை வீதில ஆராமுது ஆத்தில மாடியும் கீழுமா நிறைய இடம் இருக்கு’’ என்னும் வரி தரும் வலி மற்றும் அதிர்ச்சி எழுத்தில் எழுதவொண்ணாதது. நீங்களும் படித்து பாருங்களேன்.

சுஜாதா அவர்களின் கதைகளை Web ல் வைத்திருக்கும் தேசிகனுக்கு மிக்க நன்றி!

Power of Faith!

2005-10-11T10:33:00.000-05:00

“Padmapada Acharya” was one of the four disciples of Sri Adi Shankara. An incident in his life demonstrates the power of faith. I thought I can share this little story with you all.

Once, when he was a young boy, he was called “Sanandana” and was instructed a “Manthra” on lord Narasimha by a sage and was told on recitation of that “Manthra” he can get the darshan of Lord Narasimha Swami. On the desire of seeing the lord, he entered into a cave in a forest and started chanting the “Manthra” repeatedly.

There came a hunter who felt pity for the young boy and advised him to go back home as it was dangerous to be alone in the forest. He asked the boy “what are you searching for in this forest?” The boy replied “I am searching for an animal”. The hunter replied “Which animal you want, I can catch any animal as I have been living in this forest for about 40 years.” The boy replied “No, you cannot catch the animal I am looking for. It has human body and lion head and it is very ferocious to catch and it is called Narahari”. Though the hunter was perplexed by the description of the animal, he believed in that young boys words and promised him “I have not seen such animal ever. But you being a Brahmin I believe you will speak only truth. So I will catch that animal by sunset, else I will die”. Sanandana was sure that hunter could not be successful in his effort.

The hunter went searching and his mind was totally obsessed about that “Human body and lion face” and had no other thought. He was shouting “Narahari, Narahari” all the time. The animal was elusive to him and it was about to sunset. To keep up the promise he decided to hang himself up with a rope. He was about to pull the noose, there appeared that “Animal”. His joy knew no bounds. He tied the “Animal” with the same noose and rushed to “Sanandana”.

He shouted from outside the cave “Oh Brahmin! Come and see the animal you are looking for. I have trapped it”. The boy came out and saw just the rope not the “Animal”. He told the same to the hunter. Hunter was perplexed and whacked the “Animal”, it set out a huge roar. Sanadana was awestruck and hugged the hunter and fell on his feet.

Then there came an “Ashariri”, “Oh Sanandana, when you search for me ceaselessly with a single pointed focus of reaching me, with all other thoughts removed from your mind, like this hunter did, you can get my darshan. Time is not yet ripe for you to reach me . However your devotion has enabled you to hear my voice. I promise you that I will come to your rescue whenever you call me. Now go back to your town and wait for your Guru. He will show you the path”. Sanandana prostrated in the direction of voice and followed the advise.

In later years, after he became padmapada acahraya and was serving his guru “Adi Shankara”, Once a “Kapaalika” tried to kill “Adi shankara” when he was in “Tapas” and padmapada on knowing this prayed to Lord Narasimha and the lord entered into padmapada and killed that “Kapaalika”. This was one of the remarkable incidents in the glorious life of Adi Shankara.

Tamil short story site

2005-10-11T10:16:00.000-05:00

My dear hundreds of readers of my blog, please check out Jayanthi Shankar's Blog. I found her short stories very interesting. Hope all of you will enjoy.

மஹாபரதம் பேசுகிறது!

2005-10-06T13:18:00.000-05:00

"யுதிஷ்டிரா! இந்த கிருஷ்ணன் இடையர் குலத்தை சேர்ந்தவன். இங்கே இத்தனை ஷத்திரியர்கள் இருக்க, அவனுக்கு முதல் மரியாதை செய்வதின் மூலம் எங்கள் எல்லோரையும் அவமரியாதை செய்துவிட்டாய். மன்னர்களே! நீங்களும் என்னை போலவே நினைத்தால் பாண்டவர்கள், கிருஷ்ணன்
மற்றும் பீஷ்மரை எதிர்த்து போருக்கு தயாரகுங்கள்." என்று சிசுபாலன் அறைகூவல் விடுத்தான். சிசுபாலன் சொன்னதை எற்று பல மன்னர்கள்
அவன் பின் நின்றனர்.

பீஷ்மர் அவனை கண்டித்து கிருஷ்ணனின் பெருமைகளை எடுத்துரைத்தார். அதற்கு சிசுபாலன் "என்ன பெரிய மகிமை? பாம்பை கொன்றான்,
பறவையை கொன்றான். இதெல்லாம் பெருமையா? தனக்கு உணவளித்த மாமனை கொன்றான், இது கயமை அல்லவா?. இவனுக்கு
முன்பாக நான் ருக்மணியை மனத்தால் வரித்தேன். அதையும் அவன் இந்த சபையில் வெட்கமில்லாமல் சொல்கிறான். என்னுடன் போரிட்டு
என்னை மாய்க்க முயலாமல் ஒரு பேடியை போல ஓடி ஒளிந்தவன் தானே இவன்?" வசைமாரி நின்ற்பாடில்லை. க்ருஷ்ணர் பொறுமையுடன்
கேட்பதை பார்த்து பீஷ்மர் முதலானோர் ஆச்சர்யபடுகின்றனர். அவர்களிடம் தான் சிசுபாலனின் தாய்க்கு செய்த கொடுத்த சத்தியத்தின் படி 100
வசவுகளை பொறுப்பதாக க்ருஷ்ணர் கூறுகிறார். சிசுபாலன் 100 வசவுகளை முடித்ததும் க்ருஷ்ணர் அவனுடன் போரிடுகிறார். சிசுபாலன் க்ருஷ்ணனை தாக்கி கீழே விழவைக்கிறான் மேலும் காயமுண்டக்குகிறான். அதை பார்த்து சபையே அதிர்ச்சி அடைகிறது. க்ருஷ்ணன் "இந்த சிசுபாலன் என்னுடைய அம்சமே. முன்னொரு சமையம் இவனே ஹிரண்ய கசிபுவாக பிறந்து என்னால் கொல்லப்பட்டவன். இவனை இப்பொழுதே கொல்கிறேன்" என்று சக்ராயுதத்தை அவன் மீது செலுத்தினார். அவன் தலை அறுந்தது. அவனிடமிருந்து ஒரு ஒளி கிளம்பி க்ருஷ்ணரை சுற்றி வந்து அவருள் கலந்தது."

இந்த பத்தி என் நினைவில் இருந்து எழுதியது. இது மஹாபாரதத்தில் அச்வமேத யாகம் நடத்தி முதல் மரியாதையை கிருஷணருக்கு அளிக்க தர்மபுத்திரரின் சபை முடிவு செய்த பொழுது, சிசுபாலன் சினந்து பேசியதும், க்ருஷ்ணர் அவனை வதம் செய்ததும் பற்றியது.

க்ருஷண த்வைபாயன வியாசர் ஒரு தேர்ந்த வரலாற்று ஆசிரியர் போல மகாபரதத்தை பதிவு செய்து இருக்கிறார். தனது சொந்த கருத்தை
கலக்காமல், எல்லா பாத்திரங்களின் நிறை குறைகளை நேர்மையுடன் சொல்கிறார். திரு.சோ அவர்கள் எழுதிய மஹாபாரதம் பேசுகிறது
என்னும் நூல் வியாசரின் 96,000 சுலோகங்களை மட்டுமே அடிப்படையாக கொண்டு எழுதப்பட்டள்ளது. வேறு எந்த சாண்றுகளையும் காட்டாமல் வெறும் "logical arguments" மட்டுமே வைத்து மஹாபாரதம் ஒரு வரலாற்று நூலே என்று நிறுவி இருக்கிறார்.

ஆனாலும், மஹாபாரததில் மானிடர் கற்றுக் கொள்ள ஏரளமான விசயங்கள் இருக்கின்றன. மஹாபாரதத்தின் மைய கரு "தர்மத்தின் பாதை சூட்சும்மானது. அதை அறிவது கடினம்" என்பதை சுற்றி சுற்றி வருகிறது. தர்மத்தின் பாதையை பல்வேறு உதாரணங்களின் மூலம் விளக்க முயற்சிக்கிறது. விதுரர் தர்மத்தின் பிம்பமாக விளங்குகிறார். மற்ற எல்லோரும் ஒரு இடதிலாவது தர்மத்தின் பாதையிலிருந்து சறுக்கினாலும் விதுரர் எப்பொழுதும் அறவழி நிற்கிறார். தர்ம புத்திரன் பொய் சொல்லுமிடங்கள் மறைக்கப்படுவதில்லை, அதே போல துரியன், கர்ணன் போன்றோரின் நற்குணங்களும் மறைக்கப்படுவதில்லை. இந்நூலின் நேர்மை என்னை மிகவும் கவர்கிறது.

மிக முக்கியமாக வர்ணாசிரம தர்மங்கள் பெரிய அளவில் விவாதிக்கப்பட்டு, இனி வரும் காலங்களில் வருணக்க்கலப்பு நடக்கவே செய்யும், ஆகையால் இனி ஒருவனின் வருணம் பிறப்பினால் முடிவு செய்யக் கூடாது என்று அறுதியிட்டு கூறுகிறது. இக்கதையில் வரும் பல பாத்திரங்கள் தங்கள் வருண குணத்துக்கு மாறாக நடக்கிறார்கள். பிராம்ண துரோணர் போர்த் தொழில் செய்கிறார், சத்ரிய தர்மர் அளவிலா பொறுமையுடனும், தர்மத்தில் நிலைப்பெற்று ஒரு பிராம்ணனை போல் இருக்கிறார். இதனால், கதையில் வரும் விவாதங்கள் இன்றைய மனிதருக்கும் பொருந்துவதாகவே உள்ளது.

ஐந்தாவது வேதம் எனப்படும் பாரதம், விதுரன், பீஷ்மர், க்ருஷ்ணர் போன்றோரின் நீதி நெறி போதனைகளால் நிறைந்துள்ளது. Politics, law, warfare, public administration, law and order, psychology, science and technology, genology,engineering என்று அனைத்து துறைகளிலும் அரிய செய்திகளை கொண்ட சுரங்கமாக திகழும் மஹாபரத கதையை சிறிதும் மாற்றாமல் நமக்களித்த திரு.சோ அவர்களுக்கு நன்றி கூறி "மஹாபாரதம் பேசுகிறது" படித்து பயன் பெறுவோம்.

Ragged totally!

2005-10-03T14:20:00.000-05:00

I created a sort of record in our first year BE final exam. There was a paper called electrical network analysis, in which I could answer for only 25/75 marks and came out of the exam hall in 40 mins (first yearlaye intha latchanam!). Even though I needed minimum of 33/75 marks to clear that paper (normal requirement was only 30, since I was “Hard working, Quite” student, the instructor took some points away from internals :=(, so 33 needed ). When situation was like this, I was surprisingly granted 34 in the external and was cleared. I thought may be because my friend Muthulakshmi, who was ahead of me in the roll number, (who always scored first rank) scored somehow 83/75, the examiner to tally the mark sheets, gave it to me. Anyways, now I knew in TCE it is difficult to get a CUP how much ever one tries. This pattern repeated next semester too.

I don’t know how I managed to score just pass mark semester after semester in one or more papers.

But I was a “Thillalangadi” when it comes to ragging and “ootals”. My “ootals” were atleast 10 times sharper than what it is now. When things were going so smooth, I reached third year and was advising juniors to study well and was helping junior girls in their lab experiments etc. one fine evening, one first year student came to my home and said “PB anna I came to get some exam tips from you, I think I am doing poorly in the exams, please help me”. I was so happy and started giving tips like how one needs to study atleast 25% of the syllabus, so that one can write for 25 marks, but with grace (?) marks how one can clear exams and stuff like that. He was very seriously listening. I doubted that attitude and asked him “Thambi, You look dangerous, what is your percentage?”, He said “Very less anna, don’t ask me”. I was happy now, and said “don’t worry, it is not unusual for bright students to score less, come on, tell me”. He said “86.73 anna, Bhavani scored 86.78 and she became class first, I came to you to get tips so that I can be class first next semester anna”.

Aaha, oru china paya ennayave ippidi ragging pannitane!. I t was so humiliating. I told him “Thambi, Nee nalla padikira, innum nalla padipa! Aana oru help pannu. Nee enkitta idea kettathavo naan kuduthathavo yaar kittaium sollatha. Naan sonna idea ellam chumma, fail aagira payaluku. Nee nalaiku vaa, unaku first rank vangarthu eppidinu solli tharen, sariya..Ippo poitu vaa, enaku thala suthuthu, konjam rest edukaren annen!”.

I think in this whole tamilnadu, why, in this whole world, probably that was the only case where a third year senior was totally ragged by a first year student. At least he was nice enough not to spread this news. Nalla kalam da sami. BTW, he did not come next day to get the tips! Intelligent Boy!

ரொம்ப அவசியம்!

2005-09-28T17:48:00.000-05:00

மதுரை என்று இல்லை, பொதுவாக இந்தியா முழுவதுமே mr.பொதுஜனம் நாய்க்கு கடைப்பட்டவனே. சற்று விளக்கமாக பார்ப்போம்.

சாட்சி 1:

பார்வதி அம்மாள் வீட்டு வேலை முடித்து விட்டு அக்கடா என்று சற்று உறங்க நினைக்கும் உச்சி பொழுது. நான்கைந்து இளைஞர்கள் கதவை தட்டுகிறார்கள். "மாமி! சித்திரை திருவிழாக்கு வரி(?) மாமி, வீட்டுக்கு சம்பாதிக்கிற ஆம்பிளை ஆளுக்கு 200 ரூபா, பொம்பள, பொடியனுங்களுக்கு 100 ருபா மாமி. உங்க வீட்டுல நீங்க, மாமா, குமாரு சேத்து 400 ருபா வரி குடுக்கனும். அம்மனுக்கு கஞ்சி ஊத்த போறோம்" என்று கூவினார்கள். பார்வதி மாமி "ஏம்பா, எங்காத்து மாமா retired ஆய்டார்.எங்களால வரி எல்லாம் குடுக்க முடியாதுபா! வேற எதாவது உபகாரம் பண்ணிடறேனே, இந்த வருஷம் எங்க குமாரு fees கூட கட்ட சிரம படுறோம். 400 ரூபா எல்லாம் எங்களால் ஆறதில்லபா!. மன்னிச்சிக்கோங்கோ! " என்று கெஞ்சும் தொனியில் சொன்னாள். "மாமி! இதெல்லாம் எங்களுக்கு தெரியாதா! நாம எல்லாம் ஒண்ணுகுள்ள ஒண்ணு! நீங்க் ஊருக்கு எங்கனா போனா வீட்ட கூட நாங்கதனே பாத்துகிறோம். இப்போலாம் திருட்டு ஜாஸ்தியாய்டிச்சி மாமி பாத்துகுங்க! நாங்க எங்களுக்கு கேக்கல! ஆத்தாளுக்கு தான்". இந்த Blackmail ku பிறகு மாமி பேரம் பேசி 200க்கு முடித்தாள்.

உண்மையில் அங்கே ஒரு 4, 5 வருடத்துக்கு முன்னால் எந்த கோயிலும் கிடையாது. கோயில் ஒரு நல்ல பணம் பறிக்கும் technique என்று தெரிந்த சிலர் platform ஓரமாக சிறிய கல் வைத்து, கோயில் என்று அலப்பரை செய்து பணம் பறித்து வருகின்றனர்.

ஆனால் விழா என்று இவர்கள் சித்திரை, ஆடி போன்ற மாதங்களில் தெருவை அடைத்து பந்தல் போடுவார்கள். அதற்க்கு ரோட்டை நோண்டி வைப்பார்கள். குழாய் mic (தடை செய்யப்பட்டது என்றாலும்) எல்லா lamp postilum மாட்டுவார்கள். சத்தித்தில் சித்தம் கலங்கி நிற்பான் mr.பொதுஜனம். முதலில் ஒன்றிரண்டு சாமி (?) பாட்டு போட்டு விட்டு சினிமா பாட்டிற்க்கு தாவுவார்கள். தெருவில் கறி சோறு சமைப்பார்கள். orchestra வைப்பார்கள். நம்பினால் நம்புங்கள், பாரதிராஜா படத்தில் வரும் "மஞ்ச தெளிச்சி" விளையாடி விழா இனிதே முடியும். ஆனால் வசூல் கோஷ்டி மட்டும் ஒரு extented celebreation ஆக வசூல் பணத்தில் சரக்கடித்து relax செய்துகொள்வார்கள். ஆனால் "வரி" குடுத்த பார்வதி அம்மாள் வீட்டில் budgetஐ சமாளிக்க முக்கிய தேவை எதையேனும் தியாகம் செய்து விட்டு வாழ்ந்திருப்பர்.

சாட்சி 2: குமார் ration கடைக்கு போகிறான். கடைக்காரர் சரக்குகளை எடை கம்மியாக போடுவதோடு "குமாரு! சீனி வேணும்னா rin soap சேந்து வாங்கணும் ராசா, சரியா!' என்கிறார். குமார் எதோ எதிர்த்து பேச வெளியே Beedi குடித்து கொண்டிருந்த நான்கு பேர், அங்கேயிருந்தே "என்னா சாமி sound விடுர! வாங்கிட்டு போய்ட்டே இரு"! என்று மிரட்ட பயந்து போய் வாங்கி கொள்கிறான்.

இப்படி எல்லாம் மக்கள் யார் யாரோ மிரட்ட அடிமை வாழ்க்கை வாழும் நிலையில் சிலர் வந்து தினமலரின் இந்த புகைப்படங்கள் எடுத்தது தனி மனித உரிமைகளுக்கு எதிரானது என்கிறார்கள். குஷ்புவின் உரிமை பாதிக்கப் பட்டுள்ளது, sania mirza குட்டை பாவாடை அணிவது அவர் உரிமை என்று tension ஆகி கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

பத்திரிக்கைகாரர்கள் பரபரப்பை தேடி ஓடுகிறார்கள். Celebrities publicity தேடி ஓடுகிறார்கள். அரசியல் தலைவர்கள் மக்கள் முட்டாள்கள் என நினைத்து stunt விடுகிறார்கள். Officeல் free internetல் இதை படிக்கும் சிலர் அரைட்டைக்கு ஊறுகாய் தேடி ஓடுகிறார்கள். வெளிநாட்டில் வாழும் நாட்டு பற்று மிக்கோர், இப்படி எல்லாம் தனி மனித சுதந்திரம் மீறப்பட்டால் 2020 ல் நாம் developed nation ஆக இருக்க மாட்டோம் என்று "sulekha" விலோ, blogயிலோ கதறுகிறார்கள்.

குஷ்பு, சானியா, தங்கர், அண்ணா கல்லூரி dress code இவைகளை பற்றிய சிலரின் கவலை சரியானதாக இருக்கலாம். ஆனால் அதற்கு முன்னால் யாராலேயும் கண்டுகாள்ள படாத எல்லா உரிமையும் மறுக்கப் பட்ட பொதுஜனம் இதை கேட்டால் "ரொம்ப அவசியம் எனக்கு" என்பான். யாருக்கும் மக்களின் பிரச்சனையில் அக்கறை இல்லை என்பதை தெரிந்து கொண்டு ஜிகினா செய்திகளை புறகணிப்போம். முடிந்த நன்மைகளை செய்வோம்.

Note 1: இந்த கூத்துக்கள் எல்லாம் traffic நிறைந்த ரோடுகளில் கூட நடக்கும். யாருடைய அனுமதியும் பெறுவதில்லை என்றே கேள்வி. இதனால் பரிட்சைக்கு மாணவர்கள் தமதமாகி fail கூட ஆவார்கள்.

Note 2: சில கோயில்களில் (?) orchestra க்கு பதிலாக ராஜா ராணி ஆட்டம் என்ற ஆபாச நடனம் கூட நடக்கும். சில கோயில்களில் உண்மையான விழாக்களும் நடப்பதுண்டு, கிராமிய கலை,கூத்து வைப்பார்கள். ஆனால் அந்த மாதிரி கலைஞர்களும் ரசிகர்களும் அருகி வருகிறார்கள் என்பதே வேதனையான் உண்மை!

Note 3: Few years ago, drinking alcohol by upper class women was seen as class identity. Now, drinking is no longer a taboo among middel class women too. Now pre marital sex is also seen as acceptable by many. Next to follow might be extra marital.I read somewhere "When financial stabity is assumed, spiritual bamkruptacy is also assured".

சென்றதினி மீளாது மூடரே!

2005-09-24T00:33:00.000-05:00

நான் அடிக்கடி சொல்லி சிரிக்கும் ஒரு கதை, திடிரென்று உள் அர்த்தம் கொண்டது என்று உறைத்தது. நான் ஒன்பதாவது படித்துக் கொண்டிருந்த பொழுது நடந்த நிகழ்ச்சி. என்னுடைய வகுப்பில் ஒரு "Rowdy" மாணவன் இருந்தான். ஒருமுறை ஆசிரியர் ஒருவர் அவனை கண்டிக்கும் பொருட்டு அவனை வைது கொண்டிருந்தார். அவன் சற்று கடுப்பாகி "வேணாம் சார், ரொம்ப திட்டாதிங்க" என்று விரல் நீட்டி மிரட்டினான். அவரும் பதிலுக்கு கோபப்பட்டு "என்னடா பண்ணுவ, அட்சிருவியாடா! அடிடா பாப்போம், அடிடா பாப்போம்! அடிடா பாப்போம்!", என்று அருகில் சென்று கன்னத்தை நீட்டினார். அவன் என்ன நினைத்தானோ தெரியவில்லை, பட்டென்று அறைந்து விட்டு விடு விடு என்று வகுப்பை விட்டு சென்று விட்டான். வாத்தியார் அதிர்ச்சியில் "அடிச்சிட்டா்டா! அடிச்சிட்டான்டா! அடிச்சிட்டான்்டா! " என்று சொல்லிக்கொண்டே Head Master ஐ பார்க்க ஓடினார். இந்த நிகழ்ச்சி இப்பொழுது நினைத்தாலும் சிரிப்பு வரும் எனக்கு.

ஆனால் நாம் அனைவரும் அவரை போல கயிறு என்று பாம்பை மிதித்துக் கொண்டே தான் இருக்கிறோம். நாம் சிலரிடம் அதீதமான நம்பிக்கையும் ஆசையும் வைத்து இருப்போம், ஆனால் நாம் நம்மையும் அறியாமல் நம்மை புண்படுத்தும் வலிமையையும் சேர்த்தே அவர்களுக்கு அளித்து வைத்திருக்கிறோம் என்பதை மறந்து விடுகிறோம். நாம் மிகவும் ஆசை வைத்திருக்கும் நபர்கள் தான் நமக்கு மிகவும் துன்பம் அளிக்க சாமர்த்தியம் கொண்டவராகவே இருப்பர். நமது உறவாகிய பெற்றோர், மகன், மகள், தோழர், தோழியர், காதலர், காதலி அனைவருக்கு இந்த அயுதம் வழங்கப் பட்டுள்ளது. அவர்கள் அனைவரும் நேரம் வரும் பொழுது பயன்படுத்தவே செய்வர். இதை உணராமல் மேற்சொன்ன ஆசிரியர் போல தப்பு கணக்கு போட்டு மனம் புண்ணாகி எத்தனை முறை நிற்கிறோம், யாரிடமாவது முறையிட ஓடுகிறோம். குரங்கு தன் புண்ணை கிளறி ரணமாக்கி கொள்வது போல திரும்ப திரும்ப சென்றதை நினைக்கிறோம்.

இதற்க்கு தீர்வு தான் என்ன? பற்று அறுத்து வாழ அனைவராலும் இயலுவது இல்லை. குரங்கில் இருந்து வந்ததால் பழசை நினைத்து சொறிந்து கொள்வது பழகிப் போனது.

நான் என்ன செய்வேன் தெரியுமா? யாருக்கும் தெரியாமல் அழுவேன், பிறரை மனதிற்குள் சபிப்பேன், புலம்புவேன். ஆனால், ஊருக்குள் வீரன் மாதிரி நடந்து கொள்வேன்.
அப்புறம் மகாகவியின் "அறிவிலார்க்கு இன்பமில்லை" என்ற வாக்கியத்தை நினைத்து கொள்வேன். பழசை மறக்க அவர் சொன்ன இந்த பாடலை பாடிப்பேன்.

சென்றது மீளாது!

சென்றதினி மீளாது மூடரே! நீர்
எப்போதும் சென்றதையே சிந்தை செய்து
கொன்றழிக்கும் கவலையெனும் குழியில் வீழ்ந்து
குமையாதீர்! சென்றதனைக் குறித்தல் வேண்டாம்
இன்றுபுதி தாய்ப்பிறந்தோம் என்று நீவீர்
எண்ணமதைத் திண்ணமுற இசைத்துக் கொண்டு
தின்றுவிளை யாடியின்புற் றிருந்து வாழ்வீர்
தீமையெலாம் அழிந்துபோம், திரும்பி வாரா!

புத்துணர்ச்சி கொண்டு புறபடுவேன். அடுத்த முறை கோழைத்தனம் தொற்றும் பொழுது தூசி தட்டி பாரதியார் கவிதைகளை எடுப்பேன்.

Note:
பராதியாரின் நினைவு தினம் செப்டம்பர் 11, வந்து அமைதியாக சென்றது. நீடு துயில் நீக்க பாடி வந்த நிலவே! எங்கள் உறக்கம் இன்னும் கலையவில்லை. எழுந்தவுடன் உன்னை நினைப்போம். அது வரை பொறுத்திரு!!

what to read?

2005-09-22T15:24:00.000-05:00

I always like to read newspapers. But with almost every newspaper of the world available on line it is little difficult to make a choice. I have my preferences in this following order

1. Regional News, I mean Madurai News, thanks to dinamalar, dinakaran and dailythanthi.
2. Indian News, Hindu, Indian express, Rediff are my primary sources
3. World news: As if I am going to run for next US presidency, I read CNN Headlines and NY times every 10 or 15 minutes. But my most favorite is BBC news; they have amazing neutrality when it comes to reporting.

I will like to know what are the preferences of my beloved 1000 or so readers of this excellent blog!!!!.

To encourage you to develop that habit of refreshing each day “Dinamalar” or “Dinakaran “ pages often times from three pm to four pm (appo thaane sooda padika mudium) I am quoting two hilarious news I read today (9/22) in dinamalar.

Confusion about Madras University – Invention of History.

There was a huge pandemonium at our tamilnadu regarding a most ambiguous bill. The Tamilnadu government has passed a bill that hereafter “Madras University” has to be called Madras University and it will not be addressed as Chennai Universitiy (?). Did any one called it as “Chennai University”? No, Never! Then why the bill now? No one knows. All our MLAs had jolly good time fighting.

Anyways during that discussion, law minister Mr.Jayakumar suddenly invented that “Madras” is named after one “madharesan” who was the king of then (when, any dates Mr.Minister?) Madras, which was nothing but small fishermen hamlet then (What was it called anyway then?).

Free forest dwellers go to Jail:
Link here

நன்றி தினமலர் for photo.

There was a shepherd named Sekar of Theni, in whose flock of goats a cheetah cub accidently got mixed up when they were grazing in forest area. He tried to sell that cub and on knowing this forest department has sent him to jail and the cub to zoo.
Enna Kodumai? Jollya iruntha irandu jeevangal ippozhuthu Jail il? Yaar kutram?

My all time favourite headline is “Ulle veliye vilayidaya moondru per ulle”. Why Dinamalar is missing this punch headlines nowadays?

Anyways, my suggestion is, please read local news papers first ahead of international papers. You are going nowhere if you are feeling proud about your reading WSJ, but not local vernaculars. “Namma veetuku vasapadi enga irukunu therinjikama, Clinton veetu bedroom news padicha enna use?”

Cho on Jaya

2005-09-20T09:33:00.000-05:00

Best Blog ever.

2005-09-14T13:25:00.000-05:00

Please read http://padmaarvind.blogspot.com/. This is one of the best blogs I came across.

Who am I?

2005-08-26T16:12:00.000-05:00

The compilation of different judgements passed on me over the years:

Tenth standard:

Teacher A: "Manda ganam Pidichavan da nee" (You are very head strong)
Teacher A: "PB, I wish you score a state rank"

Teacher B: "Intha Vayasilaye shavinga..urupada maata, rowdya thiriya pora" (You shaved at this age, I can see you becoming a rowdy soon)
Teacher B: "Paravalla Nalla than Padikira, nalla mark than, namma school ku ithu athigam" (Guess you study well, considering our school standard you did well in the exam)

My sanskrit teacher: "There wont be a class if pb is absent, he is my pet student"

Eleventh and Twelfth standard:

Teacher C: "I can see that you have capability to score state rank, you are very brilliant"

Teacher D: "You acted well in the drama as 80 year old man. Given your avaerage performance in studies better you try an acting career"

Teacher G: "PB has good general knowledge and he is a good actor on stage. Definetly a good student"

Teacher E: "Muthukumar Mannangatti Kumar" on my score of 2/50 in botony

Teacher F: " Why did you not pay the fees for science talent test. Dont think your low scoring in exams means Poor dtudent. I really like your attitude towards studies. You raise good questions in the class. I am paying you for the exam, please take it" ( I did not take the exam eventually though. You long live Sir!)

Teacher E: "You are a shame to our school"

Teacher E: (when I was about to enter exam hall for 12th std exam) "I think you really need not take the exam. I am sure you will not pass and ours is a school of rank holders, I am afraid you will spoil our 100% result record"

Teacher E: (When I scored 93% in 12th stad: botony exam) "Sheer luck"

Teacher C: "Very good you scored well in public exam"

During BE:

Teacher H: "Mariyathai theriyatha payan, even in first year his behaviour is very bad. Fellow teachers beware of him"

Teacher H: "Sorry I mistook him, avan padikira payan"

Teacher I: "You are a total introvert"

Teacher J: "You are a total extravert"

Teacher K: " Muthukumar, please know that what you know is very less, you might be raising good questions in the class room, but please be respectful for my education and experience"

Teacher K: "How are you progressing in you "Naan-Yaar" Vicahara marga"

Teacher L: "Muthukumar, you are arrogant, get out of the class"

Teacher L: "My class will start only muthukumar leaves, this is a rule" (later lifted)

Teacher L: "I dont like your change as calm student, I liked you better when you were playing pranks in my class and was sent out always. Be happy always. Dont be worried or thinking" (L was a lady staff)

Teacher M: "Even though your batch had many brilliant students, I will always remember how PB did that DPSK circuit with a simple resister and diode. Never seen anybody being so creative during exams" (on our farewall, our communications system staff).

So many teachers have said so many things all along, opinions varying from one end of the spectrum to other. I am not sure which of them were true and which of them were not. I salute them for their inputs though. Same goes to every person. People just keep on saying opinions about one and none of them are absolutely right. Opinions are framed from the stand point of the seer.

Similarly goes a stanza in abirami anthathi which says all things attributed to mother godess like, Deer like eyes, lotus like bossoms all are laughable and one has to stay away from all these imaginations and think of her true nature.

"நகையே இது, இந்த ஞாலம்
எல்லாம் பெற்ற நாயகிக்கு,
முகையே முகிழ் முலை, மானே,
முது கண் முடிவுயில், அந்த
வகையே பிறவியும், வம்பே,
மலைமகள் என்பதும் நாம்,
மிகையே இவள்தன் தகைமையை
நாடி விரும்புவதே!

In nutshell, one has to have a holistic approach when we try to analyse anything or anyone. Before trying to do such analysis on anything else, let us start on our own self!.

Jagad Guru Defined

2005-08-12T11:27:00.000-05:00

Once a foreigner asked His Holiness Sri Narasimha Bharati Swamigal how he could claim to be a Jagadguru, World Teacher, when there were so many non-Hindu faiths in the world.

His Holiness replied: The word Jagadguru does not mean at all that I can claim any right as spiritual teacher over everybody in this vast world. It only means that, if anybody residing anywhere in the world earnestly seeks My spiritual guidance, I am bound to give it to him as far as it lies in My power.

A person may live in a distant country and yet be prepared to be guided by Me. Another may reside in the Mutt itself and be unwilling to abide by My advice. It is My duty to help the former and not the latter. To the former I am his Guru; to the latter I am not. The word therefore defines only My duty; it does not signify any right or jurisdiction over others who do not seek My guidance.

Let me try a story in zen style.

2005-08-09T10:59:00.000-05:00

There was a very famous self realized guru who was visited by so many disciples from all over the country. Most of them came to him seeking material benefits and however, few of them were aspirants of Self-Knowledge. This sage was famous for removing the doubts of those aspirants but he always insisted on answering them in private and there were never been public speeches. However, He allowed his dearest student to observe the conversations.

Once a merchant asked a question in karma yoga, “Bhagawan, if everything that is happening to me is based upon my previous karma, what is the use of trying for anything? “. The Guru said, “Your Past Karma is like a nail on the wall. You can only see its head which is your current state and you cannot know what exact length it went inside the wall. Let us assume that you want to remove the nail through your effort and if you find it difficult, that means the nail is hit deep inside the wall and you need to put more effort. Similarly, if your fate has put you in a situation, there is always a free will that can change it. In the event of failure, please know it is because of lack of effort. The theory of karma always provides lot of hope about the future in contrary to what you say”. The merchant felt this answer satisfying and departed.

Next came a sadhu, who has performed much of austerities, asked the sage in private “Bhagawan, is everything fixed by fate or karma?” The sage replied “Yes”. The sadhu continued, “I can understand that bigger events in ones life, like marriage, job, and place of living could have been controlled by fate. Do you say, even if trivial things like my raising hands or putting down when I talk are also pre determined?” The sage replied “Yes, they are, you do nothing new, everything is already done”. The sadhu got his doubts cleared and left the place.

Then the Sage looked at his student and the student said "I know Lord Krishna danced with each of the gopikas seperately by taking several forms and he was different krishna for different gopikas". Guru Replied, "Well Said".

Tamilnadu - Thanga Tamil nadu Sir!

2005-07-29T12:50:00.000-05:00

Medical Seats Reserved:

Finally, counseling for single window admissions to Tamilnadu professional courses have begun. 96% of the MBBS seats are bagged by students belong to reserved community and forward community students were able to get very less number of seats. Does it mean, reserved community people have become competitive enough, so that reservation for some communities in the reserved quota could be scrapped and put them in general quota? That was the original idea of Dr. Ambedkar when he proposed the theory of reservation. I understand the need for such system for our country and I certainly back up reservation scheme.

However, the scenario here is very different. The apparent development of other castes is very illusionary as we see a lot of people are still not getting the level of education they deserve. The eye of the problem is people who are really backward are not benefited because people who are socially and economically well advanced claim the benefits. Let us imagine a reserved class student, whose parents are professionals like engineers, doctors, collectors etc. still claims he is backward and tries to fit into the quota where as real backward rural students are denied their opportunities as their seats are taken away by wealthy urban students.

Now, it is evident at least some sections of reserved quota people are competent enough to be put under open quota. Yes, I am saying something like creamy layer concept or reservation schema that takes these factors into account.
a) Social Backwardness
b) Economical status
c) If any of the parents are already benefited by the scheme before.
However, I am less hopeful of meaningful changes in our country that is good for our countrymen. After all in democracy only the heads are counted not the brains, that too ours is a pseudo democracy where politicians reap benefits by raking up people emotionally not intellectually.

Aadi thapasu kudutha aapu:

On the lighter side, let us see how “shani peyarchi” affected a “gurukal” of a famous temple called “Sankaran koil” in tirunelveli district.

Sankaran Koil temple is famous for function during this month of “aadi” called as “aadi thapasu”. As told by puranas, Mother goddess undertook a penance in this very place,during month of “aadi”, to convince Shiva and Vishnu to manifest as “shanakaranarayana”. This event is celebrated as “aadi tapasu” in a grand manner each year. This year some ministers of HRCE dept and collectors too attented the function.

Our poojari, let us name him “Ramasami gurukal” was a naive innocent person. Ramasami without knowing who is a “Big person” and who is a “Small person”, gave prasadams to all those officials and bureaucrats. Next day you know what he got? A suspension order!

Reason was, district collector was paid respect ahead of the minister and that calls for suspension of poojari!. Poor gurukal, might have thought everyone else is small in front of god and all must have looked same to him. I said to myself “Anga thaan nikkiran sani”.

"வெள்ளத்தனைய மலர் நீட்டம் மாந்தர்தம்
உள்ளத் தனையது உயர்வு"

Story time...

2005-07-27T09:21:00.000-05:00

One small story:

This story is from Mahabharatham. Pandavas were defeated in the dice game by vice sakuni and they had to spend twelve years in “Vana Vasam” (living in forest) and one more year in “Agnyatha Vaasam” which is living in city with their identity concealed. They approached lord Krishna to help them in their time of difficulty. Sri Krishna advised arjuna to do penance in the forest to gain extra powers as he saw an imminent war in the end of their ordeal. Arjuna asked Krishna to suggest a place where they could live happily and also his penance would be successful. Krishna told him to get that information by meditating upon Lord Shiva. After few days, Arjuna came back to Krishna and told that he had vision of lord Shiva in human form with one hand on his mouth shut and another on crotch, while he was meditating. He pleaded Krishna to explain message of lord Shiva. Krishna told “One can live peacefully anywhere as long as his mouth and genitals are under ones control is the message of the Lord”.

(Note: This story is found in vyasa’s Mahabharatham as per Cho.)

Unanswered Question?

Paul Brunton is author of a book called “Search in Secret India” which is about “Yogis” and “Gurus” whom he met in India during his visit to this holy land in 1930s. As per the book, once he was spending a couple of months in ramana ashramam and interacted with many “sadhus”. Once he was explaining the scientific advancements that were taking place in west to a highly regarded sadhu Ramaiah. Paul Brunton told him about the motor car which was making impact in people’s lives then. Sadhu Ramaiah asked him “You say we can travel faster in a motor car. But I really don’t know why one has to travel that fast?”

Apart from all other reasons we can think of for the need to travel fast, people might have found it fascinating then, because traveling slow was boring to them. There might come a day when people might get fed up with this fast paced life and might find traveling by bullock cart or voyaging in a steam powered ship fascinating. “Manam oru kurangu, manitha manam oru kurangu”. (Mind is a monkey).

தத்து(வ) பித்து (அ) புரிதல்

2005-07-25T09:20:00.000-05:00

புரிதல்
நான் சொன்னது என் வார்த்தைகள்
நீங்கள் கேட்பது உங்கள் வார்த்தைகள்

நான் எழுதுவது என் எண்ணங்கள்
நீங்கள் படிப்பது உங்கள் எண்ணங்கள்

என் இருப்பிடதிலிருந்து நான் பார்க்கிறேன்
உங்கள் இருப்பிடதிலிருந்து நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள்

ஆகையால் சொல்கிறேன்,
நாம் பேச வேண்டிய மொழி அன்பு
அதை சொல்ல வேண்டிய வழி மெளனம்.

சொல்லாமலே!

நான் நீண்ட பயணம் போகிறேன் என்று
வழியனுப்ப வந்த பொழுது
நீ விழியில் விழிகொண்டு காதல் தேடினாய்
அது நமக்கு தெரியும்

ஆனால் நீ ஏமாற்றத்துடன் கைகுலுக்கி
விடை கொடுத்து சென்ற பின்
நீ திரும்பி பார்க்க வேண்டும் என்று
நான் எனக்குள் அழுதது
உனக்கு இதுவரை தெரியாது!

முரண்

வெய்யிலில் செருப்பில்லா சிறுவன்
A.C. கார் அம்மணிக்கு
விற்றுக் கொண்டிருந்தான்
ஐஸ்!!

In response to PK's Request

2005-07-18T18:40:00.000-05:00

PK has requested me to provide the meaning for the songs in Thiruvasagam CD.
There was a G.U. Pope who hadtranslated thiruvasagam in english.

However, I am providing the list of songs to look for.

1. Hymn XLV.- yathirai pathu Poovar senni Mannan
This song is called yathirai pathu, because manikavasagar is urgin "adiyars" to go and seek refuge at lord Shiva's Feet.
"Nirpaar Nirka, nilla ulagil nillom ini naam selvome", which would make even a normal man, who leads a ver worldly life, to give up everything and join the party who are on "Yathirai". Thats why It is called so. A casual inspection on the lyrics will make one realise the kinda "yathirai" the party is making. They are going to "Siva padham".

2. HYMN 1 (civapurANam) Polla vinaiyen
Very famous Siva puranam. Does one need any introduction to this song?

3. Hymn X- tiruk kOttumpi poo eru konum purantharanum

A "thumbi ", Dragon Fly, is sent as messenger to express gratitude of manikavasagar to Lord Shiva. Mostly songs are about magnanimity of lord shiva for HIS grace despite inadequecy and shortcomings of his devotion.

4.Hymn XXXVII- piditha pathu umbarkadkarase

It is about his steadfastness of his devotion and its benefits. The song's main theme is one has to hold Lord's feet strongly and should not think of anything else.

5. HYMN IX - thiruppoRcuNNam (Ananthamanolayam) muthu natraamam
It is about "adiyars" singing and dancing in ecstasy.

6. Hymn XXXV- achchap pathu Putril vaazh aravum anjen.
Main theme of this song is manikavasagar has no fears of anything but people who don't accept lord shiva. He cautions devotees to maintain a distance from such non-beleivers.

Hope this Helps.

News Reporting – some serious questions!

2005-07-13T10:45:00.000-05:00

Rule of Law!
Two weeks ago there was a news making rounds in Indian media. A Muslim woman was raped by her father-in-law. The local Islamic body had passed a verdict that the lady should start considering her husband as her own son and her father in law as her husband. I have many questions in this incident. Leave alone the “vikramadhithan – Vethal” sikkal in the case. I found the following things interesting.
1) No political party condemned the verdict.
2) Nobody seems to have approached the court.
3) Some people were talking once again about uniform civil code. I thought rape was a criminal issue and no civil laws apply. Even local Muslim bodies do not have any constitutional rights to pass judgment on it.

While, I was thinking on these lines, some other reports said the earlier reports were false and nobody was raped. So the papers made money by reporting both ways and they never bothered to report anything accurate or they have no interest in bringing any atrocities to light, which must be their foremost duty.

Questions never answered!
Once again, something based on old reports. In politics we have seen very often leaders trade charges before they form alliance and shower praises on each other. We are least surprised by those. However, few days ago, Sunil Gavaskar, had told to media that the reason for Jhon Wright leaving Indian team was that some players were abusive to him. Interestingly there were no follow ups. However, except for Ganguly, the media is very favorable to other cricket players and project them as our role models. It looks like it is not totally true.

Charges Dismissed – No enquiries required!
Talking about trading charges, every one knows ambani brothers traded a lot of charges. Especially anil was talking about some malpractices regarding reliance share markets. These charges were of very serious nature and involved crores of share holder’s money. I don’t know much details about them, atleast from reports I thought so. I think an honest central government should have initiated investigation based on the reports. Instead, Mr.Chidhabaram has unilaterally announced no such investigations are required as they have patched up. Vaazhga Jana Nayagam! Valarga Naadu!

Guest Column - an email received.

2005-07-10T21:18:00.000-05:00

Recently I received this email from my cousin sridhar.
His reaquest and reasons to buy original thiruvasagam CDs.
Please kindly go through this message.
____________________________________________________________
Dear Muthukumar,
I would like to tell you more details about how hard
it was for making this noble project.
I have been visiting a forum which was one of the
prominent location that had visitors from various
locations who now have been active members of bringing
this TiS (Thiruvaasagam in Symphony) into reality.
Tis-USA is founded for this very reason.  One of the
main persons of this foundation is Dr.Sankar Kumar.
He is a regular visitor of that forum.
Right from the time the idea was mooted I came to know
about this project thru that forum.  For the past 2.5
years I have been hearing about this project.
IR (ILayaraaja), we all know, has not released his
symphony which he did in Royal Philharmonic Orchestra
(RPO) London a decade back.  A lot of reasons for that
are told - ranging from his personal confusion(my
guess) to critic of Western classical music didnt
accept that to big music producing & marketing
companies like had deserted him.
This TiS is a noble venture for which IR didnt want to
face the same fate.  In addition to that he himself
has said that, in olden days even though the wealthy
and king could themselves have contributed  100% and
built a temple, they never did it on their own.  They
wanted contribution (even monetary) from all, the
logic is let the punyam go to everyone.  As IR himself
said that it is a noble one he too wanted public
contribution.
IR got this idea of giving a Oratario format for
thiruvaasagam sometime during his visits to
thiruvaNNaamalai some three years back (oratario is a
western classical music form wherein sacred hymns are
tuned, sung by people and chorus with symphonic
orchestra playing).
Tamil mayyam is a chennai based foundation spearheaded
by Rev. Fr. Jagath Gasper.  The foundation's main aim
is to promote the treasures of thamizh to the world.
It was the wish of HIM that IR's idea came to know to
Tamil mayyam.  Tamil Mayyam was immediately ready to
do.  It is not so easy.  The money involved is going
to be in crores.  The mayyam had nothing in its hand
except a paltry sum.  IR and mayyam started to go
ahead leaving everything to HIS hands.  This time Dr.
Sankar Kumar, Sridhar Seetharaman, Sridhar
Balasubramanian and many such people who are in the US
were also ready to contribute both in paying from
their hand as well as collect from people.  Tis-USA
was also formed.  They contacted their friends,
appealed thru many forums including IR yahoo groups,
and the forum I too visit.  Many contributed whatever
small amount they could.  At the same time many had
expressed their doubt that this album too will not see
its light.  Time rolled; some expressed their dissent
of the way, what they felt, things were not clear
about what, how much money was contributed and what is
happening to that as they dont see the outcome to be
released in near future.
IR and mayyam had their priorities clear - they want
the best of the resources of the world to be utilized
to the first showcase of our treasure to the world.
So it means it needs a lot of money.  But contribution
from public was not flowing as much and as fast as
expected.  So Fr Jagath, Dr SK and many had borrowed
loans, pledged their properties to raise the amount
which are in 10s of lakhs of rupees, as the more the
delay in generating money the more will be the trouble
and pressure.
After so much of pressure, so much of negative
feeling, so much of doubts, above all lot of
outstanding debts they could fund for the project and
complete the album.
Then came next hurdle.  From what I believe,
negotiation with some biggies for marketing the album
was not fruitful.  Finally, somehow they found the
people to market this product, after 2.5 years of
trouble with outstanding debts the album is released
now.
I hear that the album is hit among the people and at
the same time also sad to hear that illegal copies
(mp3 etc) are being floated in net to share amongst
friends.  The official US price is fixed at $15 for
the CD and $20 for the premium CD and distributed by
tis-usa, DVD online and others.  Some people do bulk
order in India ship them here and want to sell it in
$5 to $10 illegally and want to make quick money.  One
thing it shows how popular this noble venture has
become but at the sametime we also have to note that
this way of distribution does not help those good
hearted people of mayyam, tis-usa and many who have
toiled a lot to bring it to us.  We should give
respect to this noble project by way of listening to
it by buying the legal copies.
It is not a cinema album.  Many people including IR
have melted themselves for this noble cause.  So let
us also, as consumers, contribute towards this by
buying the legal copies, urging our friends to buy
only legal copies and asking those who traffic illegal
copies to stop and discourage them.
May I request you to spread this message amongst your
friends.
Thanks
Sridhar

Education - Some Ancient thoughts!

2005-07-01T09:12:00.000-05:00

Based on a zen story
A youngster was back from his training under a great master. He had spent nearly 12 years in his school. His father asked him “Did you get anything new from your master that you did not have before?” The son replied “No, Not at all”. The father asked “then what did you learn in these 12 years?” Son said “I learnt that no one can give you anything new that you did not have it already”. Father was pleased with his son.

From Vedantha
Maithreyi asked sage yagnyavalkiya “What happens to ones hard earned academic knowledge when one dies? Will it be carried over to next janma?” Sage said “No, it won’t, it burns down with the mortal body”.

Caveat: I could not find the original text of it. I must have read it somewhere. Please google for “Brihadaranyaka Upanishad” to know who are maithreyi and sage yagnyavalkiya.

Sanskrit “Subhashithani”

Na chor haryyam, cha na raj haryyam
Na bhratri bhajyam, na bharkari
Vyaye krte vardhate ave nityam
Vidya dhan sarva dhan pradhanam

Neither the thief can steal it, nor can the king take it
Neither divided amongst brothers, nor too heavy to carry
The more you expend it, the more it increases
Knowledge is the prime wealth

Vidya dadati vinayam,
vinaya dadati paatrataam,
paatratva dhanamaapnoti,
dhanat dharmam tatatsukham.

Education gives Humility; Humility gives Character; from character one gets wealth; from wealth one gets righteous (dharmam) life; from righteousness gets happiness.

Thirukural
Ennenba enai ezhuthenba ivirandum
Kanenba Vazhum uyirku.

Mathematics and Literature are the two eyes for human beings.

The rolling stone

2005-06-27T08:51:00.000-05:00

Once there was marble, which was able to roll fast and decided to go around the world. It completed several rounds around the world. It paid little attention to the fellow marbles on its way and did not bother to acknowledge the greetings of trees, plants and grass etc. They all became angry and complained to god that the marble is not paying due respects to them. God decided to teach the marble a lesson. So he flattened a portion of the marble so that he could not roll fast. Marble became very sad and still continued its journey.

It was rolling slowly. It could see the green grass, yellow corn fields etc. It enjoyed the chirping of birds and dancing of peacocks on its way. It never realized earth is such a beautiful place and it thanked god for His punishment. God appeared in front of the marble and told that he punished it only for its betterment.

Language of Love

2005-06-24T13:48:00.000-05:00

Ramana Maharishi, feeding a monkey.

One fine evening I was sitting in the balcony and sipping my coffee. I was gazing at lawn outside and enjoying the evening sun. I noticed a group of sparrows were chasing away a little squirrel. Initially I thought they were fighting. Actually, on closer observation, it appeared they were playing some sort of game like “Thottu pidichi”. I was filled with joy.

How are they playing that game? How do they talk to each other? Oh, I know. It is language of love that makes this communication possible. Every living being in this world understands when spoken from heart. In fact they speak and live harmoniously.

Making History

2005-06-23T17:04:00.000-05:00

"Well-behaved women rarely make history".

--> Written in Sania Mirza's T-Shirt which she wore after losing second round.

Tokyo dialogues

2005-06-20T16:50:00.000-05:00

Sugiyama San, 56, my manager and I are good friends. Once we were talking about our bosses

Sugiyama San: Mutu our team reports to two bosses. Okada San and Takada San.

Muthu: Sugiyama san, as I know all japnese name have a meaning. Am I right?

Sugiyama San: Yes, they do

Muthu: What do Okada and Takada Mean?

Sugiyama San: They mean rice grown in high mountains and at plains.
(Not sure about exactly what sugiyama san told me, something very similar to the above)

Muthu: Sugiyama san, then who is more powerful of the two?

Sugiyama San: (paused for a while) both are powerful and whoever yields higher harvest is more powerful!
---------------------------------------------------------------------------------
Once I was traveling to a place to Shinjuku in Tokyo by electric train. I was told by my co-passenger who I acquainted (Rail sneham), told me “Be careful, “Shin-ju-ku” is a dangerous place, five years back there was a murder. very dangerous place!”
-------------------------------------------------------------------------------------
Again, a co-passenger in electric train made a comment like this. “Oh, You from India! We like Indian movies. Indian actresses are very beautiful “. Paused a second and said “They have big breasts”. Certain tastes of men and women are universal. Aren’t they?
-------------------------------------------------------------------------------------
Once I was traveling to Singapore from Tokyo, for visa stamping. I was conversing to a co-passenger.
Muthu: Japnese are very hard working and disciplined. I can see how you people became a developed nation.

Passenger: Not any more, younger generation is not that disciplined. I am worried about the country’s future. BTW, are you married or single?

Muthu: I am single. Since you asked about marriages, can you tell me marriage system in Japan. Once I have read in some magazines, that Japanese, nowadays, don’t prefer family life. They just live together and avoid raising family. Is that true?

Passenger: Quite true. I am having hard time to make my son realize the importance of family. He just lives with different girls and not willing to get married.
------------------------------------------------------------------------------------
Note: More dialogues might follow. Not necessarily that took place in Tokyo.

In response to Dinesh's tag

2005-06-16T17:18:00.000-05:00

Please don’t judge me from my poor writings. I do read sometimes. But I am stumped when somebody (Dinesh) tags me to write down my reading habits. It is hard because I read anything that comes by my way and I don’t go and search for anything in particular. So I follow a chronological orer to present my reading habits.

Age 5-8
I was a very eager to read as much as I can from the day I was able to read. However, in my little village called Krishnagiri, there were not many who could have guided me. Things were really worser as my father was ailing. My readings were mostly limited to “Poondhalir, dinamani, Thughlak (seriously I read), that were available in “padipagam” of K.giri. (Do you know who are Mandravathi Mandrake, Super thumbi?). I was introduced to “Rani Comics” when I was seven. I could not exactly recall where I got those books, but I can remember how excited I was to read them sitting on a compound wall of some one’s (who was that..hmmmmm?) house. I guess I read few of 007 comics. (Tamil than)

Age 8-15
My mother joined as a member of local public library. She used to read novels of “Lakshmi”, So did I. All my wisdom about indian family set-up (sentiment, azhugai etc) comes staright from there. I really wonder what I might have understood from it. She also used to read lot of “Bhakthi” items. I think I must have read a lot on “Periya Puranam”, “Azhwar”, “Sri rangam” kind of items . It was a real challenge to finish those huge books before the library due dates. So I must have acquired a knack to read them fast then.
There was another great source for books. It was a grocery shop near by. I used to go sit there in the shop, read Dinamani and there were lot of used books (Edaiku poda patta) sold to him, which he uses for packing his commodities. He would preserve any book he gets for me. (“Saami unakaga eduthu vechen”). Mostly they were books by communists, occasionally there were nice books too. (Oru Jayakanthana vandhuruka vendiyanavan!!!). Probably I did not know there were books in English until that age.
I never missed reading thughlak. I was becoming die hard fan of cho, as I was reading “Enge brahanam” then. I must have finished more than hundred Rani Comics by this age and had enough of it.

Age 15-22
The books I read during this age that had its impact are
1) Ramayanam Pesugiradhu
2) MahaBharatham Pesugiradhu (Both By Cho)
3) Deivathin Kural
4) Vakkapatta Bhoomi (Susi Ganesan ->director of the movie Five Star).
5) Kalli Kattu Ithihasam (Vairamuthu on Vaigai dam Construction)
6) Raghuvamsam (Translated)
7) Some novels of Jeffrey Archer, May be 5 or 6. Fourth estate is my most favorite.
8) Sydney Sheldon 3 or 4.
9) Arunachala Mahimai.
10) Might be about 100s (minimum 200) of tamil fictions (Pocket novel junk)
11) Balakumaran, Sujatha, Maalan etc were little different from others.

Probably I have a bigger list. I was/am greatly influenced by Cho. I can list some more books of his on Religion, Politics, Economics, etc., those influence me a lot.

Present: (Promise, I am not older than 22, this is for chumma!)
In the last six years too, I spent a great deal time reading. Some of them that are worth mentioning are
1) Razor’s edge Somerset Maugham.
2) Illusion Richard Bach
3) Search in Secret India Paul Brunton
4) Malgudi Days and some other books by R.K.N
5) Wings of Fire by Dr.Kalam
6) Jagadguru, on Paramacharya by priya kalyana raman
7) Thunai ezhuthu by S.Ramakrishnan
8) Many books on Sri Bhagawan Ramana Maharishi
9) Short story collection of O.Henry
10) Ponniiyin Selvan, Sivagamiyin Sabatham, Parthiban Kanavu by Kalki.
11) Sri Rangathu Devathaigal by Sujatha.
12) Uchan thalai mudhal ullangaal varai , Vikatan publications

I also have a habit of browsing thorugh “Sanga Ilakiyams” like kamba ramayanam, Prabhandham, etc.(net la than) . Always, I carry a copy of thirukural, Bharathiyar Kavidhaigal and Bhagawath Geethai , I read them too.

Recently read books were:
1) The Da Vinci Code by Dan Brown
2) Day By Day with Bhagwan from ramanshramam,
3) A collecetion of Pancha thanthra stories from Amar chithra katha,
4) Queen of Dreams by Chithra Banerjee.

I am huge of fan of tamil short stories. Nowadays, in tamil literature, the standard of short stories has soared high. Sify is the best place to check out for “ilakiya ithazhgal” like uyirmai etc. Even though I read tens of blogs that don’t impress me a lot, a few blogs are really good. (Check out some of those blog-rolled)

I own very few books, as I rarely buy them.

I tag the following names
1. Vijay Venkatesh
2. Sangeetha
3. Deepa.
It is really difficult for me to express how much I enjoy reading. Right from “Kisu Kisu” to “kaapiyam” I enjoy all. Except English poetry, which never made an appeal to me (wordsworth goshti mannikavaum!)

Note 1: I have a bad habit of pestering people to read whatever I thought was good write up.
Note 2: I kill anyone stumbles upon me, by talking for hours together, about something I read recently.
Note 3: In my observation, one can grow as better person by reading Tamil prose and poetry first, before he starts reading English fictions. (If you need an example, you are reading his blog!)

Jana (pana) nayagam?

2005-05-26T10:28:00.000-05:00

I always have the opinion that Tamilnadu people are very smart when it comes to voting. Let us take for example, the recently concluded bye-elections. Despite of very strong 7-party alliance against Amma, she was able to secure a massive victory. There are dozens of theories being proposed on why the electoral arithmetic failed. But I was so annoyed by the “reason’ invented by the UPA alliance. Kalaignar has accused that the victory was secured by bribing the voters. I wonder how the leaders making such accusations against the public can go scot-free. Who gives them right to insult the whole electorate? What happened to those “We accept people’s verdict. We feel they expect more from us and we will deliver them to win their hearts..blah..blah”?…. Kalaignar being the author of “Kuraloviam”, we need not have to remind him the kural

“Inaiya ulavaga innadhu kooral kani irupa
kaai kavarndh tru”

“When one selects harsh words in place of sweet words, he is like picking up an unripe fruit to eat when there is lot of ripe ones”.
Coming back to Tamilnadu people being smart when it comes to elections is evident from the fact
1. They always give clear verdict in any election. No hung house non senses and also no coalition government fundas.
2. They know clearly what is an assembly election and what is a parliament election and they vote accordingly. Even when these elections held simultaneously there were occasions where they gave different mandates for different houses.
I don’t think parties can cheat them by giving money. They are really smart and they have their own reasons to prefer a party against another and it is difficult to predict them.

I am reminded of an interesting conversation I had with our servant maid “Aavudai” (who was in her forties) once upon a time, when I was around 10 or 11. It was when M.G.R. passed away and AIADMK got split up into two parties. One under Janaki MGR and another under JJ. The assembly was dissolved and election was announced as none had majority.
PB: Enna aavda yaruku vote poda pora?
(whom are you going to vote?)
Aavudai: seyalalitha ammaku than sami
(obviously to jayalalitha amma)
PB: en avangaluku podura?
(why?)
Aavudai: Avuga thaen enna petha rasavuku ponjathiya irunthaaga..avugaluku than poduven
(She is the wife of Dr.MGR..so will vote only to her)
PB: Janaki amma than aavuda avar pondati, jeyalalitha illa..
(No aavudai, it is Janaki who is the wife of his, not JJ)
Aavuda: po sami wunakenna therium..avugaluku seyalalitha than ellam..ethna cinema la pathurupen!
(What do you know sami, I have seen in many movies..it is jeyalalitha who was everything to him!)
Sure people have their reasons..don’t they? Anyways, I liked the name “Aavudai” which is in my opinion, tamil equivalent of “Gomathi”.

Maha Periyavar Jayanthi Day

2005-05-24T12:44:00.000-05:00

Photo: Nandri Vikatan

To me your slave worse than a dog
Your form showered more than motherly affection

- Thiruvasagam

Random Thoughts

2005-05-18T14:48:00.000-05:00

Villager
My engineering college was very famous for notorious monkeys. Wait! I am not talking about us (the boys), I mean “Real Monkeys”. They invade classrooms in the early mornings, when very few students would be there. (VV was one among them). Once one of the boys was attacked by a group of monkeys and was bit by a monkey. So we had to rush him to government hospital near by. As usual the staff their said they were short of medicines dealing with monkey bites and we would have to go and get them from medical shops. Hardly surprising!
However, we saw a hilarious scene. One villager was talking to a doctor and was saying he had a snake bite. The doctor said “enna pambunu theriyama marundhu kuduka mudiyadhuya?” (“I could not treat you, unless I know which snake bit u?”). The villager took a dead snake from his yellow bag and said “Indha pambu thanga doctor kadichadhu. Adichu kondanthutein” (“This was that snake , I killed and brought it here”). The scared doctor said “sari sari ulla vei ya, sethurichu thana?” (OK, Ok..keep it inside, I hope it is dead).

Meena Ponnu
There was a Meena, 3 years old living next to our door. One evening, there was a power cut in the area. The kids were playing outside, in the streets and I was watching them. Meena too was running here and there with them. Meena’s mother told her “ey meena pulla, velila odadha. Andha marathu pinnadi pei iruku” (“Hey Meena, don’t run outside, there is a ghost in that tree”). It was very dark outside, even elderly kids got scared for a while. Meena ran to that tree pointed by her mother and came back and told other kids “aama pillaingala, angana rendu pei jingu jingu nu aadikittu iruku!” (“Yes kids, there are two ghosts dancing crazy”). Her mother went mad as she did not know how to terrify her.

Elephant born
The below picture shows an elephant delivering a calf. One can see how all other elephants help the mother in her delivery.

Do you know, only human beings have the habit of charging money for assisting a pregnant woman in her child birth? NO animal does that!

Dan Brown, I disagree!

2005-05-10T13:24:00.000-05:00

I was reading “The Da Vinci code” last week. Despite of all brouhaha the book has created, I thought it was an average work with predictable plots. However, I thought the book is direct attack on Church and the faith on it. Author wants to stress the message that every faith is based on fabrication. (Ref: Langdon Smiled and said, “Sophie every faith in the world is based on fabrication, that is the definition of Faith”). He tries to fit this theory on almost every religion.
On the contrary, Philosophies of Hinduism are based on pure logic. It encourages questioning the beliefs and tries to solve any conflicts. The seeker is given every opportunity to raise questions. Bhagawat geetha is an example where the seeker questions the God. The God, Sri Krishna, advises Arjuna to carry on his duty by saying

“klaibyam ma sma gamah partha
naitat tvayy upapadyate
ksudram hrdaya-daurbalyam
tyaktvottistha parantapa”

Arjuna, do not yield to this degrading impotence. It does not become you. Give up such petty weakness of heart and arise, O chastiser of the enemy.

Krishna tries to explain that there is no birth or death for Atman by using so many metaphors.

"avyakto 'yam acintyo 'yam
avikaryo 'yam ucyate
tasmad evam viditvainam
nanusocitum arhasi"

It is said that the soul is invisible, inconceivable, immutable, and unchangeable. Knowing this, you should not grieve for the body.

However krishna did not want to force the Truth on arjuna, if he does not want to. So he says,

atha cainam nitya-jatam
nityam va manyase mrtam
tathapi tvam maha-baho
nainam socitum arhasi

If, however, you think that the soul is perpetually born and always dies, still you still have no reason to lament, O mighty-armed.

Also arjuna kept on asking questions to Krishna until he was completely satisfied. So at least in the doctrines I believe in, I am certain there are no fabrications. I am sorry for another “Katha kalakshebam”. Could not resist.

Mother's Day

2005-05-07T16:24:00.000-05:00

Mother's Day
Nandri: Dinamalar

Acham Thavir! Vs Aram Seiya Virumbu!

2005-05-03T12:26:00.000-05:00

Can you Imagine actor Vikram giving a dubbing voice for actress Jyothika. How bad such idea sounds? Thank god such thing never happened. However, In Indian movies, we accept the lyricists writing songs that represents feminine feelings. I my opinion female mind is very deep, delicate and complex and could not be very well represented by any male poet, however genius he might be. This can be verified from the songs like “ondraa, irandaa aasaigal” or “Vaseegara” written by poetess Tamarai, which are totally different from songs written by male counterparts (I guess they are not poet or Poetess, just lyricists.)

Similarly, in the world of devotional literature too so many poets wrote songs in “Naayika Bhavam”, which is imagining oneself as lady love and God as lover. But they all appear falling short of expressions when compared to romantic simplicity of women folk singers. Of course, they are not too many to find in the field of Bhakthi Literature. As far as I know Andal Nachiyar is the only female among azwars and Karaikal Ammaiyar among Nayanmars. One can also site Meera as an example.
I have not read much of the poems of any of them. However I have brief introduction to andal. For beginners, "Azhwargal oru eliya arimugam” is the best site. I have many times noticed woman display both childish and sensitive characters simultaneously. Men always fail to understand their subtleties. (Guess Vice Versa is also true)

When Andal begs for a “Parai” a musical device, in tirupavai, she sounds like an adamant kid. However when she declares in this song her love for the God she leaves everyone amazed.

she has offered her body and soul totally to the god. She cannot Imagine to get married to a human being. Such talks sound like, the holy "Havis" ( things offered to gods through ritual called Homam) meant for demi gods, are being consumed by lowly creature like fox. If anybody arised such talk she would cease to exist. She gives this as a warning to "Manmadhan", the god of love, who unites people in marriage.

(Sorry for my worst translation. Hope this helps in understanding the stanza given above.). I don't think any man could have written like this. Just to drive home my point that feminine feelings cannot be expressed well by male counterparts, I tried to show this example

We find such differing perceptions between men and women in every aspect of life. Hope everyone knows "AathiChudi" which is meant for kids. Just think of difference between “Aram seiya virumbu” (like doing righteous things) and “Acham Thavir” (Avoid Fear). One was written by Avvaiyar and another by Barathiyar. One can see how varying the outlooks are.
Hence I always feel it is better to let female artists to handle creative works that tries to express the feelings of women. Guess that will make the outcome more enjoyable.

Note: Desikann sir's translation to the Andal's poem
[O God-of-love! These swollen breasts of mine are meant for Krishna, lord of discus. Like a sneaky jackal from the forest toppling and sniffing the sacrificial Havis that vedic seers had kept for the gods, if you marry me to a mortal, I shall not live, take note.]

Paarthadhu Kettadhu Padithadhu...

2005-04-28T12:54:00.000-05:00

Parthadhu:
I was watching the movie “Bharathi kannama” again. The story of Bharathi Kannama is on very sensitive topic of inter caste marriage between rioting castes and was handled delicately. Especially the movie was released when southern districts were rocked by caste related clashes and there was wide spread opposition for screening the movie. However the movie united the people and it was a great success in our part of the world.
The director had made a very original presentation with realistic dialogues. There was a balanced presentation of both sides of the problem and none was blamed. The characters represented were real people and the subject discussed was the need of the hour. I will not say this was a perfect movie in every sense, but it was one of the best movies made in kollywood. However I guess the people, who have lesser awareness about caste issues in our society, may not appreciate the movie as much I did. Being one from madurai, I was able to relate myself to the issues very well.

Kettadhu:
Once I was coming from “Azhagarkoil” in a LSS town bus. LSS buses are rated as high speed buses and they stop at lesser number of points so it reaches destination faster. The tickets are charged higher than normal busses. I happened to listen to a dialogue between an old lady and the conductor.

Paati: “yeppa oru modern lodgu kudu?”
Conductor: “Modern lodge nikkadhu paati..simmakal irankigka”
Paati: “Simmakale kudu” (hands Rs. 1.50 )
Conductor: “innum nalana kudu pati, idhu LSS”
Paati: “Ennale bussu vidura, naan ketta stoplaium nippata maatenga, kaasu vera kooda kekkuriya? Inganave bussa nippatu, naan irangi kidurein”

Struck by the logic
Conductor: “Aatha onnaar ruvaiku unnai modern lodge la iraki vitturen..aala vidu thayee”

(For non-tamil world wide readers (!!!!), sorry I cannot translate this piece)

Padithadhu
I read somewhere, one Sanskrit Poet says to lord Shiva

“I have never uttered your name in my previous births and I will not utter your name in any of my births in future”

The meaning is “uttering your name releases one from birth-death cycle. My very birth shows I have not uttered it before and since I utter it now, I will not have any birth in future to utter”. I don’t remember the poet, probably Barthruhari.

Thasai inai thee chudinum

2005-04-25T18:10:00.000-05:00

Students learning thirumarai
Raja Rajan
One day in the court of Raja Raja Chozhan, who is the greatest tamil king, lived during tenth century AD, some “paanars” (court vocalists) were singing some saivite songs. Hearing the song the king’s heart melted and tears ran down his cheeks out of ecstasy. The song, he was listening to was from “Thevaram”, collection of songs by appar, sundarar, sambandar. Except for the few songs known then, nobody had any idea about other songs and also the state of original scriptures.

NambiYandar Nambi
There was a saint by name Nambiyandar nambi, blessed by lord vinayaka. Raja Rajan approached him to help him in finding the original texts of thevaram. By divine instruction, they came to know the original “chuvadis” (writings on palm leaf), were in one of the chambers of Chidambaram temple. However, the temple priests did not allow them inside the chamber as they said only the original poets could be allowed as per the orders of the poets themselves.

Thevaram Restored
Rajarajan, known for his presence of mind, arranged for the procession of “vigrahams” (idols) of the poets and went to the priests. Moved by his devotion they opened the chamber for them. Alas, most of the palm leaves were eaten by ant hills. However few hundreds of songs were left unaffected. King and the others were grieved by the loss. However they heard a “ashariri” (voice of god), saying whatever that was needed for kaliyuga had been recovered and rest would not be obtained anytime.

Odhuvars
Nambiyandar Nambi, as ordered by the king, compiled the works as into 11 thirumarais, which also included works of Manicka vasagar and also works of Nambi himself. Rajarajan, in his desire to preserve the “thirumarai”, trained some 3000 people in singing them and supported them. The clan that lives by singing thirumarai, is called Odhuvars. They were (are, in some cases) supported by temple administration. In that way “saivam” and “Tamil” prospered in the divine land of Tamilnadu. There are odhuvars of vaishnavites too and they sing “Nalayira divya prabandham”.

Current state
As temple administration fell in the hands of politicians, there is not much support for odhuvars. People have lost interest in tamil music and they are enslaved by filthy cinema music, tele serials etc. Recent study shows there are only few hundreds of odhuvars alive. My friend who belonged to lineage of sambandhar, who had the rights to sing in meenakshi amman temple, never learnt this art. He has his flower shop business in the temple. I will be glad if I still get to hear the three time declaration of “Sindhai magizha siva Puranam thannai, mundhai vinai muzhudhum ooya uraipan yaan” (I will sing siva Puranam, to destroy my sins and to obtain ecstasy) in the majestic voice of some odhuvar, when I visit the temple next time.

Proud
I am proud of those hundreds who fight poverty and try to sing in praise of god. All they want to do is sing “Nama sivaya vaazhga” or “pallandu” in the temples, despite we listen to them or not. However, if we make an effort to listen to them, their life will blossom again. As far as I know they committed no sin but not studying IT and remained contented in singing His Glory.

Note1: Raja Raja Chozhan, also called as “thirumari kanda chozhan’s” birthday is celebrated till date.
Note 2: In the temple rituals, Odhuvars earn more respect than the king himself, as per aagamam.
Note 3: The species called “Thookanam kuruvi” is almost extinct.
Note 4: Thasai inai thee chudinum siva sakthiyai paadidum varam ketten”
~Bharathiyar.
When my flesh is burnt in fire, (when my pyre is lit) let me sing in praise of “Siva – Sakthi”, is the boon I ask. ~ Bharathiyar.

2005-04-21T11:07:00.000-05:00

Meenakshi amma's pattabishekam

Azhaguku oruvarum ovvadha valli

2005-04-21T10:52:00.000-05:00

This is the Image of Meenakshi's Pattabhishekam. The function was on thursday at madurai.
This beautiful amman remides me off the verse

Azhaguku oruvarum ovvadha valli
Aru maraigal pazhagi sivandha padhaambuyathal
~Abirami Andhadhi

No one is equivalent to your beauty
Your lotus red colored feet is accustomed to the rarest vedas
~Abirami Andhadhi

You too Raja Sir!

2005-04-20T12:19:00.000-05:00

I was listening to the "paatu solli" song from movie azhaghi. It starts with "sarva mangala" shloka. I was very annoyed when they said "sive" instead of "Shive". First of all I feel it is a blasphemy to use sacred shlokas in movies where only love (between man - woman) and lust form the central theme. Even when they do, I would expect them to give shlokas their due respect. (Shive means wife of lord shiva, I dont know what sive means, and it is a sacred name told in lalitha saharanamam).
Deva is culprit of throwing such filth on our religious beliefs by using tunes of famous devotional songs for his filthy numbers. Example, 18 vayadhu song from the movie “sooryan”. By the way I do not consider him as music director as he simply replays famous tunes like my friend dinesh and his team does.
At least in one song, I have listened ARR doing this sacrilege. In the movie “alaipayudhe, song "endrum endrum punnagai", the shloka "Maangalyam thandhunane" was shown scant respect. Somebody shouts "maangalam maangalam" from "adi vayiru". But I can forgive ARR for that as he is a Muslim, I don’t expect him to show any sensitivity towards Hindu faith. But I can never forgive Mani for this act. However, I wonder how our Brahmins, who are supposed to safeguarding the originality of traditional texts, blissfully enjoy such mean violence on our Vedic fabric.
Even though, as I said before, this practice of misusing our religion in movie is quite common and unopposed, I cannot accept such low quality work from Raja. He is a very devotional and religious. He has always handled shlokas in his songs with due care. So Ilayaraja Sir! Please make sure that your singers pronounce them right.

Seethamma maa amma sri ramudu maa thanri

2005-04-17T08:43:00.000-05:00

There was a huge crowd assembled outside the palace. Next day is the "pattabhishekam" of Sri Rama. King Dasaratha had summoned Sri Rama that night. The crowd having known this information thought father had called the son to give some important lessons on "Raja Dharma". They wanted to see rama before and after that important class. Rama was coming on his chariot with his face glowing like sun. Crowd hailed him. He directly went to his father and presented his respects. The purpose of the summon was to inform rama that he was stripped off from the previages of heir apparent, he was sent on "Vanavasm" for 14 years and his brother Bharatha was to be crowned. The Rama came out of the palace. The crowd was hailing. They did not find any change in the body language of Rama and his face was beaming as ever. The poet Kambar compares his face to "andru alarndha malar" (the flower that just blossomed). Rama is embodiment of the dharma. His detachment for everything but dharma makes me celebrate his birthday "Rama Navami". "Rama neeku samanam yavaru?" (Rama who is equivalent to you).

Happened to see!!! (story)

2005-04-13T10:27:00.000-05:00

This is an incident I happened to see. The word "see" need not be taken in strictest sense. There are incidents which one happens to see when at young age, which were beyond their ability to comprehend then, however as he grows up he "sees" them better. Anyways, irrespective of whether I was a witness to the incident or not, let me describe what I grasped over these years from the incident.

People who follow my blogs might have known the locality in which I grew up. People of lower middle class and poor live in our locality. It was once upon a time "agraharam" where only brahmins lived, but not any more. However few brahmin families continue to stay there. Also that locality had many mechanical workshops, lathes, "pattarais" (smithy) etc and the street is aptly called as workshop road. The owners of those workshops live in good buildings and the workers live in the huts. I will say the neighborhood is a "slum" but also has some pukka houses of brahmnins and 2 or 3 storey buildings of worshop owners. I was around 6 or 7 then, living in one of those pukka houses.

My neighbour was a near total deaf "subamma", 84 yrs old, brahmin "patti". She was all alone until her widowed grand daughter, "parvathi" joined her. Parvathi was of age 32 or 33, she had a daughter of 4 yrs old named as "meena". I used to spend in subbama's house as she would give me "aval pori' etc. Also I enjoyed playing with meena. Subbama was very orthodox woman (aacharam) and she is very ardent devotee of godess kamakshi. She lived in her little pooja room and hardly had seen come out of it. People beleived she had the grace of goddess and would ask her to bless their children on their birthdays. Parvathi was making a earning by doing some tailoring to the local ladies. Always she was working on her tailoring machine.

One day I heard parvathi was cursing the rickshaw puller "vairam" to one of her customers. Vairam was one of the "rowdy" in our locality who used to sell "ganja". These things I came to know in later years. she was weeping and was saying that she felt very helpless as there was no one to stand by her except for the old "patti". I understood that vairam was disturbing parvathi by his rude behavior and I hated vairam without knowing what he was trying to do.

It was one of those rare rainy nights. The power was off. I decided to spend some time with meena and went to her place. There I saw vairam, drunken and was saying somethings in harsh tone. I did not understand what he was saying and why. Parvathi was crying and shouting at him to leave the place immediately. Subbama was inside her pooja room, probably sleeping as she used to sleep very early. She would not be hearing anything, in any case, as she was deaf. Suddenly vairam was approaching parvathi and parvathi was trying to escape. There I saw a rarest sight. Subbama was out with her stick raised. Her eyes were spitting fire. She was standing there like goddess durga and ordered vairam to leave at once ("Velila poda Rascal"). Vairam stunned to see her, fell on her feet and pleaded her forgiveness. Parvathi hugged her grand mother and started crying. But subbama was her natural self by then and was consoling her by saying "as long goddess kamakshi resides in my house no injustice can happen". I silently left the place.

Wonders of wonders vairam was not seen any more in our locality. People thought it has got something to do with subbama but did not know what exactly happened. However subbama lived for five more years from then. One day she called us and informed she wanted to leave this world. As long as she stayed in her house, her Kamakshi would not let her go. Hence she wanted to join a local hospital where she would die peacefully. She got herself admitted to a clinic in our locality and at the same night she left the world peacefully. Parvathi started taking care of pooja and people thought subbama did not die and she had entered into parvathi. Nobody ever troubled parvathi any more.

Note1: When hrinya kashibu asked prahladha "in which pillar your hari resides"?, the Hari wondering where the child could be pointing his finger, made himself available as "nrusimha" in every pillar. I believe these bhagavatham stories totally, as I have "witnessed" a demonstration.

Note2: Again, it is a mixture of real life incidents, Imaginations and wishes.

The Other Side

2005-03-31T17:56:00.000-05:00

I am not an enthusiastic traveler and I have traveled very less until I was 24. Of them, trips to sringeri, a pilgrim spot in Karnataka, were memorable ones. One such trip was by car, when I was studying 11th standard. This story is about that car driver who helped me understanding social issues from totally different perspective.

The car driver was from sivakasi, the “kutty japan” of India. We all know that Sivakasi is famous for fire works industry and printing technology. If we forget the fact, that these industries employ a large number of children to work in hazardous conditions, we can hail their contribution in our country’s growth. I wanted to discuss these things to him to get to know the ground reality about child labor in sivakasi.

After I have had befriended him by talking all sundries, I slowly started asking about his family. He said he had a wife and a kid of 3 years old. He also said his wife was working in fire works industry. I asked him if it was true that the employers of such industries employ children. He said that it was true and he did not see anything wrong in that.

Then I told him about a fire accident in one such industry, Where so many kids and women died because of an accidental explosion. The social worker who visited the site immediately after the explosion, narrated about death of a baby. The baby was laid in a “thottil” out of the building and it died not because of the fire injuries, but because of “Noise” created by the huge explosion and they were still searching for the mother of that baby without knowing whether she was dead or alive. I told him how he could justify such horrible incidents.

After listening to this story, with an expressionless voice, he told “These kinds of social workers spoil our lives”. I gave him a puzzled look. He continued “We have only fire industries to support our lives; I have worked there when I was boy until I became driver. If not for the industry, our family would not have survived. Do you know one thing? My wife too was working there in that site. She jumped over the wall and escaped that day. She is pregnant now and still works in same industry. Because there is no other way to make the ends meet. In any industry such hazards will be there and one need not fear that. But I must accept that working conditions have improved when compared to my period”. I could not talk for some time. It took sometime time to understand what he said; but it took several years, still I could not digest what he said.

Kodidhu Kodidhu, varumai kodidhu
Adhaninum kodidhu Ilamaiyil Varumai
~Avvaiyar.